Ey Kaptan! Canim Kaptanim! korkulu yolculugumuz sona erdi
Butun tehlikeleri atlatti gemi, kavustuk istegimize kavustuk,
Liman suracikta, bak, can sesleri geliyor, sevinc icinde halkimiz,
Gozler dumduz ilerleyen teknemizde, teknemiz gururlu, korkusuz;
Ama ey yurek! yurek! yurek!
Ey kanayan kırmizi damlalar,
Orada- guvertede Kaptanim yatiyor,
Buz gibi olmus, olmus.
Ey Kaptan! Canim Kaptanim! ayaga kalk, canlari dinle, dinle;
Ayaga kalk -bayrak senin icin cekildi- senin icin dolup tasiyor kiyilar,
Herkes seni cagiriyor, yerinde duramiyor kalabalik, herkes seni gormek istiyor;
Gel Kaptan! Sevgili babacigim!
Koluma daya basini, koluma daya!
Bu bir dus, bu bir yalan, boyle guvertede,
Senin buz gibi olman, olmen.
Kaptanim ses vermiyor, dudaklari soluk, cansiz,
Babam kolumun dokunusunu duymuyor, nabzi atmiyor artik,
Gemi demirledi, guvenli, gorev sona erdi, tamam,
Korkulu yolculugundan, sanli gemi, amacina ulasmis olarak donuyor;
Sevinin ey kiyilar, calin ey canlar!
Ama ben uzuntulu adimlarla,
Kaptanimin yattigi guvertede dolasiyorum,
Buz gibi olmus, olmus.
Walt Whitman


Alıntı yaparak yanıtla





Yer İmleri