Sanat Mozaik

[Terraluna]

“On iki yasimda beni kapadikları bir tavan arasinda dunyayi tanidim; kafamda canlandirdim insanlik guldurusunu. Tarihi belledim bir sarap mahzeninde. Bir kuzey kentinin gece senliklerinde eski ressamlarin butun kadinlariyla karsilastim. Bana eski cag bilimlerini ogrettiler bir izbe ara sokaginda Paris’in. Bastan basa dogunun kusattigi essiz bir konutta koskoca yapitimi tamamladim; yuce yalnizligimi gecirdim orada. Mayaladim kanimi. Odevim bagislandi. Artik bunu dusunmemeli bile.” Arthur Rimbaud, Illuminations



“In an attic where I was shut up at the age of twelve I got to know the world. I illustrated the human comedy. In a cellar I learned history. At some nighttime carnival in a Northern city, I met all the wives of the master painters. In an arcade in Paris I was taught the classic sciences. In a magnificent abode surrounded by the entire Orient I accomplished my immense opus and spent my illustrious retirement. I churned my blood. My homework has been handed back to me. One must not even think of that now.”

[Terraluna]

“Sair butun anlamlarin uzun sure, sonsuzca ve dusunulmus bir sekilde duzensizlesmesiyle kendini gorunmezi goren , bilenmezi bilen kilar. Askin, acinin, istirabin, cilginligin butun sekillerini yasayarak; bizzat kendini arar, butun zehirleri kendinde tuketir, bunu da onlarin sadece ozlerini saklamak icin yapar. Kelimelerle anlatilmaz bir iskencedir bu, ki bunda sair butun bir imana, insanustu buyuk bir guce ihtiyac duyar, ayrica bunda sair daha pek çok sey arasinda buyuk hasta, buyuk cani, buyuk lanetli - ve en yuksek Bilgin- olur. Cunku sair boylece bilinmeze ulasir! Cunku sair ruhunu islemistir, coktan herkesten daha çok zengindir! Sair bilinmeze ulasir ve cilgina donmus bir halde, gormeleriyle, vizyonlariyla sonunda aklini kaybedebilir de, o onları gordu bir kere! Duyulmadik ve adlandirilamaz seylerle yaptigi sicramada isterse gebersin: daha baska korkunc isciler geleceklerdir; otekinin gucunun tukenip yigilip kaldigi ufuklardan onlar baslayacaklar bu kez!” Arthur Rimbaud, Cehennemde Bir Mevsim



“A poet makes himself a visionary through a long, boundless, and systematized disorganization of all the senses. All forms of love, of suffering, of madness; he searches himself, he exhausts within himself all poisons, and preserves their quintessences. Unspeakable torment, where he will need the greatest faith, a superhuman strength, where he becomes all men the great invalid, the great criminal, the great accursed--and the Supreme Scientist! For he attains the unknown! Because he has cultivated his soul, already rich, more than anyone! He attains the unknown, and if, demented, he finally loses the understanding of his visions, he will at least have seen them! So what if he is destroyed in his ecstatic flight through things unheard of, unnameable: other horrible workers will come; they will begin at the horizons where the first one has fallen!”

[Terraluna]

[Terraluna]

Italyan ressam Domenichino’nun (Domenico Zampieri) dogum yil donumu (21 Ekim 1581)

La caccia di Diana (The Hunt of Diana, 1616)

[Terraluna]

Italyan ressam Giovanni Paolo Pannini’nin olum yil donumu (21 Ekim 1765)

Rovine romane con figure (Roman Ruins with Figures, 1739)

[Terraluna]

Ingiliz sair, elestirmen ve filozof Samuel Taylor Coleridge’in dogum yil donumu (21 Ekim 1772)



Ihtiyar bir Denizci bu,
Ve durdurur ucunden birini:
Uzun kir sakalin ve parildayan gozunle
Beni durdurman niye simdi?

Guveyin kapilari ardina dek acik
Ve ben en yakin akrabayim;
Konuklar bulustu, Solen kuruldu,-
Dugune kulak verebilirsin.-

Ama o yine de dugun davetlisini tutar-
Bir Gemi vardi, der-
Hayir, eger gulunecek bir oykun varsa,
Denizci! benimle gel.



It is an ancient Mariner,
And he stoppeth one of three.
'By thy long grey beard and glittering eye,
Now wherefore stopp'st thou me?

The Bridegroom's doors are opened wide,
And I am next of kin;
The guests are met, the feast is set:
May'st hear the merry din.'

He holds him with his skinny hand,
'There was a ship,' quoth he.
'Hold off! unhand me, grey-beard loon!'
Eftsoons his hand dropt he

[Terraluna]

Fransiz yazar ve sair Alphonse Marie Louise Prat de Lamartine’nin dogum yil donumu (21 Ekim 1790)



Ebedi gecesinde bu donussuz seferin
Hep baska sahillere dogru suruklenen biz
Zaman adli denizde bir gun, bir lahza icin
Demirleyemez miyiz?

Ey gol, henuz aradan bir sene gecti ancak,
Seyrine doymadigi o canim su yaninda
Bir gun onu ustunde gordugum su tasa, bak
Oturdum tek basima!

Altinda bu kayanin yine boyle inlerdin;
Gene boyle carpardi dalgalarin bu yara,
Ve boyle serpilirdi ruzgarla kopuklerin
O guzel ayaklara.

[Terraluna]

Nobel Vakfinin kurucusu Alfred Nobel’in dogum yil donumu (21 Ekim 1833)