Sanat Mozaik

[Terraluna]

Macaristan dogumlu Avusturyali cocuk kitaplari yazari (Siegmund Salzmann) Felix Salten'in dogum yildonumu (6 Eylul 1869)

"Bambi ormanin kuytu bir kuytu bir kosesinde dunyaya geldi. Burasi, ancak annesine ve kendisine yetecek buyuklukteydi. Bugulu gozlerle etrafina bakindi. Henuz cevresindekileri net goremiyordu. Biraz zorlanarak da olsa once iki, sonra dort bacaginin uzerinde dikildi. Incecik bacaklari, tir tir titriyordu. Heyecanlandi; dusecegini sandi. Fakat dusmedi; ayakta durmayi basardi.

Az ilerideki agaca tunemis olan saksagan:

'Ne guzel bir yavru,' diye bagirdi. 'Ne kadar guzel cesur ve becerikli bir yavru! Ah! Yeni dogmus bir yavrunun hemen ayaga kalkabilmesi gercekten cok ilginc. Aferin sana minik karaca! Aferin sana minik karaca!' "�



"Er kam mitten im Dickicht zur Welt, in einer jener kleinen, verborgenen Stuben des Waldes, die scheinbar nach allen Seiten offenstehen, die aber doch von allen Seiten umschirmt sind. Es war denn auch nur wenig Platz da, knapp genug für ihn und seine Mutter. Hier stand er nun, schwankte bedenklich auf seinen dünnen Beinen, blickte mit trüben Augen, die nichts sahen, blöd vor sich hin, ließ den Kopf hängen, zitterte sehr und war noch ganz betäubt.

Nun saß die Elster auf einem Ast in der Nähe.

'Was für ein schönes Kind!' rief sie jetzt. 'Wie erstaunlich, daß es gleich stehen und gehen kann! Wie interessant! Ich habe das noch nie in meinem Leben gesehen. Nun freilich, ich bin ja noch jung, erst seit einem Jahr aus dem Nest, wie Sie vielleicht wissen werden. Aber ich finde es wunderbar. So ein Kind.' "�

[Terraluna]

Polonyali peyzaj ressami Józef Szermentowski'nin olum yildonumu (6 Eylul 18769

The Peasant burial, 1862




Morning star, 1874

[Terraluna]

Amerikali – Fransiz roman yazari Julien (Hartridge) Green’in dogum yildonumu (6 Eylul 1900)

“Islemedigim bu gunahi islemeyi korkunc arzuluyorum. Bedenin acligi nedir bilemezsin. Bazen tenimle ayrilmis oldugum duygusuna kapiliyorum, icimde biri aci cekecek, digeri onun aci cekisini izleyecek iki insan varmis gibi sanki.”



“Je désire horriblement ce péché que je ne commets pas. Tu ne sais pas ce que c’est cette faim du corps. J’ai quelquefois l’impression d’être séparé d’avec ma chair, et c’est comme s’il y avait en moi deux personnes, dont l’une souffrirait, et l’autre regarderait souffrir.”

[Terraluna]

1901 yilinda Nobel Edebiyat Odullu'nu kazanan Fransiz sair (René Francois Armand Prudhomme) Sully Prudhomme’un olum yildonumu (6 Eylul 1907)



Meneksenin soldugu su billurdan vazocuk
Yelpazenin ucuyla birdenbire catladi;
Hafiften mi, hafiften dokunmustu fiskecik,
Gozle gormek bir yana, ses bile duyulmadi.
Acilan hafif catlak gerci kucuk bir seydi,
Fakat ince billuru gunden gune yiyerek
Sinsi bir yuruyusle boyuna ilerledi.
Kusatti her yanini yavasca kemirerek.
Vazodaki taze su bosaldi damla damla
Menekse cicekleri kurudukca kurudu,
Ilgilenmedi kimse bu kucucuk olayla,
Dokunayim demeyin, billur vazo kirildi.
Seven el de cok defa, sevdigini oksarken,
Farkinda olmayarak, kalbinde yara acar.
Kirilir kalp sessizce, hic mi hic sezdirmeden,
Sevginin cicegi kisa zamanda solar.
Kimsecikler goremez olup biten bu isi,
Yara buyur gizlice, isler hep daha derin,
Kahredici derdine deva bulmaz o kisi:
Billur gonul kirildi, dokunayim demeyin.



Il vaso dov’è morta questa verbena
Per un colpo di ventaglio s’è incrinato;
Il colpo l’ha scalfito appena,
E nessun suono lo ha rivelato.
Ma il taglio pur se poco inciso,
Mordendo il cristallo ogni giorno,
Con moto invisibile e deciso
L’ha percorso tutto intorno.
La sua fresca acqua è colata via,
Il succhio dei fiori è interrotto;
Nessun dubbio ha più chicchessia,
Non toccarlo, perché è rotto.
Spesso anche la mano amata
Sfiorando il cuore lo ferisce;
Poi dal cuore la ferita è ampliata,
Il fiore del suo amore perisce;
Sempre intatto agli occhi del mondo,
Sente crescere e piangere a dirotto
La sua ferita sottile e profonda:
Non toccarlo, perché è rotto.

[Terraluna]

Ilk gercek supermarket Piggly Wiggly, 6 Eylul 1916 tarihinde Clarence Saunders tarafindan Memphis, Tennessee'de acildi.

[Terraluna]

Italyan ressam Andrea Fossati'nin olum yildonuu (6 Eylul 1919)

Casa Fossati




Porto Toscolano

[Terraluna]

Ispanyol yazar Carme Laforet i Díaz'in dogum yildonumu (6 Eylul 1921)

"Ruhumun derinliklerini karmakarisik eden ama bir yandan da kara bulutlari silip supuren, aci veren kisa bir esinti gibi gecen o ateslenmeyi neye borçluyum, bilmiyorum. Onemli olan kimse doktor cagirmayi akil edemeden gecmesi, gecerken beni tuhaf ve halsiz bir rahatlik hissiyle birakmasiydi. Kalkabildigim ilk gun, ortuyu ayaklarima dogru atar atmaz, eve geldigimden beri elimi kolumu baglayan o bunaltici ortami da ustumden attigim hissine kapildim.

Angustias, yasli oldugunu belli eden manali bir yuzun derisi gibi kiris kiris olan ayakkabilarimi gozden gecirerek, su alan parcalanmis tabanlarina isaret etti ve islak ayaklarla dolastigimdan soguk kapmis oldugumu soyledi.

—Ayrica, bak yavrum, insan yoksul olunca, akrabalarin merhametine siginarak yasamak zorunda kalinca, sahsi esyalarina daha iyi bakmak zorundadir. Daha az yuruyup daha dikkatli adim atmalisin. Hic oyle bakma bana, zira ben isteyken ne yaptigini gayet iyi bildigimi soyluyorum sana. Sokaga ciktigini ve seni yakalamayayim diye ben gelmeden once geri dondugunu biliyorum. Nereye gittigini ogrenebilir miyiz?"



"No sé a qué fueron debidas aquellas fiebres, que pasaron como una ventolera dolorosa, removiendo los rincones de mi espiritu, pero barriendo también sus nubes negras. El caso es que desaparecieron antes de que nadie hubiera pensado en llamar al médico y que al césar me dejaron una extrana y débil sensation de bienestar. El primer dia que pude levantarme tuve la impresion de que al tirar la manta hacia los pies quitaba también de sobre mi aquel ambiente opresivo que me anulaba desde mi llegada a la casa.

Angustias, examinando mis zapatos, cuyo cuero arrugado como una cara expresiva delataba su vejez, senalo las suelas rotas que rezumaban humedad y dijo que yo habia cogido un enfriamiento por llevar los pies mojados.

— Ademâs, hija mia, cuando se es pobre y se tiene que vivir a costa de la caridad de los parientes, es necesario cuidar mas las prendas personales. Tienes que andar menos y pisar con mas cuidado... No me mires asi, porque te advierto que sé perfectamente lo que haces cuando yo estoy en mi ofïcina. Sé que te vas a la calle y vuelves antes de que yo llegue, para que no pueda pillarte. Se puede saber a donde vas?"



"Kimileri yasamak icin doguyor, kimileri calismak icin, kimileri de yasami seyretmek icin. Benim kucuk ve onemsiz bir seyirci rolum vardi. Bundan kurtulmak imkansiz."



"Unos seres nacen para vivir, otros para trabajar, otros para mirar la vida. Yo tenía un pequeño y ruin papel de espectadora. Imposible salirme de él."



"Burasi batan bir gemi gibi. Bizler suyu goren zavalli fareler gibi ne yapacagimizi bilmiyoruz."



"Aquello es como un barco que se hunde. Nosotros somos las pobres ratas que, al ver el agua, no sabemos qué hacer."

[Terraluna]

Fransiz ressam Georgette Agutte'un olum yildonumu (6 Eylul 1922)

The White and Green Hat, 1914




The Blue Dress, 1919