Sanat Mozaik

[Terraluna]

Fransiz yazar, ogretmen ve cevirmen Marc Sautet'nin dogum yildonumu ( 25 Subat 1947 )



" Birine onu her zaman icin sevecegine ya da nefret edecegine ya da ona sonsuza dek sadik kalacagina dair soz veren bir kisi, kendi gucunun sinirlarinda olmayan bir seyi vaat eder. " Yeni Baslayanlar Icin Nietzsche



" Celui qui promet à quelqu'un de l'aimer ou de le haïr toujours ou de lui être toujours fidèle promet ce qui n'est pas en son pouvoir. "

[Terraluna]

Lubnan asilli Fransiz yazar Amin Maalouf'un dogum gunu ( 25 Subat 1949 )



" Eger onundeki kapilar bir daha yuzune kapanacak olursa, hayatinin sona ermedigini dusun. Sona eren sey yalnizca hayatlarinin birincisidir ve digeri baslamak uzere sabirsizlanmaktadir. O zaman bir gemiye bin, seni bekleyen bir kent mutlaka vardir. "



"Si à nouveau les portes se fermaient devant toi, dis-toi bien que ce n'est pas ta vie qui s'achève, mais seulement la première de tes vies, et qu'une autre est impatiente de commencer. Embarque-toi alors sur un navire, une ville t'attend."



" -Dusunduklerimi ifade etmek icin yaslanmayi mi beklemem gerek ?

- Her dusundugunu ifade edebilecegin gun, senin torunlarinin torunlari bile ihtiyarlamis olacak. Simdi sir ve korku devrindeyiz, Iki yuzun olmali, birini kalabaliga gostermeli, otekini kendine ve Yaratici'na saklamalisin. Gozlerini, kulaklarini ve dilini korumak istiyorsan, gozlerin, kulaklaron ve bir dilin oldugunu unut. "



" - Me faudra-t-il attendre d’être vieux pour exprimer ce que je pense?

- Le jour où tu pourras exprimer tout ce que tu penses, les descendants de tes descendants auront eu le temps de vieillir. Nous sommes à l’âge du secret et de la peur, tu dois avoir deux visages, montrer l’un à la foule, l’autre à toi-même et à ton créateur. Si tu veux garder tes yeux, tes oreilles et ta langue, oublie que tu as des yeux, des oreilles et une langue. "

[Terraluna]

Amerikali sair, deneme yazari ve egitimci ( Asa Bundy Sheffey ) Robert Hayden'in olum yildonumu ( 25 Subat 1980 )





Pazarlari da erken kalkardi babam
kusanirdi giysilerini o mavi kara sogukta,
sonra sizlayan catlak ellerle
hafta ici gunlerinin havasinda zahmetle
yigilmis atesleri harlardi. Kimse tesekkur etmedi ona.

Uyanip duyardim soguk ufalanislari, parcalanislari.
Odalar sicakken, cagiridi,

ve yavasca dogrulur giyinirdim,
korkarak evin suregen ofkelerinden,

sogugu kapi disari etmisle
ve de guzel pabuclarimi boyamis olanla
aldirmadan konusarak.
Ne biliyordum, ne biliyordum ki
askin sadeligi ve yalniz burolar hakkında ?

[Terraluna]

20.yuzyilin en seckin ve en radikal oyun yazari Amerikali ( Thomas Lanier Williams ) Tennessee Williams'in olum yildonumu ( 25 Subat 1983 )



“ Ah Laura, Laura… Seni geride bırakmak istedim ama, ben sandigindan daha da bagliyim sana! Bir sigara yakarim, sokagi gecerim, sinemaya ya da bara takilirim, icki alirim, en yakinimdaki yabanci ile konusurum… Samdanını sondurecek olan herhangi bir konuda takilirim. Bugunlerde dunya simseklerle aydinlaniyor! Iyisi mi sen mumlari bir an once sondur Laura… “



“ Oh, Laura, Laura, I tried to leave you behind me, but I am more faithful than I intended to be! I reach for a cigarette, I cross the street, I run into the movies or a bar, I buy a drink, I speak to the nearest stranger — anything that can blow your candles out! For nowadays the world is lit by lightning! Blow out your candles, Laura. “



" Oyun, anilar uzerinedir. Bu yuzden de, los, duygusal ve gercek disidir. Anilarda her sey sanki muzikseldir. Bu da, kulislerden gelen keman seslerini aciklar. Ben oyunun sunucusuyum, hem de bir oyuncusu. [...] Oyunda bir de besinci karakter var; kendisi sominenin uzerinde asili olan ve gerceginden daha buyuk bu fotografinin disinda, oyunda asla gorunmez. Bizi yillar once terk eden babamizdir bu kisi. Telefoncuydu, ama uzak diyarlara asikti, calistigi telefon firmasindan ayrilip, isik delisi bu sehirden sivisip gitti... Ondan aldigimiz en son haber, Meksika'nin Pasifik kiyilarinda Mazatlan'dan gonderilen adressiz bir kartpostaldi ve uzerinde sadece iki kelime yaziliydi, ‘ Merhaba... Hosca kalin! ‘ Sanirim oyunun geriye kalani kolayca anlasilabilir... " Sirca Kumes



" The play is memory. Being a memory play, it is dimly lighted, it is sentimental, it is not realistic. In memory everything seems to happen to music. That explains the fiddle in the wings. I am the narrator of the play, and also a character in it.[...] There is a fifth character in the play who doesn't appear except in this larger-than-life photograph over the mantel. This is our father who left us a long time ago. He was a telephone man who fell in love with long distances; he gave up his job with the telephone company and skipped the light fantastic out of town.... The last we heard of him was a picture postcard from Mazatlan, on the Pacific coast of Mexico, containing a message of two words, ‘ Hello ‘- ‘ Good-bye! ‘ and an address. I think the rest of the play will explain itself... "

[Terraluna]

Turk sanayici ve is adami Ahmet Vehbi Koc’un olum yildonumu ( 25 Subat 1996 )



" Benim Anayasam sudur: Devletim ve ulkem var oldukca ben de varim. Demokrasi varsa hepimiz variz. Memleketimizin ekonomisini kuvvetlendirmek icin elimizden gelen butun gayreti gostermeliyiz. Ekonomimiz guclendikce demokrasi daha iyi yerlesir, dunyadaki itibarimiz artar. "



" My constitutional law is this: I exist if my country and my state exists. We all exist if there is democracy. We must put in our best efforts into strengthening the economy of our country. As our economy strengthens, democracy will take a stronger hold and our credibility in the world will increase. "

[Terraluna]

“ Ey citirlarin en guzeli dilber, kalbimi ayaklarinin dibine filan atiyorum cigne diye. Elimde bir gul olsa sana verirdim. Simdi yagmur yagsa ve yerler bok gibi camur icinde olsa, narin ayaklarina bok pusur bulasmasin diye giysilerimi yere sererdim. ‘Bütün bunlari soylerken hastaligin geri cekildigini filan hissedebiliyordum, ey kardeslerim. Izin ver de,’ diye ciyakladim, ‘sana tapayim ve bu pis dunyada yardimcin ve koruyucun filan olayim.’ Sonra aklima uygun bir laf gelince dedim ki: ‘Izin ver gercek sovalyen olayim,’ sonra da egilerek selam vermeye filan basladim. Sonra kendimi cidden salak gibi hissettim, cunku bu citir da Sanki tiyatrodaymisiz gibi seyircileri egilerek selamlayip dans ede ede gitti, isiklar yaninca millet alkisladi. Seyircilerin arasindaki bazi moruk lavuklar bu citiri gozleriyle yiyorlardi, pis ve seytani bir sehvete filan kapilmislardi, ey kardeslerim. ” Anthony Burgess, Otomatik Portakal




“ O most beautiful and beauteous of devotchkas, I throw like my heart at your feet for you to like trample all over. If I had a rose I would give it to you. If it was all rainy and cally now on the ground you could have my platties to walk on so as not to cover your dainty nogas with filth and cal."' Now at this point in the text, I feel bad for Alex. What he would really want to do with this women is unspeakable, but with the treatment he knows he can never do it. He says this sorta as an amends and a plead for the women, as the text continues, you know how Alex feels. "And as I was saying all of this, O my brothers, I could feel the sickness like slinking back. 'Let me,' I creeched out, 'worship you and be like your helper and protector from the wicked like world.' Then I thought of it like better slovo and felt better for it, saying: "Let me be like your true knight. ”

[Terraluna]

“ Askin gucu gercekten de oldukca buyuk! Ask oyle bir sey ki Laura, tum dunyayi degistiriyor. / The power of love is really pretty tremendous ! Love is something that - changes the whole world, Laura ! “ Tennessee Williams, Sirca Kumes

[Terraluna]

“...kaybedilen en kiymetli esyanin, servetin, her turlu dunya saadetinin acisi zamanla unutuluyor. Yalniz kacirilan firsatlar asla akildan cikmiyor ve her hatirlayista insanin icini sizlatiyor. Bunun sebebi herhalde, ‘bu boyle olmayabilirdi’ dusuncesi…



“ …pain of losing something precious – be it happiness or material wealth – can be forgotten over time. But our missed opportunities never leave us, and every time they come back to haunt us, we ache. Or perhaps what haunts us is that nagging thought that things might have turned out differently… / …dolore per la perdita di qualcosa di prezioso – sia essa una ricchezza materiale o tutta la felicità del mondo – con il tempo si dimentica. Sono le occasioni mancate che non riusciamo a toglierci dalla mente e, ogni volta che ci ripensiamo, proviamo una fitta al cuore. Forse ciò che ci tormenta è il pensiero che le cose sarebbero potute andare diversamente. “ Sabahattin Ali, Kurk Mantolu Madonna