Sanat Mozaik

[Terraluna]

Ingiliz yazar Bernard Cornwell’in dogum gunu (23 Subat 1944)

“Thomas o gece eski okunu cehenneme gonderdi. Bir okcu okunu asla atmazdi, kirilsa bile; icki icip gulmek icin bahane olan bir torenle eski ok alevlere atilirdi. Okculara gore ok cehenneme gidip sahibini beklerdi. Thomas yayinin yanisini, son kez bukulup kivilcimlar sacarak kirilisini izlerken bu yayla attigi oklari dusunuyordu. Okcular buyuk bir saygiyla buyuk salonun sominesinin etrafina toplanmisti. Arkalarindaki askerler sessizdi. Thomas ancak yayi bir kul yiginina donustukten sonra sarap kadehini kaldirdi. 'Cehenneme,' dedi eski bir duayla.”



“That same night Thomas sent his old bow to hell. An archer never threw a bow away, not even if it broke on him; instead, in a ceremony that was an excuse for drinking and laughter, the old bow was committed to the flames. It was being sent to hell, the archers said, going ahead to wait for its owner. Thomas watched the yew burn, saw the bow bend for the last time, then snap in a shower of sparks, and he thought of the arrows it had sent. His archers stood respectfully around the great hall's hearth, and behind them the men-at-arms were silent, and only when the bow was a broken strip of ash did Thomas raise his wine. 'To hell,' he said in the old invocation.”

[Terraluna]

Arjantinli yazar, ceirmen ve cagdas Arjanti edebiyatinin onculerinden César Aira'nin dogum gunu (23 Subat 1949)

"Flores semtinin yasini almis sakinlerinden Aldo ve Rosita Peyró cifti yalnizca kendilerinin icra ettigi ve duyan az sayida kisiyi meraka surukleyen tuhaf bir meslek edinmislerdi, geceleri semtteki pizzacilardan birinde evlere servis elemani olarak calisiyorlardi. Bu isi yapan sadece onlar degildi, zaten gunesin batmasiyla birlikte Flo*res’in ve butun Buenos Aires’in sokaklarinda, labirentlerde kosusturan kobay fareleri gibi vizir vizir gidip gelen motosikletli gencler ordusundan da belliydi bu. Ama servisi kendi imkanlarıyla, yani yayan yapan baska bir yasli (ya da genc) cift daha yoktu.

Orselenmis orta sinifimizin tipik birer uyesiydiler; orta karar bir emekli maasi aliyorlardi evleri kendilerine aitti, onemli bir giderleri yoktu, ama buyuk bir gelirleri de yoktu. Nispeten genctiler, sagliklari ve gucleri yerindeydi ve bolca vakitleri bulunmasina ragmen gelirlerine mutevazi bir katkida bulunmak icin daha farkli bir ugras aramamalari sasirticiydi. Icat pesinde degillerdi, bu is biraz tesaduf eseri karsilarina cikmisti, hem pizzaciyi isleten delikanliyi taniyorlardi hem de is cocuk oyuncagina benziyordu. Insanlari aliskanliklarinda tuhaf degisiklikler yapmaya mecbur birakan ekonomik krizin ortasinda aniden bir firsat belirmisti: Pizzacilar dagitimi kendi araslariyla yapan kisilerle anlasarak servis motorlarina para yatirmayi birakmisti, boylece is arzinda ani bir dusus gerceklesmisti; motor sahibi gencler calismaya ancak paraya sikisinca geldiklerinden ve keyiflerince patron degistirdiklerinden isler iyice karmakarisik olmustu..." Flores Geceleri



"Aldo y Rosita Peyró, un matrimonio maduro de Flores, adoptaron un curioso oficio en el que eran únicos y despertaban la curiosidad de los pocos que se enteraban: hacían delivery nocturno para una pizzería del barrio. No es que fueran los únicos en hacerlo, como quedaba patente por el ejército de jovencitos en motoneta que iban y venían por las calles de Flores, y de todo Buenos Aires, desde que caía el sol, como ratones en el laberinto de un laboratorio. Pero no había otra pareja madura (ni joven) que lo hiciera, y a pie, en sus propios términos.

Eran miembros muy característicos de nuestra vapuleada clase media, con una jubilación mediocre, casa propia, sin apremios graves pero sin un gran desahogo. Con salud y energía, relativamente jóvenes, sin nada que hacer, habría sido asombroso que no buscaran alguna ocupación con la que complementar su modesta renta. No se propusieron ser originales: el empleo surgió un poco por casualidad, por conocimiento con el joven encargado de la pizzería, y quizá también porque se parecía a un no trabajo. La crisis, que tantas adaptaciones extrañas en los hábitos venía produciendo, terminó de redondear la oportunidad: las pizzerías dejaron de financiar las motonetas, desde que percibieron que podían operar con repartidores con vehículo propio; hubo una drástica reducción de oferta de trabajo, y la que quedó se hizo más imprevisible pues los adolescentes dueños de motonetas se presentaban a trabajar sólo cuando necesitaban el dinero, y cambiaban de patrón a capricho..."




"Her gun aksamustune dogru ustume bir rehavet cokuyor, saatlerce gecmiyordu. Gozlerimi bile oynatamiyordum. Gunlerim, haftalarim bu halde geciyordu; daha ayilamadan, ya da ayildigimin bilincine varamadan, yeniden dalip gidiyordum... Ve daldigimda daha da derinleri boyluyordum..."



"Durante largas horas, a partir de la media tarde, entraba en una especie de letargia. No movía siquiera las pupilas. Pasaba días enteros, semanas enteras, en ese estado; me sentía recaer en él sin haber salido, o sin haber tenido conciencia de salir... Y la caída era muy profunda..."

[Terraluna]

Amerikali filozof, roman yazari ve entelektuel Rebecca Newberger Goldstein'in dogum gunu (23 Subat 1950)

"Matematik, deneysel olmayan bilginin baslica ornegidir. Ama onun baslica olmasinin da bir bedeli var tabii – soyle ki matematiksel dogrular kesin dogrulardir; bu da olasi butun dunyalari tarif ettikleri anlamina gelir ve bu yuzden bilimin yaptigi sekilde, bize kendi dunyamizla ilgili bilgi vermez. Bilimler dogrularini ifade etmek icin matematigi kullanirlar fakat dogrularin kendileri ampirik olarak kesfedilir. Bu yuzden, universiteler acisindan bilim insani calistirmaktansa matematikci calistirmak cok daha ucuza gelir. Laboratuvarlara, gozlem yapmaya, molekul carpistiricilara ihtiyaç duymazlar. Butun ekipmanlarini kafataslarinin icinde tasşrlar. Universitenin saglamasi gerekenler sadece tahta, tebesir ve silgidir. Filozoflara gelince, onlar daha da ucuzdur, cunku (eski bir sakaya göre) silgi de istemezler. Komik - imsi bir saka, derininde filozoflarin canlari ne isterse onu soyleyebildikleri, hicbir kendini duzeltme metodolojisinin olmadigi anlami tasidigi icin de felsefe-asagilayan turden. Ama, yine bu da felsefenin yaptigi ilerlemenin turunu, girisimin dogasini yanlis anlamaktadir."



"Mathematics is a prime example of non-empirical knowledge that is, unassailably, knowledge. But its aprioricity comes at a price—namely its truths are all necessarily true, which means they describes all possible worlds, and therefore don’t give us knowledge about our specific world, the way the sciences do. The sciences use mathematics to express their truths, but the truths themselves are discovered empirically. This is why mathematicians are so much cheaper for universities to employ than scientists. They don’t require laboratories, observatories, particle colliders. They carry all their equipment in their craniums. All the university has to supply are blackboards, chalk, and erasers. And philosophers are even cheaper (according to an old joke), because they don’t even require the erasers. A funny-ish joke, if also a philosophy-jeering one, since it lands the dig that philosophers can say whatever the hell they want, that there’s no self-correcting methodology. But, again, this is to misunderstand the nature of the enterprise, and the kind of progress that philosophy makes."

[Terraluna]

23 Subat 1950’de duzenlenen 7.Golden Globe Odul toreninde, Saltanat Hirsi (All the King's Men, 1949) Drama Dalinda En Iyi Film; Olivia de Havilland, Miras (The Heiress, 1949) filmi ile Drama Dalinda En Iyi Aktris; Broderick Crawford, ayni film ile Drama Dalinda En Iyi Aktor Odulunu kazandilar.

[Terraluna]

Fransiz sair, oyun yazari, diplomat ve heykeltiras Paul Claudel'in olum yildonumu (23 Subat 1955)

Sunacak hicbir seyim yok ve hicbir sey, isteyecegim;
Geliyorum yalniz sana bakmak icin annecigim.
Sana bakmak; aglamak sevincten; olmak farkinda,
Ben senin oglunum ve sen, orda.
Tukenisi varligin, durdugu akisin,
Ogle!
Tek kelime söylemeksizin yüzüne bakmak;
Gonlu, oz diliyle sakimaya birakmak.
Tek kelime soylemeksizin sakimak cunku gonul dolu agzina kadar,
Karatavuk gibi bulur hemencecik dusuncesine uygun kesik vuruslar.
Cunku sen guzelsin, lekesiz cunku sen.
Sonunda kavustugumuz kurtulus ve iyilik icinde yuzen kadin sen.
Bir varlik, iki yuceligi icinde ve son ucuna varmis yaratilmisligin.
Tanridan geldigi gibi tanla birlik, cevheri icinde hurlugun ve aydinligin.
Cunku sensin kadini, cenneti unutulmus eski sefkatlerin,
Kavrar yuregi, aglatmaya hazir insani, gozlerin!
Cunku beni kurtardin, cunku kurtardin Fransayi;
Cunku bir dertti sana bencileyin Fransa.
Cunku her seyin coktugu saatte geldin kurtardin Fransa'yi;
Cunku kurtardin Fransa'yi bir kez daha.
Cunku bak, ne isikli ogle, cunku aydinligindayiz seninle
Cunku ben butun gun orda, cunku sen tek varsin, yasiyorsun



Je n’ai rien à offrir et rien à demander.
Je viens seulement, Mère, pour vous regarder.
Vous regarder, pleurer de bonheur, savoir cela
Que je suis votre fils et que vous êtes là.
Rien que pour un moment pendant que tout s’arrête.
Midi !
Être avec vous, Marie, en ce lieu où vous êtes.
Ne rien dire, regarder votre visage,
Laisser le cœur chanter dans son propre langage,
Ne rien dire, mais seulement chanter parce qu’on a le cœur trop plein,
Comme le merle qui suit son idée en ces espèces de couplets soudains.
Parce que vous êtes belle, parce que vous êtes immaculée,
La femme dans la Grâce enfin restituée,
La créature dans son honneur premier et dans son épanouissement final,
Telle qu’elle est sortie de Dieu au matin de sa splendeur originale.
Parce que vous êtes la femme, l’Eden de l’ancienne tendresse oubliée,
Dont le regard trouve le cœur tout à coup et fait jaillir les larmes accumulées,
Parce que vous m’avez sauvé, parce que vous avez sauvé la France,
Parce qu’elle aussi, comme moi, pour vous fut cette chose à laquelle on pense,
Parce qu’à l’heure où tout craquait, c’est alors que vous êtes intervenue,
Parce que vous avez sauvé la France une fois de plus,
Parce qu’il est midi, parce que nous sommes en ce jour d’aujourd’hui,

[Terraluna]

23 Subat 1956’da duzenlenen 12.Golden Globe Odul toreninde, Cennet Yolu (East of Eden, 1955) Drama Dalinda En Iyi Film; Anna Magnani, Kirmizi Gul (The Rose Tattoo, 1955)) filmi ile Drama Dalinda En Iyi Aktris; Ernest Borgnine, Marty film ile Drama Dalinda En Iyi Aktor Odulunu kazandilar.

[Terraluna]

Giuseppe Verdi'nin La Traviata operasinda 150 kez Violetta rolunu oynayan Italyan soprano Tiziana Fabbricini'nin dogum gunu (23 Subat 1959)

[Terraluna]

Ingiliz komedi aktoru, yazar ve film yonetmeni Stan Laurel'in olum yildonumu (23 Subat 1965)