Sanat Mozaik

[Terraluna]

Yunanistan dogumlu, Ingiliz ve Japonya vatandasi yazar Patrick Lafcadio Hearn’in dogum yildonumu (27 Haziran 1850)

“Cin ve Kore etkisiyle birlikte gelisen animizm nedeniyle eski Japonya'da insanlar gercekten bir ruhlar ve cinler dunyasinda yasiyorlardi. Bunlar insana mirildanan goletler, gurleyen caglayanlar, inildeyen ruzgar ve hisirdayan agac yapraklari, cirlayan bocekler, doganin cikardigi tum sesler araciligiyla sesleniyordu. Insanin gorebildigi tum hareketler, dalgalar, otlar, sisler ya da bulutlar bir ruhun varliginin belirtisiydi; hatta yol ustundeki taslar gorunmez ve korkutucu bir yasamin gostergesiydi.”



“With the development of animism, under Chinese and Korean influence, the man of Old Japan found himself truly in a world of spirits and demons. They spoke to him in the sound of tides and of cataracts in the moaning of wind and the whispers of leafage, in the crying of birds, and the trilling of insects, in all the voices of nature. For him all visible motion whether of waves or grasses or shifting mist or drifting cloud was ghostly; and the never moving rocks nay, the very stones by the wayside were informed with viewless and awful being.”

[Terraluna]

Bulgar sair, roman ve oyun yazari Ivan Minchov Vazov’un dogum yildonumu (27 Haziran 1850)

Gergin ve ahenkli ses cikaran bir tel
herhangi bir seyi yankilayan—
bir tek carpma veya ugursuz darbe—
herzaman ayni rondoya gore.



A tight and chiming string
that resounds to anything—
a single stroke or evil blow—
always by the same rondo.

[Terraluna]

Fransiz tarihci ve filozof Gabriel Séailles’nin dogum yildonumu (27 Haziran 1852)

“Ruh yildizlarla dolu bir gokyuzu gibidir; insan hic farkinda olmasa da onceleri bu yildizlar kendiliginden parlar ama sonra teker teker sonerler ve geriye yalnizca parlakligini yitirmis masmavi gecenin dinginligi kalir.”



“L'esprit est comme un grand ciel plein d'étoiles qui d'abord rayonnent sans qu'on y songe, et dont les lumières une à une s'éteignent, ne laissant que la sérénité d'une nuit dont l'azur profond de moins en moins s'éclaire.”

[Terraluna]

Litvanya dogumlu Amerikali yazar Emma Goldman’in dogum yildonumu (27 Haziran 1869)

“Bir gun, bir gun gelecek, kadinlar ve erkekler isyan edecekler, dagin zirvesine erisecekler, askin altin isinlarinin altinda buyuk, guclu ve ozgur olarak bulusacaklar, almaya, katilmaya, keyifli bir durumun tadini cikarmaya hazir bir halde yasayacaklar. Ne fantezi, ne hayal gucu, ne siirsel zeka, kadinlarin ve erkeklerin hayatinda boyle bir gucun neler yapabilecegini ongormeye kabildir. Sayet dunya, gercek yoldasligi ve tekligi doguracaksa, boyle bir yoldasligin ve tekligin kaynagi evlilik degil, ask olacaktir.” Dans Edemeyeceksem Bu Benim Devrimim Degildir



“Someday, someday men and women will rise, they will reach the mountain peak, they will meet big and strong and free, ready to receive, to partake, and to bask in the golden rays of love. What fancy, what imagination, what poetic genius can foresee even approximately the potentialities of such a force in the life of men and women. If the world is ever to give birth to true companionship and oneness, not marriage, but love will be the parent.”

[Terraluna]

Amerikali sair, roman ve oyun yazari Paul Laurence Dunbar'in dogum yildonumu (27 Haziran 1872)



Kafesteki kus neden sakir bilirim, ah bilirim
Kanadi kirilmisken ve gogsunde bir sanci
Ozgurluk icin dovdugunde parmakliklari
Bu ne keyifli ne de neseli bir sarki
Bu kalbinin derinliklerinden cikarip yolladigi bir dua,
Bu bir yakaris, Cennet’e ulasmak icin bir girisim
Kafesteki kus neden sakir bilirim.

[Terraluna]

Amerikali pedagog ve aktivist Helen Keller’in dogum yildonumu (27 Haziran 1880)

“Bayan Sullivan ile kuyunun yanindaki hanimelleri ile kapli eve dogru yuruduk. Birisi su cekiyordu ve ogretmenim elimi soguk suyun altina tuttu. Elimin biri suyun altindayken diger elimin avucuna yavasca sonra hizli bir sekilde su yazdi. Butun dikkatimi parmaklarinin hareketine vererek kipirdamadan durdum. Birdenbire bilincimin derinliklerinde sisler arasinda unutulmus bir sey hatirladim ve konusmanin tum gizemini kavradim. Artik ‘s-u’ isaretinin elimin uzerinden akan soguk ve harikulade bir sey oldugunu biliyordum. O yasayan sozcuk ruhumu uyandirdi, ona isik, umut, nese ve ozgurluk verdi!”



"We walked down the path to the well-house, attracted by the fragrance of the honeysuckle with which it was covered. Someone was drawing water and my teacher placed my hand under the spout.As the cool stream gushed over one hand she spelled into the other the word water, first slowly, then rapidly. I stood still, my whole attention fixed upon the motions of her fingers. Suddenly I felt a misty consciousness as of something forgotten--a thrill of returning thought; and somehow the mystery of language was revealed to me. I knew then that 'w-a-t-e-r' meant the wonderful cool something that was flowing over my hand. That living word awakened my soul, gave it light, hope, joy, set it free. “



“Gunesin ve havanin Tanrinin, tum insanliga hediyesi oldugu dusunulur ama gercekte oyle midir ? Sehrin varoslarinda gunes isildamaz ve hava kirlidir. Insan nasil kardesinin yoksullugunu unutur ve onune gelen ekmeği yiyebilir ? Ah, keske insanlar sehrin sasaasini ve kalabaligini biraksa ve dogaya donup basit ve durust hayatini yasasaydi ! O zaman cocuklari agaclar gibi asil ve dusunceleri cicekler gibi tatli ve guzel olur muydu dersiniz? ''



“The sun and the air are God's free gifts to all we say; but are they so? In yonder city's dingy alleys the sun shines not, and the air is foul. Oh, man, how dost thou forget and obstruct thy brother man, and say, "Give us this day our daily bread," when he has none! Oh, would that men would leave the city, its splendour and its tumult and its gold, and return to wood and field and simple, honest living! Then would their children grow stately as noble trees, and their thoughts sweet and pure as wayside flowers. “



"Hayattaki en guzel seyler gozle gorulmez veya dokunulmaz. Onlari kalpte hissetmek gerekir. / Le cose migliori e piu belle del mondo non possono essere viste e nemmeno toccate. Bisogna sentirle con il cuore. / Les meilleures et les plus belles choses du monde ne peuvent être vues ni même touchées. Elles doivent êtres ressenties avec le coeur. / Die besten und schönsten Dinge auf dieser Welt kann man weder sehen noch berühren, sondern nur im Herzen spüren. / Las mejores y más bellas cosas en el mundo no se pueden ver o incluso tocar; se deben sentir con el corazón."

[Terraluna]

Fransiz filozof Gaston Bachelard’in dogum yildonumu (27 Haziran 1884)



“Iste hayalimiz, bilgic ve felsefi hayalimiz boyle calisir, butun kuvvetleri siddetlendirir, hayatta da olumde de mutlagi arar. Madem ki kaybolmak gerekmektedir madem ki olum icgudusu en rahat hayata bile kendini kabul ettirmektedir, oyleyse butun halinde olelim ve kaybolalim. Hayatimizin atesini bir ustun-atesle varligin ta kalbine yoklugu oturtacak olan, alevsiz ve kulsuz, insanustu bir ustun- atesle yok edelim. Ates kendi kendini yiyince, guc kendine karsi donunce, varlik yitip gidisi aninda butunsellesiyormus gibi gorunur, yok olusunun siddeti var olusunun en ustun kaniti, en acik kanitiymis gibi gorunur.” Atesin Psikanalizi



“Ainsi travaille notre rêverie, savante et philosophique, elle accentue toutes les forces, elle cherche l’absolu dans la vie comme dans la mort. Puisqu’il faut disparaître, puisque l’instinct de la mort s’impose un jour à la vie la plus exubérante, disparaissons et mourons tout entiers. Détruisons le feu de notre vie par un surfeu, par un surfeu surhumain, sans flamme ni cendre, qui portera le néant au cœur même de l’être. Quand le feu se dévore lui-même, quand la puissance se retourne contre soi, il semble que l’être se totalise sur l’instant de sa perte et que l’intensité de la destruction soit la preuve suprême, la preuve la plus claire de l’existence. Cette contradiction, à la racine même de l’intuition de l’être, favorise les transformations de valeurs sans fin.“




"Ask, baskasina aktarilan bir atestir. Ates ise, ancak yakalaniverecek bir asktir. / Love is a fire that is to be transmitted, fire is but a love whose secret is to be detected." Gaston Bachelard, Atesin Psikanalizi / The Psychoanalysis of Fire

[Terraluna]

Italyan yazar, sanat tarihcisi, elestirmen ve cevirmen Anna Banti’nin dogum yildonumu (27 Haziran 1895)

" ‘Aglama’. Hickiriklarimi birbirinden ayiran sessizlikte bu seda, yokusu hizla tirmanmis, acil haberi bir an once verip kurtulmak isteyen bir kiz cocugunun suretine donusuyor. Kaldirmiyorum basimi. ‘Adlama’: Hecelerin kayisindaki surat kavurucu yaz sicaginda yuksek, soguk goklerden dusen bir dolu tanesi, bir ileti gibi sekiyor yerden. Kaldirmiyorum basimi. Yalnizim.”



“ ‘Non piangere.' Nel silenzio che divide l’uno dall’altro imiei singhiozzi, questa voce figura una ragazzetta che abbiacorso in salita e voglia scaricarsi subito di un’imbasciatapressante. Non alzo la testa. ‘Non piangere’: la rapidità dellosdrucciolo rimbalza ora come un chicco di grandine, messaggio,nell’ardore estivo, di alti freddi cieli. Non alzo la testa, nessuno mi è vicino.”