Sanat Mozaik

[Terraluna]

1920 yilinda Nobel Edebiyat Odulunu kazanan Norvecli yazar Knut Hamsun’in olum yildonumu (19 Subat 1952)

“Insanin birazcik ekmegi olsa! Sokaklarda isira isira gidebilecegi, bir kucuk nefis cavdar ekmegi! Hem yuruyor, hem de bu en iyisinden cavdar ekmegini hayal ediyordum; simdi yemesi ne hos olurdu! Aclik iflahimi kesiyordu; olmeyi, yok olmayı ozledim, duygulandim, agladim. Sefaletim bitip tukenmek bilmiyordu! Ansizin sokagin ortasinda durdum, vurdum ayagimiı yere, bastim kufuru.”



“If only one had a piece of bread! One of those delicious little loaves of rye bread that you could munch on as you walked the streets. And I kept picturing to myself just the sort of rye bread it would have been good to have. I was bitterly hungry, wished myself dead and gone, grew sentimental and cried. There would never be an end to my misery! Then I stopped suddenly in the street, stamped my feet on the cobblestones and swore aloud.”



“Ben seni gomdum Eva, mezarinin kumlarini saygiyla optum. Seni dusundukce icimden dolgun, pembe bir hatira geciyor,gulumseyisini dusundukce uzerime Tanri'nin rahmeti serpiliyor. Sen herseyini verdin, herseyini verdin sen, kendini hic zorlamadan, cunku gerçek hayatin memnun mutlu cocuguydun sen. Ama benden bakislarini bile esirgeyen otekiler, benim butun dusuncelerime sahip cikabiliyorlar. Nicin? Bunu on iki aya, denizdeki gemilere sor, gonullerin esrarli Tanrisina sor.”



“I bury you, Eva, and in humility kiss the sand above your grave. A luxuriant, rose-red memory flowers in me when I think of you; I am as if drenched in blessing at the memory of your smile. You gave all; all did you give, and it cost you nothing, for you were the wild child of life itself. But others, the miserly ones who begrudge even a glance, can have all my thoughts. Why? Ask the twelve months and the ships on the sea; ask the mysterious God of the heart.”

[Terraluna]

Cin asilli Amerikali yazar Amy Tan’in dogum gunu (19 Subat 1952)

“Annem ve ben birbirimizi hicbir zaman anlamadik. Kastettigimiz seyleri hep degistirmisizdir kafamizda, ben soylenenden daha azini duymusumdur, annemse daha fazlasini.” Talih Kusu



“My mother and I never really understood one another. We translated each other's meanings and I seemed to hear less than what was said, while my mother heard more.”




“Kizim dun, ‘Evliligim yikiliyor’ dedi bana.

Artik bu yikilisi seyretmekten baska bir sey gelmiyor elinden.
Yasli gozleri duydugu utanctan SIMSIKI kapali, bir psikiyatrist koltugunda uzaniyor. Ve saniyorum, yikiılacak bir sey, aglanacak bir sey kalmayincaya kadar da orada uzanip duracak.

‘Yapacak bir sey yok! Hicbir şey yok!’ diye agliyordu. Bilmiyor. Konusmuyorsa, bir seçim yapiyor demektir. Cabalamazsa, sansini sonsuza kadar yitirebilir.
Ben biliyorum bunu, cunku Cin usulune göre yetistirildim ben: Hicbir sey arzu etmemem, baska insanlarin derdini, acisini yutmam, kendi derdimle yanmam ogretildi bana.

Bense kizima bunlarin tersini ogretmis olmama karsin, o yine boyle benim gibi oldu! Benden dogdugu icin, bir kiz olarak dogdugu icin belki de. Ben de kendi annemden dogmustum, ben de kiz olarak dogmustum. Hepimiz merdivenlere benziyoruz, adim adim, cikiyoruz, iniyoruz, ama herkes ayni yone gidiyor.

Sanki bir dusu yasiyormussun gibi, ses cikarmamanin, dinleyip seyretmenin ne demek oldugunu bilirim ben. Daha fazla seyretmek istemezsen gozlerini kapatabilirsin. Ama daha fazla dinlemek istemedigin zaman ne yapabilirsin? Altmis yıl once neler oldugunu hala isitebiliyorum.”



“Yesterday my daughter said to me, ‘My marriage is falling apart.’

And now all she can do is watch it falling. She lies down on a psychiatrist couch, squeezing tears out about this shame. And, I think, she will lie there until there is nothing more to fall, nothing left to cry about, everything dry.

She cried,’"No choice! No choice!’ She doesn't know. If she doesn't speak, she is making a choice. If she doesn't try, she can lose her chance forever.

I know this, because I was raised the Chinese way: I was taught to desire nothing, to swallow other people's misery, to eat my own bitterness.

And even though I taught my daughter the opposite, still she came out the same way! Maybe it is because she was born to me and she was born a girl. And I was born to my mother and I was born a girl. All of us are like stairs, one step after another, going up and down, but all going the same way.”

[Terraluna]

Il Postino'nun (Postaci) filminin Mario Ruoppolo'su Italyan aktor, film yonetmeni ve sair, Essiz ve unutulmaz kahkaha ustasi (Unico e indimenticato maestro della risata) Massimo Troisi'nin dogum yildonumu (19 Subat 1953)





"Gulumsemen yuzunde bir kelebek gibi yayiliyor, gulusun bir gul gibi, saplanan bir zipkin, kopuren sular gibi, gulusun aniden gelen, gumisi bir dalga gibi, bembeyaz bir okyanusun kiyilarında olmak gibi. Sessizligini seviyorum sanki yokmussun gibi.../ Il tuo sorriso si espande come una farfalla sul tuo viso, il tuo riso è come una rosa, una lancia che si sfila, un'acqua che prorompe, il tuo riso è un'onda d'argento repentina. Mi piaci quando taci perché sei come assente..."

https://www.youtube.com/watch?v=qzuKghRyRic

"Mario: Sevgili sair arkadasim ve yoldasim, beni bu belaya sen bulastirdin ve sen kurtaracaksin... Bana okumam icin kitaplar verdin... Dilimi pul yalamak disinda da kullanmanin yollarini ogrettin.. Asik olmam senin sucun...

Neruda: Hayır, bunun benle bir ilgisi yok... Sana kitaplarimi verdim ama siirlerimi calmana izin vermedim... Benim Matilde icin yazdigim siiri Beatrice'e vermissin...

Mario: Siir onu yazana degil, ona ihtiyaci olana aittir...

Mario: Bu demokratik dusunceni takdir ediyorum..."

[Terraluna]

Emmy Odullu Amerikali aktor Jeff Daniels’in dogum gunu (19 Subat 1955)

[Terraluna]

Avusturyali sarkici ve muzisyen Falco’nun (Johann Hölzel) dogum yildonumu (19 Subat 1957)



https://www.youtube.com/watch?v=Urw-iutHw5E

[Terraluna]

Ingiliz roman ve senaryo yazari Helen Fielding’in dogum gunu (19 Subat 1958)

"Hic yarari yok. Biri sizi terk ettiginde, onu ozlemenin yaninda, birlikte yarattiginiz o kucuk dunyanin yikilmasinin yaninda ve yaptiginiz ya da gordugunuz her seyin size onu hatirlatmasinin yaninda en kotusu, sizi denediklerini ve sonunda bedeninizi olusturan her bir parcaniza sevdiginiz o kisi tarafindan REDDEDILDI damgasi vurdugunu dusunmektir.” Bridget Jones'un Gunlugu,



“When someone leaves you, apart from missing them, apart from the fact that the whole little world you've created together collapses, and that everything you see or do reminds you of them, the worst is the thought that they tried you out and, in the end, the whole sum of parts adds up to you got stamped REJECT by the one you love.”

[Terraluna]

Amerikali feminist yazar Betty Friedan, Amerika'da ikinci dalga feminizmi atesleyen Kadinligin Gizemi'ni (The Feminine Mystique) 19 Subat 1963'de W. W. Norton and Co. araciligiyla New York'ta yayinladi.

[Terraluna]

Amerikali bilim kurgu ve polisiye romanlari, oyku ve deneme yazari Jonathan (Allen) Lethem'in dogum gunu (19 Subat 1964)

"Yeni bir evren. Onun kivrillip bukulerek bu evrenden koptugunu, Soft'un laboratuvarindaki solucan deligi denen gobek bagindan silkinerek kurtuldugunu gozumun onune getirdim. Bu dusunce, sabahi, tepemizde civildayan kuslari, tebesirle cizilmiş bir cizgiye benzeyen bulutu, ogrenci kurulunun dort bir yana yapistirilmis secim ilanlarini tuhaf taze bir isikla aydinlatti. Belki de bu, yeni evrenin ta kendisiydi." Yok



"A new universe. I pictured it twisting away from this one, kicking free of the umbilical wormhole in Soft’s lab. The notion shed an odd, fresh light on the morning, on the twittering birds overhead, the chalk-slash of cloud, the student-council election flyers taped everywhere. Maybe this was the new universe."



"Yuregim ve asansor, dusus icinde bir dusus . Kaybettigim seyi aramam icin bir cesaret o issiz koridorlarda yuruyeyim, bir cesaret o steril laboratuvarlara gireyim diye dogrudan mideme ve fizik binalarinin o kasvetli cekirdeğine inen bir dusus. Baska nereye gidebilirdim?"



"My heart and the elevator, a plummet inside a plummet. Down into my stomach and the gloomy core of the physics complex, to walk those barren concrete corridors, brave those sterile labs, in search of what I’d lost. Where else could I go?"