Tarihte Bugün

[metin]

1904-1905 Rus-Japon Savaþý sýrasýnda bir mevzide savaþan japon askerleri 1905

[metin]

1911 yýlýnda Ýtalyan pilot Guilio Gavotti Libya'daki Türk mevzilerine 4 bomba býrakarak tarihin ilk hava taarruzunu gerçekleþtirdi

[metin]

1918'de St Quentin Kanalýndan Müttefik Geçiþi

[metin]

1920'lerde motosikletli polis - New York

[metin]

1930'larýn baþýnda ayný zamanda baðlantý direði görevi yapan kuleden yolcularýn zepline biniþi

[metin]

Nablus Meydan Muharebesindeki þehitlerimiz. 20 Eylül 1918





Filistin Cephesi’nde Osmalý’nýn batýdan-doðuya 8, 7 ve 4.Ordularý tertiplenmiþti.
Nispeten eþit þartlarda yapýlan I ve II Gazze muharebelerin kaybedilmesi üzerine, Avrupa cephesi’nden Filistin Cephesi’ne atanan General Allenby komutasýndaki Ýngiliz ordusu, 19 Eylül 1918’de taarruza baþlamýþ, ayný gün 8.Ordu bölgesinden Yýldýrým ordular grubunun cephesini yarmayý baþarmýþtý.
Tarihe, Nablus Meydan Muharebesi adýyla geçen, bu savaþ sonunda; Cevat Paþanýn 8.Ordusuyla Cemal Paþanýn 4.Ordusu imha olurken, Mustafa Kemal Paþanýn 7.Ordusu büyük zayiat vererek Þam ve Halep tarafýna çekilmiþ, Filistin kaybedilmiþtir.

NOT: Yabancý kaynaklarda bu savaþ Megiddo Muharebesi olarak geçer.

[metin]

Nablus Meydan Muharebesi (Megiddo Muharebesi) objektif bakýþ
General Allenby'nin bölgeye geliþi sadece komuta kademesinin deðiþimi deðil güç dengelerininde deðiþimidir.
Tarihte bazý askerlerin yýldýzýnýn parlamasý yada sönmesi bu tarz tarihi deðiþimler üzerinden olmuþtur.

Çanakkale cephesinde, balkan savaþýndan yenik çýkan Osmanlýnýn askeri eðitime aðýrlýk vererek titizlikle yetiþtirdiði seçkin kýt'alar fütursuzca süngü hücumuna kaldýrýlýp eritilirken ortadoðu çaresizliðindeki kýt'alar kaderine terk edilmiþ. Sürgün edilmiþ idareci ve komutanlarýn elinde biçare kalmýþlardýr.
Almanlar ise elde kalan son seçkin kýt'alarý, tekrar boðazlardan olasý geçiþ ihtimaline karþý Çanakkale civarýnda kalmalarýný yeðlemiþlerdir. Enver paþanýn hayalý kafkas ordularý ise ortadoðu bataklýðýndaki Türk ordularýnýn takviyesini imkansýz hale getirmiþtir.

Osmanlý ordusundaki bu olumsuzluklara karþýn General Allenby'nin bölgeye geliþinden az önce meþhur Anzak birlikleri Mýsýr'a çýkmýþ intibak eðitimlerine baþlamýþlardý.
Anzaklarýn Ýngiliz ordusuna verdiði katký azýmsanmayacak derecededir. Çünkü o sýrada Osmanlý ordusundaki suvari sayýsý 3000 iken Anzaklarýn 2 tugay gücündeki suvari takviyesi ile Ýngiliz suvari sayýsý 12.000 e çýkmýþtýr.

Anzaklarýn geliþi asker sayýsýndan ziyade mobil araçlarýn takviyesi ile o günün þartlarýnda en hýzlý ordu sýfatýna eriþmiþlerdir.Nitekim Ýngilizlerin 38 günde 560 km. ilerledik diye övündündükleri hýzlý harekatta bu mobil donanýmýn etkisi büyük olmuþtur.

Þimdi kalem kalem yazmayayým.
Artýk Osmanlý ordusunun karþýsýnda ortalama 2 misli fazla bir kuvvet bulunmaktadýr.
Bu fark suvari sayýsýnda 4 misli, top sayýsýnda 6 misli, makinalý tüfek sayýsýnda 5 misli, mobil araç sayýsýnda 26 misli, uçak sayýsýnda 9 misli...vs.. (Hesap yapamadýðým þeylerde var. Mesela onlara destek veren 6 savaþ gemisi varken bizde hiç yok.)
Ve Çanakkale savaþýnda gerek arazi yapýsý gerekse yoðun cephe oluþumlarý sayesinde manevra yapamayan Ýngiliz ordusu çöl ortamýnda mobil gücün katkýsýyla kilometrelerce açýktan çevirme yapma ve istediði noktadan taarruz etme imkanýna sahiptir. Bu ortamda onlarý durdurabilecek en ufak bir coðrafi engel yoktur.

Ve maalesef karný tok sýrtý pek düþman ordusu karþýsýnda, Osmanlý ordusunun, arap isyancýlarýn demiryolu ve civar karakollara yaptýðý saldýrýlar sonucu býrakýn lojistik askeri malzeme takviyesini askerine zaman zaman su dahi veremez durumdadýr.

[metin]

Nablus Meydan Muharebesi
Bakýnýz Falih Rýfký Atay "Zeytindaðý" adlý eserinde o günleri nasýl anlatýyor.

Çöldeki son muharebelerin notlarýný bir baþka arkadaþýmýn defterinden alýyorum:

Çöl, çok deðiþti, iptidalarý benim nokta kumandaný olduðum yerde develerden baþka bir þey görmüyordum. Þimdi, Anadolu’nun kýsa ve uzun, büyük ve küçük bütün hayvanlarý, tahta arabalar bile var. Artýk hecinler de dizgin ve üzengiye alýþtýlar, en talimli atlar gibi muntazam yürüyorlar. Son zamanlarda Þam menzili birçok kakule gönderdi:
Kakuleler arka arkaya duran iki deveye baðlanmýþ âdi birer sedyedir. Artýk hastalar ve yaralýlar önlerinde uzun bir deve, arkalarýnda uzun bir deve, kendileri arada asýlý, öyle taþýnacaklar. Geçen gün kakulelerden birine ben bindim, kendimi ipi elimden kaçmýþ bir salýncak üstünde zannediyordum.
Bir akþam, baþçavuþumla beraber çadýrda idik. Çölün her zamanki akþamlarýndan biri… Ansýzýn uzaktan þimdiye kadar iþitmediðimiz bir boru sesi duyduk: Çöle bir otomobil geliyordu. Ben iþtiyak, bedeviler hayret içinde yýpranmýþ ve eskimiþ makinenin etrafýnda toplandýk… içinden soluk esvaplý bir Alman subayý indi. Biraz sonra yýkanmak ve muayene edilmek için kapaðý açýlmýþ makineden taþan benzin kokusunu duydum, bu koku, guruba karþý, çölün sessiz havasý içinde ne yeni, ne yabancý bir þeydi.

Haleften ve hepimizin arkadaþý Memduh’tan baþka bir þey kaybetmedik, Ýngilizler çok kuvvetli idiler. Fakat en çok beni meyus eden nedir, biliyor musunuz?
Ýngilizler refah içinde, biz deðiliz. Onlar saðlam, iklime göre yapýlmýþ esvaplarýyla, her gün tam yem alan güzel atlarýyla, lüzumsuz ölümler için ön saflara atýlmýþ müstemlekât askerleriyle geliyorlar.
Biz bazan kýþ, bazan yaz esvabý giyiyoruz. Atlarýmýz zayýf, adedimiz az ve her ölen neferi yüreðimizden veriyoruz. Ölen, eskiyen, yýrtýlan her þey, canýmýzdan, memleketimizden bir þey…
Ýngilizler öyle mi? Hiçbir ziyan yok ki, biz kolayca yerine koyabilelim ve onlar koymasýnlar. Böyle olduðu halde, bu sefer harbi zaferle bitirdik, elimize dört yüz Ýngiliz atý geçti, bunu az fiyatla muharebe edenlere daðýtýyorlar.
Katya muharebesi günü çýlgýn bir kum fýrtýnasý çýktý. Uzun müddet düþman siperlerini gözden kaybettik. Askerlerimizi ateþ edecek yeri, hücum istikametlerini adeta giderek aradýlar. Tayyareler çivi, bomba ve daha bilmem ne âfetlerle üstümüzde gezip durdu. Ben bir baþka yere çadýrýmdan telefon ediyordum:

– Alo… Siz misiniz?

– Ben… Karþýmdaki sözünü kesti:

– Devam et kimsiniz? diye hiddetlendim.

– Efendim þimdi üstümüzde tayyare var. iþte bomba…

Telefon kesildi. Sonra biz bu hatlarý geri çektik, telefoncunun ne olduðunu bilmiyordum. Fakat atlar ve ganimetler bütün neþesizliðimizi giderdi, insan önce köy atlarýndan Ýngiliz kýsraklarýna geçince yalnýz hayvan deðil, vasýta deðiþtirmiþ gibi. Kuvvetleri bu kadar muti, süratleri kafi bir makine gibi saniye saniye idare edilir hayvan görmemiþtim.

Konserveler de baþka, çölün ortasýnda Londra kasaphanelerinin etlerinden yedik. Sana baþka ne yazayým? Bu kumla biraz ötedeki kumun farký yok ki, zaptedilmiþ þehirlerden, araziden bahsedeyim. Çöl nankör bir þeydir, muharebe kumun bazý yerlerini kanla çamur etmekten baþka bir iz býrakmýyor.

Temmuz 1332

Rumani harbini þu birkaç kelime ile anlatabilirim: Üstün kuvvetler karþýsýnda adým adým maðlubiyet. Buradaki temmuz dünyanýn bütün temmuzlarýndan sýcaktý. Kýtalar, aðýr, yorgun, hasta yürüdü, insanlarýn niçin sabýrdan bir peygamber yarattýklarýný bu çölde anlýyorum. Dün kýtasýndan geri kalmýþ bir ere rasgeldim. Aðýrlýðý on defa daha aðýr, esvabýndan, kundurasýndan, atýndan baþka üstünde ne varsa hepsinden þikâyetçi idi. Geçerken bana döndü:

– Bir su doldur hemþeri… Temiz bir bardak içinde berrak bir su verdim, birkaç bardak içti. Dudaklarýnýn kenarýndan sýzan su, kaç gündür çenesinde biriken tozu ince çizgileriyle yarýyor ve çamur hatlarý vücuda getiriyordu. Uzun býyýklarýndan ve uzamýþ sakalýndan akan sularý avuciyle silerek:

– Canýna deðsin, burasý Kerbelâ… dedi
Kaynak: Falih Rýfký Atay Zeytindaðý

Daha önce paylaþmýþtým sanýrým. Ama konuyla ilgili olunca tekrar vermekte fayda var diye düþündüm.
Ýþte o günleri ve güç dengesini anlamak gerekiyor.

Ve çok üzücüdür. Bu tarihi gerçeklere raðmen hala bazý çevrelerce Vay efendim Atatürk 7. orduyu geri çekti de ondan yenildik diyen havariler var.
Ayýptýr yahu... Yazýktýr. Bire üç denge var. Napsýn adamlar...!