Sanat Mozaik

[Terraluna]

Turk sair Turgut Uyar’in olum yildonumu (22 Agustos 1985)



Tell me to whom now it belongs this apple that I peel with care
You know that all I do with care now belongs to you
A man on his way to the water let's say should he tilt his shoulder
The sun, the water and the tilt of his shoulder all belong to you
You stand up, you befit your name, and you're right
The world that darkens as you know frequently belongs to you
The darkening world is an ember of fire for a new rose
The noble darkness left over from a fire's ember belongs to you
You took a past with experiments, you came and painted the new well
I know it you should know it too the first illumination belongs to you
The water that I love is the real brother of your water
The powers abandoned by your water now belong to you
Because you hold like a weapon everything that you hold
The whistle that holds everything like a warning belongs to you
It's all yours O eternal-giver whatever exists like life
Don't hold your breath, expand, the core and the shell belong to you
O the most beautiful view of a waterfall pouring over the flowers
My love, my infinity, whatever exists
and does not exist in this world all belong to you.

[Terraluna]

Stephen King'in The Body isimli kisa romanindan uyarlanan, Rob Reiner’in yonettigi, Wil Wheaton, River Phoenix ve Corey Feldman’in rol aldigi macera-drama Benimle Kal (Stand by Me) 22 Agustos 1986’da 745 sinema salonunda vizyona girdi.

[Terraluna]

Edvard Munch'un Ciglik (L'Urlo - Skrik - Scream, 1910 versiyonu) ve Madonna tablolari 22 Agustos 2004’de Oslo, Munch Muzesi’nden silah zoruyla calindi.

[Terraluna]

Amerikali kisa oyku yazari, sair, ogretmen ve politik eylemci Grace Paley’in olum yildonumu (22 Agustos 2007)

“Zavalli ihtiyar annem, bogazina benden kocaman bir parca dugumlenmis halde, gozu arkada gitti obur tarafa. O sirada askerdeydim ama anladigima gore son sozleri su olmus: "Freddy'yi Eleanor Farbstein ile tanistirin." Kadindaki curete bakin hele. Beni bir mal gibi vasiyetine eklemis resmen. Kiz kardesimi asker tirasli o reklam yazarina, o gastronomi uzmanina birakmis. Babami teyzelerin merhametine terk etmis. Sira bana gelince, ki guya onun en kiymetli varligi, gonlunun buzdolabindaki en iyi et parcasiydim, tutmus beni de Ellen Farbstein'a birakmis.” Insana Hic Rahat Yok Kendinden



“My poor old mother died with a sizeable chunk of me stuck in her gullet. I was in the army at the time, but I understand her last words were: "Introduce Freddy to Eleanor Farbstein." Consider the nerve of that woman. Including me in a codicil. She left my sister to that ad man and culinary expert with a crew cut. She left my father to the commiseration of aunts, while me, her prize possession and the best piece of meat in the freezer of her heart, she left to Ellen Farbstein. “





“Vucudunun bolumleri, ister gorunur, ister ortulu olsun, gozu oksuyordu. Cocuklugun ve ihtiyarligin butun abartili kemikleri, genc kizligin sicacik ahenginde uykuya dalmisti.”



“Her parts, visible or wrapped, were tooled for display. All the exaggerated bones of childhood and old age were bedded down in a cozy consistency of girl.”




“Sen ne yaparsan yap, hayat durmaz. Ancak bir iki dakika oturup bir dus gorur.”

[Terraluna]

Ingiliz sair, elestirmen ve editor William Ernest Henley'in dogum yildonumu (23 Agustos 1849)



Beni saran geceden baska
Kapkaradir o cukurda bastan basa
Hangi tanrilar bahsetmisse bana
Sukrederim yenilmez ruhum icin onlara

Kotu sartlarda olsam bile
Ne korktum, ne de agladim kimselere
Kaderin pervasiz darbelerinde bile
Kana bulansa da basim, egilmedi asla

Bu gazap ve gozyasi ulkesinin otesinde
Gorunmez golgelerin dehsetinden baska bir sey
Ve beni bulur o senelerin tehdidi
Bulacaktir da korkusuz

Kapi ne kadar dar olsa da
Cezalarim ne kadar agir olsa da
Kaderimin efendisi benim
Ruhumun kaptani benim

[Terraluna]

Fransiz yazar Marcel Schwob’un dogum yildonumu (23 Agustos 1867)

"Sana yok etme eyleminden soz edecegim: yok et, yok et. Icindekini yok et, cevrendekini yok et. Kendi ruhuna ve baskalarina yer ac. Her iyiyi ve kotuyu yok et. Yikintilar birbirinin benzeridir. Insanlarin eski barinaklarini, ruhlarin eski barinaklarini yok et; olu seyler bicim bozan aynalardir. Yok et, cunku her yarati, yok edis sonucu ortaya cikar.Ve ustun iyiligi yaratmak icin alcak iyiligi yok etmek gerekir. Ve boylece yeni iyilik kotuluge doymus gorunur." Monelle'nin Kitabi



"Voici la parole : Détruis, détruis, détruis. Détruis en toi-même, détruis autour de toi. Fais de la place pour ton âme et pour les autres âmes. Détruis tout bien et tout mal. Les décombres sont semblables. Détruis les anciennes habitations d’hommes et les anciennes habitations d’âmes ; les choses mortes sont des miroirs qui déforment. Détruis, car toute création vient de la destruct ion. Et pour la bonté supérieure il faut anéantir la bonté inférieure. Et ainsi le nouveau bien paraît saturé de mal."



“I shall speak to you of destruction.Behold the word: Destroy, destroy, destroy. Destroy within yourself; destroy what surrounds you. Make space for your soul and for all other souls. Destroy all good and all evil. Their ruins are the same. Destroy the old dwellings of man and the old dwellings of the soul; what is dead is a distorting mirror. Destroy, for all creation comes from destruction. And for higher benevolence you must annihilate lower benevolence.”

[Terraluna]

Amerikali sair Edgar Lee Masters'in dogum yildonumu (23 Agustos 1868)

Topragimin topragisin,
Ve topragimdaki topraksin,
Ah, dunyaya gelir gelmez olen cocuk,
Olumumde olensin!
Oyle caba gostersen de, bilmeden nefesi,
Ve icimde yasarken carpan yuregin durmustu
Yasamak icin benden ayrildiginda.
Pekala, cocugum. Degil mi ki hic gitmeyeceksin
Okul gunleriyle baslayan o uzun, upuzun yoldan,
Carpik harflerin ustune dusen gozyaslari altinda
Belirsizlesir kucuk parmaklarin.
Ve ilk yara, kucuk bir arkadasin
Biraktiginda seni baskasi yuzunden;
Ve hastalik, ve yataga dusmusken korkunun yuzu;
Babanin ya da annenin olumu;
Ya da onlari utandirmak, ya da sefalet;
Okul bitiminde genc kizlik uzuntuleri;
Ve kor icgudu hazirlar ickini
Askin kabinda, zehirli oldugunu bilsen bile;
Kime gulumseyecek o cicek yuzun?
Cicekciye mi, iradesiz birine mi? Hangi kanin cigligi sana dogru? -
Saf ya da aptal, fark etmez,
Kandir cagiran kanimizi,
Ve senin cocuklarin - ah, ne bekler orada?
Ve hangi uzuntulerin? Ah cocuk! Cocugum!

Olum daha iyidir hayattan!



Polvere della mia polvere,
e polvere con la mia polvere,
o bimbo, che moristi mentre entravi nel mondo,
morto della mia morte!
Che non conoscesti il respiro, nonostante gli sforzi,
e il cuore ti batteva quando vivevi con me,
e si fermò quando mi lasciasti per la vita.
È bene così, bimbo mio. Così non percorresti mai
la lunga, lunga strada che inizia coi giorni di scuola,
quando le piccole dita si fanno sfuocate dietro le lacrime
che cadono sulle lettere sbilenche,
e la prima ferita, quando il tuo piccolo compagno
ti abbandona per un altro;
e la malattia, e il volto della paura accanto al letto;
la morte del padre o della madre;
o la vergogna per causa loro, o la miseria;
poi, cessato il virgineo dolore dei giorni di scuola,
una natura cieca ti fa bere
alla coppa dell'amore, che tu sai avvelenata.
A chi avresti proteso il tuo viso di fiore?
Un botanico, fragile creatura? Quale sangue avrebbe gridato col tuo?
Puro o contaminato, non importa,
è sangue che chiama il nostro sangue.
E poi i tuoi figli - oh, che sarebbe stato di loro?
E quale il tuo dolore? Figlio! Figlio!

La morte è migliore della vita!

[Terraluna]

Uyumsuz tiyatro'nun onde gelen savunucularindan Rus asilli Fransiz oyun yazari Arthur Adamov'un dogum yildonumu (23 Agustos 1908)

“Her sey sanki buyuk,anlasilmaz ve temel bir varligin belirli olusumlarindan yalnizca biriymisim gibi meydana geliyor..Bazen yasamin bu buyuk butunlugu beni bir esriklige sokacak carpicilikta guzel gorunuyor. Ama daha cok, icime isleyip, beni asan ve her yerde, icimde ve disimda olan korkunc bir canavara benziyor…Ve korku her an daha guclu yakalayip, sariyor beni …Tek cikis yolum, bunu tek basima duyumsamak zorunda kalmamak ve ne denli kucuk olursa olsun bir parcasindan kurtulmak icin yazmak, baskalarinin bunun ayrimina vardirmak!”



"Everything happens as though I were only one of the particular existences of some great incomprehensible and central being.... Sometimes this great totality of life appears to me so dramatically beautiful that it plunges me into ecstasy. But more often it seems like a monstrous beast that penetrates and surpasses me and which is everywhere, within me and outside me.... And terror grips and envelops me more powerfully from moment to moment.... My only way out is to write, to make others aware of it, so as not to have to feel all of it alone, to get rid of however small a portion of it."



“Orada ne var ? Her seyden once ben varim, biliyorum. Ama ben kimim? Kendimle ilgili butun bildigim aci cektigim. Ve eger aci cekiyorsam, bunun nedeni, kendi kaynagimda kopma, ayrilma olmasi. Ayriyim. Neden ayri oldugumu soyleyemem. Ama ayriyim!"



"Zamanimizin krizi aslinda bir dini krizdir. Yasam meselesi ya da olumudur."