“Eski bir fotografimiza bakiyorum, ama tam anlamiyorum. Bir bardayiz ve bir seylere dikkatle bakiyoruz, ne oldugunu hatirlayamiyorum. Gulumsuyorsun ve elinde bir bardak sarap tutuyorsun, bardak neredeyse bos. Elin hafifce koluma dayaniyor. Normalde, tum bu isaretleri bilirim. Sarap bizim simgemizdir ve elbette simgeledigi umutsuz burjuva idealimizdir. Iyi de, tum bunlarin anlami neydi? Bence iyi vakit geciriyorduk ve sen beni sonra hic aramadin. Neden? Neyin ters gittigini, niye aramadiginiı anlamak icin semiyotige basvurabilirdim. Acik ki, daha ogrenecegim cok sey var.” Roland Barthes
“I'm staring at an old photograph of us, but can't figure it out. We're at a bar and looking off into the distance at something—I can't remember what it was. You're smiling and holding a glass of wine, which is almost empty. Your hand is gently resting on my arm. Normally, I know all the signs. The wine is our signifier, of course, and the signified is a hopeless bourgeois ideal. But what did it all mean? I thought we were having a nice time. And yet you never called. Why? I thought I could employ semiotics to understand what went wrong, but apparently I have much to learn.”
Alıntı yaparak yanıtla
Yer İmleri