Rus Yazar Fyodor Dostoyevski, 9 ayda yazdigi ilk romani Insanciklar (Poor Folk - Povera gente) romanini 15 Ocak 1846’da yayinladi.
“Ah Veranka edebiyat harika birsey. Onceki gun bu insanlarla beraber olunca bunu daha iyi anladim. Cok esrarli sey! Insanlarin kalplerini guclendirir, ders verir. Ellerindeki kucucuk bir kitapta bir suru sey var. Harika bir kitap! Edebiyat bir resimdir ya da daha dogrusu hem resim hem aynadir. Duygunun ifade edilmesidir, ince bir elestiridir, ogretici bir belgedir. Butun bunlari onlarla beraber yavas yavas ogrendim…”
"Oh literature is a wonderful thing, Varenka, a very wonderful thing: I discovered that from being with those people the day before yesterday. It is a profound thing. It strengthens people’s hearts and instructs them,… Literature is a picture, or rather in a certain sense both a picture and a mirror; it is an expression of emotion, a subtle form of criticism, a didactic lesson and a document…”
“Dondurucu soguklarda bile cizmesiz - paltosuz dolasabilirim. Hic onemli degil bu. Neyim ki ben? Siradan, basit bir insan... Ama baskalari ne dusunur? Dusmanlarim, beni cekistirmeye dunden hazir olan o zehir dilliler, sokakta cizmesiz gorurlerse, hakkimda neler soylerler? Insan cizmeyi de paltoyu da kendinden cok baskalari icin giyer zaten.”
“I should have to walk through the bitter cold without an overcoat or boots — I could bear it, I could well endure it, for I am a simple man in my requirements; but the point is — what would people say, what would every envious and hostile tongue exclaim, when I was seen without an overcoat? It is for other folk that one wears an overcoat and boots.”
Alıntı yaparak yanıtla
Yer İmleri