"Vincleri indirip kaldiran ve donduren, gemileri denizlerden cagiran biziz - bizim begenilerimiz, bizim modalarimiz, bizim gereksinmelerimiz. Bizim bedenlerimiz onların efendisi. Ayakkabilar, kurkler, cantalar, sobalar, yaglar, sutlaclar, mumlar istiyoruz ve bunlar bize getiriliyor. Ticaret, icimizde hangi yeni isteklerin ve hangi yeni hoşnutsuzlukların oluşmaya başladığını görmek için kaygıyla bizi izler. Insan, iskelenin kiyisinda durup, vinclerin, demir atmis gemilerin ambarlarindan o varili, bu sandigi, su balyayi kaldirisini izlerken, kendisini onemli, karmasik, gerekli bir varlik gibi duyumsar."
"It is we-our tastes, our fashions, our needs-that make the cranes dip and swing, that call the ships from the sea. Our body is their master. We demand shoes, furs, bags, stoves, oil, rice puddings, candles; and they are brought to us. Trade watches us anxiously to see what new desires are beginning to grow in us, what new dislikes. One feels an important, a complex, a necessary animal as one stands on the quayside watching the cranes hoist this barrel, that crate, that other bale from the holds of the ships that have come to anchor."
Alıntı yaparak yanıtla
Yer İmleri