Alıntı Originally Posted by ugurkaptan Yazıyı Oku
Gözümden kaçtı herhalde.Ama rakam mükemmel umarım uzun seneler sadık kalırsınız ve hedeflerine ulaşırsınız.Biz ky lerin tek çıkış kapısı olduğunu düşünüyorum.Yolunuz açık olsun
teşekkür ederim hocam. kesinlikle katılıyorum. para harcamayı herkes bilir. akarken tutmazsan önümde canlı örneği var babam olur kendileri sonra muhtaç kalırsın. aylık arttırdığımla istediğim telefon bilgisayar veya arabayı alabilirim veya yeniden büyük bir sitede eve yazılabilirim.
kendimize şu soruyu sormamız gerekli bunlar benim için gerçekten gerekli mi?
bana ailemden hiç bir şey kalmadı, kendim okudum, kendim askere gittim, kendim evlendim, okulu bitirdim işe başladım. ailemin bana ve kendilerine taktığı borçları ödedim, evlendim evimi düzdüm,kyk borcumu ödedim, kenarda birikim yaptım, araba aldım ev aldım ,hiç bir zaman har vurup harman savurmadım. bunların bir çoğunu da eşimle beraber yaptık sağolsun o da benim gibidir.
ha para harcamıyor muyuz tabi ki harcıyoruz.
mesela yazları 7-8 bin km banko yol yaparım 15 gün sağda solda otel ayarlamadan gider pansiyonlarda kalır gezerim. en lüks gittiğimiz restoran köfteci yusuf daha pahalılarına uyuz oluyorum. mesela bir kahvaltıya 50 tl vermek kadar saçma sapan bir iş yok bence. köfteci yusufa da gidemeyen veya eve ekmek götürmekte zorlanan insanlar var görüyorum malesef.
bir de zaten bindiğimiz arabadan daha lüks bir şey var mı bu ülkede mazotu bakımı sigortası kaskosu ıvırı zıvırı tam bir baş belası. insanlar farkında olmak istemiyor ama bu ülkedeki en büyük lüks arabaya binmek orta sınıf için.
lise 1 de yazları çalışmaya başladım 24 saat çalışıp 6 saat uyku sonrasında 18 saat çalış 6 saat uyku şeklinde 3 ay çalışır lise ve üniversite harçlığımı çıkarırdım. tatil kasabasında yaşadığım için arkadaşlarım önümde denize girerdi. bazen kendime ve rahmetliye kızıyorum ama allah razı olsun iyi etmiş kadın. bana bu sorumluluğu veren annemdir. ama insan çocukluğuna bakıp bazı şeyleri yapamadığı için içinde ukte kalabiliyor.
üniversitede aldığım burslarla rahmetliye bilezik almıştım mesela.
diyeceğim o ki tutumlu olmak lazım.
hayatımızı tabi ki yaşayacağız ama tutumlu da olmak lazım. kardeşim mesela tam tersidir harcama limiti yok namussuzun
en büyük isteğim 50 yaşında emekli olabilmek it gibi çalışırım ama çalışmaktan da hep nefret ederim bir tezatlık var
bundan daha büyük isteğim ne derseniz çocuklarıma miras olarak ellerine aylık 5-6 bin liralık temettü geliri bırakabilmek.
inşallah düzgün ahlaklı tutumlu yaşamayı onlara da öğretebilirim. gerisini zaten getirirler. benim yaşadığım sıkıntıların bir miktarını yaşamaları gerekli ama tamamını değil, eğer haddinden fazla değer verirsek bu sefer ortalıkta sorumsuz gezen varlıklar yetişiyor. uyuz oluyorum. üniversiteyi bitirmiş eeee iş bulamıyorum. o zaman iş bulana kadar git markette çalış ''gel benim çalıştığım yerde temizlik işi ayarlayayım'' beğenmez. zor bir nesil yetiştiriyoruz allah yardımcımız olsun.
konuyu da nerelere getirmişim la içimi döktüm kaşla göz arasında.
neyse önemli olan benim de çok uyuz olduğum cimrileşmeden tasarruf yapabilmek. gerisi bir şekilde gelecektir. hisse daha sonra ki iş.
neyse esas konumuza da geri dönelim ne idüğü belirsiz şirketlere gidip alın terinizi bağlamayın. ben daha önce yaptım çünkü sağlam şirket olsun büyük olsun temettü versin vs. şöyle düşünün 50 sene sonra bu şirket nolur?