Ispanyol sair (Fernando Macarro Castillo) Marcos Ana'nin olum yildonumu (20 Ocak 1920)
Soyle bana neye benziyor agac.
Uzerinde kuslar uctugu zaman
nasildir bir irmagin sarkisi.
Denizi anlat bana. Anlat bana
engin kokusunu tarlalarin.
Yildizlari. Havayi.
Ufuklari anlat bana,
bir yoksul kulubesi gibi
kilitsiz, anahtarsiz ufuklari.
Nasildir opmesi bir kadinin
soyle bana. An biraz da
askin adini: animsamiyorum artik.
Kokar mi geceler hala
ayisiginda mutluluktan titreyen
asiklarin kokusuyla?
Kalmadi mi yoksa geriye bir sey
su cukurdan, su mezar isigindan
ve volta taslarimin turkusunden baska?
Tam yirmi iki yil oldu... Unuttum
nasildi boyutlari, nasildi
kokusu ve rengi dunyanin ...
Rasgele yaziyorum: "deniz" ve "kirlar"i
"Orman" diyorum, ama unuttum artik
nasildi boyu bosu bir agacin.
Konusuyorum, canlandirmak icin hayalimde
yillarin gozlerimden sildigi seyleri.
(Surdurmek olanaksiz artik: cunku
ayak seslerini duyuyorum gardiyanin.)
Cok korkunctur benim gunahim:
yildizlarla doldurmak
istedigim insanin yuregini.
Iste bu yuzden parmakliklar ardinda
tam on dokuz kis
yitirdim gencligimi.
Cocuktum attiklarinda hapse beni
ardindan olume mahkum edildim,
soldu yapraklarimin isigi
tas duvarlar arasinda.
Ama izi yoktur damarlarimda
o "Intikam Melegi"nin golgesinin:
Benim dusler goren acimin
Ispanya'dir tek cigligi.



Alıntı yaparak yanıtla









Yer İmleri