Sanat Mozaik

[Terraluna]

Amerikali roman yazari Lisa See’nin dogum gunu (18 Subat 1955)

“Yil 1937, Asya'nin Paris'i, Sanghay. Yirmi bir yasindaki Pearl Chin ve kiz kardesi May gunlerini refah icinde geciren guzel, modern ve kaygisiz kizlardir. Babalari onlara tum servetini kaybettigini aciklayana ve borcunu odemek icin kizlarini Los Angeles'tan Cin'e gelin bulmak icin gelen taliplere satmak zorunda kaldigini aciklayana kadar. Japonlar sehirlerini bombalarken, Pearl ve May Cin'in kirsal bolgelerinden Amerika kiyilarina uzanan ve hayatlari boyunca unutamayacaklari bir yolculuga cikarlar. Birbirlerinin en yakin arkadasi olsalar da aralarinda rekabet etmekten de geri durmazlar. Yolculuk suresince pek cok fedakarlikta bulunurlar, yerine getirilmesi olanaksiz secimler yapmak zorunda kalirlar ve hayatlarini degistiren, dayanilmasi zor bir sirra gogus gererler. Ama yine de her seye karsin soke edici bir sekilde kim olduklarini Sanghay'in guzel kizlari asla unutmazlar.”



“In 1937 Shanghai—the Paris of Asia. Twenty one year old Pearl Chin and her younger sister, May, are having the time of their lives. Both are beautiful, modern, and carefree—until the day their father tells them that he has gambled away their wealth. To repay his debts, he must sell the girls as wives to suitors who have traveled from Los Angeles to find Chinese brides. As Japanese bombs fall on their beloved city, Pearl and May set out on the journey of a lifetime, from the Chinese countryside to the shores of America. Though inseparable best friends, the sisters also harbor petty jealousies and rivalries. Along the way they make terrible sacrifices, face impossible choices, and confront a devastating, life-changing secret, but through it all the two heroines of this astounding new novel hold fast to who they are—Shanghai girls.”

[Terraluna]

Italyan yazar, oyun yazari ve cevirmen Giuseppe 'Beppe' Fenoglio'nun olum yildonumu (18 Subat 1963)

O kiza,
resimde yirtilmis parca parca
taramis kuzguni saclarini,
Aziz Stephen’dan bir cayirda,
Misir bagasi ve altindan goz kamastiran taragiyla



Alla ragazza della foto,
tagliata fuori da questa storia,
che si accarezzava i capelli
con un pettine di tartaruga
in un prato di Santo Stefano

[Terraluna]

Amerikali aktor Matthew Raymond 'Matt' Dillon'in dogum gunu (18 Subat 1964)

[Terraluna]

Amerikali ressam Carrie Ann Baade'in dogum gunu (18 Subat 1974)

The Perilous Compassion of the Honey Queen, 2009




Angel of Paradox, 2018

[Terraluna]

Amerikali hard rock grubu Kiss, kendi ismiyle cikardigi ilk albumunu 18 Subat 1974’de Casablanca Records etiketiyle piyasaya surdu.

[Terraluna]

Ingiliz Punk ve Gotik Rock grubu The Damned, ilk albumu Damned Damned Damned’i 18 Subat 1977’de Stiff Records etiketiyle Londra’da piyasaya surdu.

[Terraluna]

Kokler (Roots: Next Generations) dizisi 18 Subat 1979’da ABC kanalinda yayinlanmaya basladi.

[Terraluna]

Turk yazar Tezer Ozlu'nun olum yildonumu (18 Subat 1986)

"Bir zamanlar beden egitimi ogretmenligi yapmis babam, dudugunu saklamis. Sabahlari cizgili, bol pijamasini cikarmadan dudugunu otturuyor: 'Nazliydin nicin geldin askere? Haydi kalk! Haydi kalk!' Borazan gibi bir sesle bagiriyor.Uyanip, sabahin ilk isiklariyla birlikte kendimi Sum'un koynunda buluyorum. Babamin bu evle askerlik arasinda ne gibi bir baglanti kurabilecegini dusunuyorum. babam ev yasaminda askeri bir duzen istiyor. Bu kesin. Zengin olsa belki de kapida borazanlar caldiracak. Babamin kusagindaki Turk erkekleri ne buyuk bir ordu ve askerlik sevgisi besliyorlar."



"My father, who was a gym trainer once upon a time, hid his whistle. In mornings, he whistles before taking off his pajamas and shouts at us: 'If you were spoiled, then why did you come to the military? Wake up, wake up!' He shouts with a sound like a trumpet…I think about what kind of relation that my father can make between this house and the military service. My father demands military order at home life. That’s for sure. If he was rich he would sound trumpets at the door.How big the love of my father’s generation for the military is."




"Yasli hemsire anneme soruyor: 'Acaba balkondan kendini atar mi?' 'Hayir. Balkondan falan atlamam. Aksine yasami cok seviyorum. Yuzlerce yil yasamak istiyorum. Benim icin neler de dusunuyorlar, diye geciyor aklimdan. Bir sey soylemiyorum. Gereken cevabi annem veriyor. Ilaclarim veriliyor. Uzun saatler uykuyu ararken tek yardimcim kucuk radyodan dinledigim muzik. Torelli, Marcello biraz olsun durgun anlar yasatiyor. Bu hastaneyi kentin diger onemli klinikleri izleyecek, cesit cesit hastalar taniyacak, kimiyle kavga edecek, kimiyle arkadas olacagim. Bazen dovusup, birbirimizin sacini yolacagiz. Gulumseyerek kuzu gibi elektrosok olmayi ogrenecegim. Kendimi kurtarmak istiyorum.' "


"The old nurse asked to mum: 'Can she throw herself from the balcony?' 'No, I don’t. I love life. I want to live for years and years. I think about what they think about me. I don’t reply anything, mum replies on my behalf. My medication is given. While looking for the sleep for long hours, my only assistant is the music coming from a small radio. Torelli and Marcello make me relaxed a little bit. This hospital will follow other clinics of the city; I will meet different patients; will be friend and quarrel with some of them. Sometimes, I will argue them by tearing their hair. I will learn to get the electroshock by laughing without reacting. If I want to save myself. ' "