Fransiz sair Charles-Pierre Baudelaire'in olum yildonumu (31 Agustos 1867)
Bir tapinaktir doga, sutunlari canli;
Anlasilmaz sozler duyulur zaman zaman.
Sembol ormanlari icinden gecer insan;
Tanidik bakislar suzer gibidir sizi...
Hayat, cigirtkan ve densiz,donuk bir isik altinda.
Kosar, dans eder, sebepsiz,guler, ve derken ufukta
Yukselir haz dolu gece,acligi alıp goturur,
Ve siler utanci bile,Sair söylenir : "Cok sukur!"
Ruhum, omurlarim gibi, gel artik, der huzura;Kalbimde olum dusleri,
Sırtustu yatarim orda,sarinirim perdenize,
Serin karanliklar, size.
Ask bagdas kurmus insanligin
Kafatasina,
Dil uzatıyor uzerinden bu tahtin,
Siritarak kustahca,
Baloncuklar ufuruyor nese icinde
Havaya yukselen,
Kavusturmak ister gibi o alemlere
En ince tozden gelen.
Isiltili ve narin bir kuredir bu
Atilir ileri,
Catlar ve sacar o kirilgan ruhunu
Altin bir dus gibi.
Her boncukta duyarim kafatasinin
Yalvarisini inleyerek :
- "Bu, acimasiz ve gulunc bir oyun,
Ne zaman sona erecek?
Zira budur iste havaya savurdugu
Zalim agzinin,
Katil canavar, benim beynimdir bu,
Etim ve kanim!




Alıntı yaparak yanıtla






Yer İmleri