Sanat Mozaik

[Terraluna]

Afrika kokenli ilk Roma Imparatoru Septimius Severus'un olum yildonumu (MS4 Subat 211)



"Her sey idim; hicbir seye degmezmis. / Omnia fui, nihil expedit. / Lo fui todo; nada vale la pena. / Sono stato tutto; niente vale la pena. / I was all things; all was worthless."

[Terraluna]

Italyan ressam, heykeltras ve gravur sanatcisi Antonio (Benci) del Pollaiuolo’nun olum yildonumu (4 Subat 1498)

Ercole e Deianira (Hercules and Nessus, 1470)

[Terraluna]

Italyan ressam Ridolfo del Ghirlandaio’nun dogum yildonumu (4 Subat 1493)

Allegoria (Allegory, 1498)

[Terraluna]

Iskoc sair Robert Blair’in olum yildonumu (4 Subat 1746)

Uc misli hosgeldin olum!
Acili ve kanayan cok sayida adimdan sonra,
Evimize gotur huzur icinde topraga gom
Bu uzun suren dilegimizdi topraktan



Thrice welcome Death!
That, after many a painful bleeding step,
Conducts us to our home, and lands us safe
On the long wish’d-for shore. Prodigious change!

[Terraluna]

Portekizli sair, roman ve oyun yazari, siyaset adami (João Baptista da Silva Leitão de) Almeida Garrett’in dogum yildonumu (4 Subat 1799)



“Ben siyasal iktisatcilara, ahlakbilimcilere soruyorum: Bir zengin yaratmak icin kac kisiyi sefalete, orantisiz calismaya, ahlaksizliga,asagilanmaya, cehalete, ustesinden gelinemez talihsizlige ve mutlak yoksulluga mahkum etmeniz gerektigini hesapladiniz mi?”

[Terraluna]

Amerikali yazar James Fenimore Cooper’in Son Mohikan (The Last of the Mohicans) romani 4 Subat 1826’da yayinci H.C. Carey & I. Lea araciligiyla yayinladi.

“Mohikanlar, kitanin ilk kez Avrupalilarca isgal edilen bolumunun yerlileriydi. Dogal olarak vatanlarindan ilk kovulanlar oldular. Gorunuse bakilirsa, ulke kalkinmadan veya diger bir deyisle medeniyet gelip de yemyesil ormanlar kesilmeden once yok olan bu insanlarin kaderinin, kacinilmaz oldugu savunulur. Ayrica bunu kanitlayacak yeterli tarihi kanit mevcuttur.”



“The Mohicans were the possessors of the country first occupied by the Europeans in this portion of the continent. They were, consequently, the first dispossessed; and the seemingly inevitable fate of all these people, who disappear before the advances, or it might be termed the inroads, of civilization, as the verdure of their native forests falls before the nipping frosts, is represented as having already befallen them. There is sufficient historical truth in the picture to justify the use that has been made of it.”

[Terraluna]

Fransiz sair, roman ve oyun yazari Jean (Francois Victor) Aicard'in dogum yildonumu (4 Subat 1848)

Oh ! Vakit tatli ve sakin, yazin, gunes tepenin arkasina
Gizlenip yari battiginda
Simdi, zaman zaman hareketsiz, bitkin agaclar
Dogan esintiyle heyecanlaniyorlar ;
Golgenin ilik oldugu saatin agir ugultusunda,
Cagirmalardan ve gulusmelerden olusan tatli bir bagrisma
Onu izliyor ; bu, insanlarin isten dondukleri andir,
Katirlari ve koyunlari cikardiklari zamandir,
Issiz kuyunun yanindaki yalaga gidiyorlar.
Uzaklarda adimlarin altinda, yerin cinladigini hissediyorlar;
Uzakta gec kalmis bir Agustos bocegi hala titremekte ;
Orada, tozun altin oldugu buyuk yolun ustunde,
Bir araba, sallana sallana gicirdiyor donerken donemecte ;
Yolun iki kenarindaki, bagda ve zeytinlikte,
Hala gunun tozlu beyaz dallari silkeleniyor ;
Ve o sirada her yerde, cevredeki esiklerde,
Agir salkimin sarktigi asmanin golgesinde,
Ardıisira kopegi sicrayip havlayan kadin ciftci,
Goruntusu istah acan tabaklari masaya yerlestiriyor,
Aksam her taraftan duyulabiliyor
(Zira bu, konulan masanin su anda bekledigi
Soguk suyun kuyudan cekildigi hos ve sakin saatti),
Ve, her taraftan, tekrarlanan yankida,
Bir esintinin getirdigi, sen cigliklar arasinda,
Zayif dusmus sarkilari, kovalarin ve cikriklarin
Yumusak gicirtilarini cevrende duyuyorsun.



Oh ! l'heure douce et calme, en été, quand décline
Le soleil à demi caché par la colline !
Immobiles tantôt, les arbres languissants
A présent sont émus par des souffles naissants ;
Au bourdonnement lourd de l'heure où l'ombre est tiède
Un bruit doux, fait d'appels et de rires, succède ;
C'est l'instant où les gens, revenus du travail,
Font sortir le mulet et le menu bétail,
Et vont à l'abreuvoir, près du puits solitaire.
On entend sous des pas lointains sonner la terre ;
La cigale attardée au loin frémit encore ;
Là-bas, sur la grand'route, où la poussière est d'or,
La charrette, au tournant, grince en s'ébranlant toute ;
La vigne et l'olivier, aux deux bords de la route,
Secouent leurs blancs rameaux poudreux encore du jour ;
Et tandis que partout sur les seuils d'alentour,
A l'ombre de la treille où pend la lourde grappe,
La fermière, après qui le chien bondit et jappe,
Dresse la table aux plats appétissants à voir,
On peut de tous côtés entendre dans le soir
(Car c'est l'heure agréable et tranquille où l'on puise
Cette eau fraîche qu'attend déjà la table mise),
On peut entendre autour de soi, de tous côtés,
Parmi les cris joyeux dans l'écho répétés,
Et les chansons qu'un souffle au loin porte affaiblies,
Le grincement mouillé des seaux et des poulies.

[Terraluna]

Fransiz bir ressam, heykeltras ve film yapimcisi Joseph Fernand Henri Léger’nin dogum yildonumu (4 Subat 1881)

Tre Donne (Three Women, 1921)




I quattro ciclisti (Four cyclists, 1943-48)