Silili matematikci, fizikci ve sair Nicanor Parra Sandoval’in dogum yildonumu (5 Eylul 1914)
Kursunla yaralanmis biri gibi kitapliklara suruklendim.
Ozel evlerin esiklerinden gectim,
Dilimin keskin yaniyla iletisim kurmaya calistim seyircilerle:
Onlarsa ya gazete okuyorlardi
Ya da yitip gidiyorlardi bir taksinin pesi sira.
Nereye gitmeli o zaman!
Bu saate dukkanlar da kapalidir;
Ben aksam yemekte gordugum bir dilim kuru sogani dusunuyordum
Ve bizi oteki ucurumlardan ayiran ucurumu.
Como un herido a bala me arrastré por los ateneos,
Crucé el umbral de las casas particulares,
Con el filo de la lengua traté de comunicarme con los espectadores:
Ellos leían el periódico
O desaparecían detrás de un taxi.
¡A dónde ir entonces!
A esas horas el comercio estaba cerrado;
Yo pensaba en un trozo de cebolla visto durante la cena
Y en el abismo que nos separa de los otros abismos.
Su solgun benizli adam bir balmumu
Muzesinden bir figure benziyor;
yirtik tullerin ardindan bakiyor:
hangisi daha degerlidir, altin mi guzellik mi?
Kristal kadeh onu yaratan insanin
elinden daha mi ustundur?
tukenmis bir atmosfer bu soludugumuz,
Kulden, dumandan, huzunden:
bir kez gorulen sey bir daha ayni
haliyle gorulmez, der bize kuru yapraklar.
Cay saati, kizarmis ekmekler, margarin
hepsi bir tur sisle kaplanmistir.
Este señor desvaído parece
una figura de un museo de cera;
mira a través de los visillos rotos:
qué vale más, ¿el oro o la belleza?
¿Es superior el vaso transparente
a la mano del hombre que lo crea?
Se respira una atmósfera cansada
de ceniza, de humo, de tristeza:
lo que se vio una vez ya no se vuelve
a ver igual, dicen las hojas secas.
Hora del té, tostadas, margarina,
todo envuelto en una especie de niebla
Alıntı yaparak yanıtla
Yer İmleri