Tarihte Bugün

[metin]

431 sayýlý ‘Hilafet’in kaldýrýlmasý ve Osmanlý Hanedanýnýn TC topraklarý dýþýna çýkarýlmasýna dair Kanun’un 8. md’si; “Osmanlý Ýmparatorluðu’nda Padiþahlýk yapmýþ kimselerin, TC arazisinde tapuya kayýtlý gayrimenkullerinin ulusa geçtiðini” hükme baðlýyordu.

Mirasçýlar ise Türkiye ve dýþýnda 1924’ten sonra da yýllarca miras davalarý açtýlar. Sonunda da 7 Mayýs 1949’da TBMM devreye girerek “Padiþahlar üzerine kayýtlý mallarýn millete intikal ettiðine ve varislere devredilemeyeceðine” karar verip son noktayý koydu.

TBMM’nin bu “yorum kararý” nýn 1949 yýlýnda Resmi Gazete’de yayýnlanmasýnýn ardýndan hanedan mensuplarýnýn padiþah dedesinin adeta zimmetine geçirdiði mirastan hisse alma çabalarý da, 2004 yýlýnda AKP iktidara gelinceye kadar son buldu.

AKP iktidarýyla birlikte Türk vatandaþlýðýna geri alýnýp “Osmanoðlu” soyadý verilen hanedan mensubu varisler; bir yandan Osmanlý meraklýlarýna hamam tasý, sünnet kostümü, Abdülhamid parfümü satýp bir yandan da “Dünyanýn en büyük miras davasý” ile neredeyse Ýstanbul’un yarýsýný isteme hayali peþinde koþmaya devam ediyorlar.

Varisler padiþah dedesinin Ýngilizlere peþkeþ çektiði sýnýrlarý korumak uðruna terörle mücadele eden Türk askerinin, Afrin/Ýdlib’te þehit olduðu günlerde hamam tasý, dedesini kostümlerini pazarlayýp Ýstanbul’u, Musul/Kerkük’ü isteyip, Türkiye Cumhuriyeti aleyhine süren davalarýna ilaveten uluslararasý mahkemelerde çok büyük davalarla muhatap etmeye hazýrlanmaktadýr.

[metin]

Osmanlý devletine ait malvarlýðýný özel kanun/kararname çýkararak kelepir fiyatla yaðmalayýp üzerine kaydeden II.Abdülhamid’in varislerinin iddialarý þöyle:

“Malvarlýðý, þahýs öldüðü anda mirasçýlara intikal eder. II.Abdülhamid, 10 Þubat 1918 tarihinde vefat ettiðinde terekesi mirasçýlarýna 10 Þubat 1918 tarihinde intikal etti.
1924’de, TBMM II.Abdülhamid’in malvarlýðýnýn devri yasasýný çýkardýðýda ortada zaten. II.Abdülhamid ve el konulacak bir mülk yoktu. Kanunlarýn ‘makable þamil’ yani geriye yönelik uygulanamamasý tüm hukuk sistemlerinin ortak ilkesidir. Bu nedenle II.Abdülhamid’in malvarlýðý 1918’de bizlere yani varislerine intikal etmiþtir. 1924’te çýkarýlan yasa geriye dönük uygulanamayacaðý için geçersizdir”

Torunlarý II.Abdülhamid’in Osmanlý devletine ait bina, iþletme, tarým arazisi, petrol sahalarýný zimmetine geçirip gasp ederek kendi belirlediði kelepir fiyatlarla parasýný hazineden ödeyip üzerine kaydetmesi için sunduklarý diðer bir gerekçeler ise hayli ilginç. Gerekçelerinde adeta itirafta bulunuyorlar.

“Yabancý devletler Osmanlý Devleti’nin iç iþlerine istedikleri gibi müdahale edebiliyorlardý. Kapitülasyonlar yüzünden yabancýlar Osmanlý Devleti içinde imtiyazlý hale gelmiþler ve Osmanlý Devleti içinde toprak satýn alabilme hakkýna da sahip olmuþlardý. Ýstedikleri takdirde deðerinin fazlasýný ödeyerek bu petrol sahalarýný satýn alabilirlerdi.

Ayrýca her an savaþ çýkýp Dýþ Hazineye ait olan bu mülklerin, iþletmelerin, arazilerin ve petrol sahalarýnýn Ýngiltere, Fransa veya Almanya tarafýndan iþgal edilmesi söz konusu da olabilirdi.
Bu durumda bu mal varlýðý hiçbir hak iddia edilmeksizin iþgal eden devletin olacaktý. Oysa bu malvarlýðý, iþletme ve araziler, devlete deðil de padiþaha ait olsa, þahsi mülkiyet kabul edilecek ve herhangi bir iþgal durumunda padiþahýn þahsi malý olarak kalacaktý.

Onun vefatý halinde ise bu mülk evlatlarýna geçecek, yani yine sultanýn ailesine kalacaktý. II.Abdülhamid bütün bu meselelere çözüm bulmakta çok gecikmedi. Bütün olumsuz þartlarý dikkate alan sultan petrolün bulunduðu bölgelerin ve stratejik öneme sahip arazilerin Devlet hazinesinden alýnarak Hazine-i Hassa’ya yani Saray Özel Hazinesine dahil edilmesine ve bu þekilde koruma altýna alýnmasýna karar verdi.

Zaman kaybetmeden çýkarýlan emirlerle bu araziler sultanýn hazinesi olan Hazine-i Hassa’ya dahil edildikten sonra tapularý II.Abdülhamid adýna çýkarýldý. Böylece petrol kaynayan bu araziler hem yabancýlar tarafýndan satýn alýnmaktan hem de herhangi bir iþgal durumunda elden çýkmaktan korundu. II.Abdülhamid ‘in bu arazileri þahsi mülk haline getirerek saðladýðý diðer bir fayda ise bu arazileri devlet mülkü olmaktan çýkararak Düyun-ý Umumiye (Borç Ödeme Kurumu)’nun menfi durumlarýndan kurtarmasýydý.

Bunun neticesi olarak da, Düyun-ý Umumiye yerine Hazine-i Hassa’ya gelecek olan gelirleri Osmanlý Devletinin borçlarýný ödemek için deðil, Osmanlý coðrafyasýna yaptýðý hayýr eserleri için kullandý. Bununla birlikte II.Abdülhamid çeþitli tarihlerde çýkardýðý 3 emir ile Musul ve Baðdat petrol, gaz madenlerinin araþtýrma ve çýkarma imtiyazýný da Hazine-i Hassa’ya dahil edip belgeleri kendi adýna hazýrlatmýþtýr…”

II.Abdülhamid’in Osmanlý örf ve hukukunu bile hiçe sayarak devlet mallarý üzerinde yaptýklarýný o dönemin hukuk kurallarý açýsýndan da geçerli bir “özel mülk edinimi” saymak mümkün deðildir. Bu yapýlan iþlemin adý olsa olsa görev ve yetkilerini kötüye kullanarak yolsuzluk yapmaktýr. Bu yapýlanlar hýrsýzlýk, mala çökme, yaðmacýlýk, soygunculuk ve zimmetciliktir! Bu þekilde hukuksuz olarak elde edilen malvarlýðýnýn miras ile varislere devredilmesi söz konusu deðildir. Tespit edildiðinde devlet el koyar.!

Sayýn Sadi ÖZGÜL'ün yazýsýndan alýntýdýr.

[metin]

Birinci dünya savaþýna katýlýrken, Osmanlý Devleti’nin mali durumu nedir?

II. Abdülhamit idaresinin son yýllarýnda devletin iç ve dýþ borçlarýnýn toplamý 318.625.425.- altýn liradýr. Elde bulunan kaynaklar, bu borçlarýn faizlerini bile ödemeye yetmemektedir. Mali kaynaklarýn yetersizliði ve Osmanlý Devleti’nin ekonomik þartlarý ortadadýr.

1914 yýlý itibariyle Osmanlý Devleti’nin yýllýk ihracatý 4.600.000.- lira iken, ithalatý 11.000.000.- lira civarýndadýr. Yýllýk gelir ise yaklaþýk 30.000.000.- lira civarýnda olup, bununda en az 10.000.000.- lirasý, borçlarýn faizini ödemek için kullanýlmaktadýr.

Osmanlý Devleti’nin hükümran olduðu topraklar üzerinde neredeyse sanayinin adý bile yoktur. Daha ziyade askeri gereçlerin bakým – onarým iþlerine yönelik çalýþan sadece iki adet devlete ait fabrika ile tamamý yabancýlarýn kurup iþlettiði birkaç iplik ve dokuma fabrikasý mevcuttur.

Devlet öylesine dýþa baðýmlý bir durumdadýr ki halkýn fesinden, donuna kadar giysilerinin kumaþý bile, ancak dýþalým yoluyla saðlanmaktadýr.

Olasý bir savaþ durumunda Harbiye Nezareti’nin (Savunma Bakanlýðý) yýllýk bütçe ihtiyacý 19.000.000.- lira olarak hesaplanmýþtýr. Buna karþýn 1914 yýlýnda savunmaya bütçeden ayrýlabilen miktar, sadece 4.000.000.- liradýr.
Ayrýca bilinmelidir ki Osmanlý Devleti, Almanya’nýn vermeyi taahhüt ettiði, yýllýk % 6 faizli 5.000.000.- altýn lira tutarýndaki kredi sayesinde Birinci Dünya Savaþý’na girebilmiþtir.

Bu kredi; sözleþmenin imzalanmasýndan 10 gün sonra 250.000.- lira, Rusya veya Ýngiltere ile savaþa girilmesinden 10 gün sonra 750.000.- lira, bakiyesi de savaþ ilanýndan 30 gün sonra 400.000.- liralýk taksitler halinde kullanýlabilecektir.

[metin]

Çanakkale Boðazý'ný geçmek için planlanan harekatýn ilk evresi 19 Þubat 1915 sabahý 07:45’te Mondros Limaný’ndan Müttefik donanmanýn harekâta geçmesi ile baþlarken,saat 07:50’de,Limni Adasý’ndan havalanan bir uçak Ertuðrul Tabyasýnýn çevresindeki piyade bölüðünü bombalamýþtýr.

Saat 09:51’i gösterdiðinde ilk ateþi açan Cornvallis zýrhlýsý, Orhaniye tabyasýný topa tutmuþ, bunu 10:01’de Truimph zýrhlýsýnýn Ertuðrul tabyasýna ateþi izlemiþtir. Daha sonra saat 10:32’de Suffren de Kumkale tabyasýna ateþe baþlamýþtýr.

Gemilerinin menzil dýþýnda olmasý nedeniyle Türk bataryalarý karþýlýk verememiþtir. 13:30’a kadar böyle devam eden, öðlen saatlerinde bir saat ara verilen bombardýman 14:30’da tekrar baþlamýþtýr.
Bu son aþamada tabyalarýn kýsa mesafeden ezici bir ateþ altýna alýnarak tahrip edilmesi ve Boðaz’ýn giriþine doðru mayýnlarýn temizlenmesi hedeflenmiþtir.

Inflexible zýrhlýsýnýn 10 bin metre mesafeden demirleyerek Seddülbahir tabyasýný bombalamasýna karþýlýk verilmeyiþi üzerine diðer gemiler de Boðaz’a doðru yanaþmaya baþlamýþlardý.

Ayrýca Kumkale’ye ateþ ederek yaklaþmaya baþlayan Suffren’e karþýlýk verilemedi. Orhaniye ve Ertuðrul tabyalarýný da ateþ altýna almýþlardýr. Tabyalarýn karþýlýk veremeyip toz duman altýnda kalmasý, Amiral Carden’de buralarýn yerle bir edildiði intibasýný uyandýrmýþtý.



“Suffren’e kýyýya daha yaklaþmasý, Vengeance’ýn da, ateþ keserek tabyalarý gözden geçirmesi” þeklindeki verilen emri, yanlýþ anlamasý üzerine birleþik filo büyük bir fýrsat kaçýrmýþ, bombalamayý býrakýp geri çekilmiþtir.

Orhaniye tabyasýnýn etkili ateþi, Vengeance’ýn sereninin kýrýlmasýna ve donanýmýnýn aðýr hasar görmesine neden olmuþtur.Vengeance ile birlikte sokulan Cornwallis de,yoðun ateþ altýnda kalmýþtýr. Neticenin alýnamayacaðýna kanaat getiren Carden, 17:20’de geri dönüþ emri vermiþtir.

Yedi saat kadar devam eden ve 1.000 kadar merminin atýldýðý bu günde Türk tarafýnýn verdiði zayiât bombardýmanýn þiddetine kýyasla az olmuþtu. Orhaniye ve Seddülbahir Tabyalarý’nda, 2’si subay 4 þehit verilmiþ, 11 er de yaralanmýþtý.


Sayýn Mustafa Onur YURDAL beyin araþtýrma yazýsýndan alýntýdýr.

[metin]

Akbaþ Cephaneliði Baskýnýni gerçekleþtiren Büyük Kuvayý Milliyeci, Büyük Vatansever Köprülülü Hamdi Bey'i in vatan hainleri tarafýndan Biga Kýrkgeçit yakininda alçakça þehit edildi.17 Þubat 1920

[metin]

Ýlerlemekte olan Rus ordusunun neþesi ile Türk köylerinde terör estiren ermeni çetecilerin elinden yaralý olarak kurtulup Erzurum'a sýðýnan Alvar köyünden yaralý Müslüman mülteciler, Erzurum 1916

[metin]

Anastezi olmadan yapýlan böbrek taþý kýrma operasyonu gösteren illüstrasyon. 1846

[metin]

Çanakkale muharebelerinde, HMS Goliath zýrhlýsýný batýran torpidolarý ateþleyen Muavenet-i Milliye Muhribi Torpido Zabiti, Yüzbaþý Ali Haydar Efendi