Sanat Mozaik

[Terraluna]

Avukat ( L'Avvocato ) lakapli Italyan sanayici ve ( Fabbrica Italiana Automobili Torino ) Fiat'in baskani Giovanni 'Gianni' Agnelli'nin dogum yildonumu ( 12 Mart 1921 )





" Erkekler iki grubu ayrilir. Bayanlar hakkinda konusanlar ve bayanlar ile konusanlar. Ben ise bayanlar hakinda konusmamayi tercih ederim. / Men fall into two categories: men who talk about women and men who talk to women. In my case, I talk to them."

[Terraluna]

Mehmet Akif Ersoy tarafindan yazilan Istiklal Marsi, Modern Cumhuriyet kurulmadan iki yil once 12 Mart 1921 tarihinde kabul edildi. / Il Istiklal Marsi ( Marcia di indipendenza ) è l'inno nazionale Turco, ufficialmente adottato il 12 marzo 1921, due anni prima della fondazione della moderna Repubblica turca il 29 ottobre 1923

Fear not! The red banner that ripples in this dawn, shall fade not,
Before the last hearth that is ablaze within my homeland is extinguished.
It is the star of my people, which shall shine;
It is mine; only it belongs to my people.

Frown not, I beseech you, oh you coy crescent!
Smile upon my heroic nation once! What is this violence, what for is this rage ?
Or our blood which we shed for you shall not be worthy afterwards…
Freedom is the right of my God-worshipping nation.



Non temere! La bandiera rosso cremisi che fieramente ondeggia nella luce del crepuscolo e mai sbiadirà,
È l'ultimo focolare acceso che veglia sulla mia Patria.
Lei che è la stella della mia nazione, e per sempre splenderà;
È mia; e appartiene soltanto al mio popolo coraggioso.

Non aggrottare le ciglia, io ti imploro, oh tu timida mezzaluna,
Ma sorridi alla mia razza eroica! Perché la rabbia, perché l'ira?
Il nostro sangue che noi versammo per te non sarà altrimenti degno;
Per la libertà che è il diritto incondizionato del mio popolo che adora l'Assoluto. L'Indipendenza!

[Terraluna]

Rus mizah yazari Arkadiy Timofeyevic Avercenko'nun olum yildonumu ( 12 Mart 1925 )

" Tum Rusya Kirim’dan Konstantinopolis’e goc etmek zorunda kaldiginda herkes bir sekilde Ruslara yardim etti : Turkler, Ermeniler, Fransizlar, Ingilizler. Rumlar haric . Rumlar yapacagini yapti ve Ruslara kiralanan oda fiyatlarini iki katina cikardi. "



“ When all Russia is transferred from Crimea to Istanbul, everyone help Russia (Turks, Armenians, French, English people, everyone…) except the Greeks… Only the Greeks did what they could do: they increase the price of their rooms in their homes twice and rent them to the Russians "

[Terraluna]

Amerikali bilim kurgu yazari Harry Max Harrison’in dogum yildonumu ( 12 Mart 1925 )



“ New York— Kurnaz Hollandalilar'in saf Kizilderililer'den caldigi, savasci Ingilizler'in kanuna saygili Hollandalilar'dan kaptigi, sonra da devrimci Amerikan bagimsizlikcilarinin artik barisci olan Ingilizler'den zorla aldigi sehir. Agaclari yillar once yakildi, tepeleri dumduz edildi, guzelim gollerinin suyu cekilip icleri doldurulunca berrak pinarlari yeraltinda tikandi kaldi, buz gibi sularini dogruca lagimlara bosaltir oldu. “



“ New York City — stolen from the trusting Indians by the wily Dutch, taken from the law-abiding Dutch by the warlike British, then wrested in turn from the peaceful British by the revolutionary colonials. Its trees were burned decades ago, its hills leveled and the fresh ponds drained and filled, while the crystal springs have been imprisoned underground and spill their pure waters directly into the sewers. “



“ ‘Ev mi ? ‘ Peter kelimeler beynine nufuz edince saskin saskin gozlerini kirpistirdi. ‘ Ev yok, dunya yok, Binyil geldi, hepimizden hesap sorulacak, Bin sene sona erdi, Isa yeryuzunde hukmunu surmeye gelecek. ’

‘ Belki asirlari karistiriyorsundur, ‘ dedi Andy, adami kolundan tutup kalabaliktan uzaklastirarak. ‘ Gece yarisini gecti, yeni asir basladi ve degisen hicbir sey yok. ‘

‘ Degisen bir sey yok mu ? ‘ diye bagirdi Peter. ‘ Bu Mahser Gunu, olmak zorunda. ‘ Dehset icinde kolunu Andy'den kurtardi ve ileri atildi ama daha bir adim ilerlemeden geri dondo. ‘ Sona ermeli, ‘ dedi acili bir sesle. ‘ Bu dunya bir bin yil daha boyle devam edebilir mi? BOYLE ‘ Sonra, aralarina insanlar girdi ve adam gozden kayboldu gitti. “



“ ‘ Home ? ‘ Peter blinked dazedly as the words penetrated. ‘ There is no home, there is no world, for it is the millennium and we shall all be judged. The thousand years are ended and Christ shall return to reign gloriously on Earth. ‘

‘ Maybe you have the wrong century, ‘ Andy said, holding the man by the elbow and guiding him out of the crowd. ‘ It’s after midnight, the new century has begun and nothing has changed. ‘

‘ Nothing changed ? ‘ Peter shouted. ‘ It is Armageddon, it must be. ‘ Terrified, he pulled his arm from Andy’s grip and started away, then turned back when he had only gone a pace. ‘ It must end, ‘ he called in a tortured voice. ‘ Can this world go on for another thousand years, like this? LIKE THIS ? ‘ Then people came between them and he was gone. “

[Terraluna]

Amerikali oyun yazari Edward ( Franklin ) Albee'nin dogum yildonumu ( 12 Mart 1928 )



GEORGE : Dur sana bir sir vereyim canim. Dunyada daha kolay seyler var, eger bir universitede ders vereceksen, o universitenin rektorunun kiziyla evlenmekten daha kolay seyler var. Bu dunyada daha kolay seyler var.

MARTHA : Olaganustu bir firsatti bu. Bazilari icin bu hayatlarinin sansi olurdu!

GEORGE : (NICK'e ... ciddiyetle goz kirparak): Inan bana, bu dunyada daha kolay seyler var.

NICK : Sey, anliyorum tabii biraz ... tuhaf, belki ... anlasilir bir sey, ama ...

MARTHA : Bazi erkekler boyle bir sans icin sag kollarini verirlerdi!

GEORGE : Maalesef Martha, gercekte kurban edilen sey anatominin biraz daha ozel bir kismi oluyor genellikle.



GEORGE : Let me tell you a secret, baby — there are easier things in this world, if you, uh… happen to be teaching at a university, there are easier things than being married to the daughter of the president of that university. There are easier things in this world.

MARTHA : It should be an extraordinary opportunity. For some men, it would be the chance of a lifetime.

GEORGE : [To Nick… a solemn wink]: There are, believe me, easier things in this world.

NICK: I can understand how it might make for some… awkwardness, perhaps… conceivably, but…

MARTHA : Some men would give their right arm for the chance!

GEORGE : Alas, Martha, in reality, it works out that the sacrifice is of a somewhat more private portion of the anatomy

[Terraluna]

Soykirimdan kurtulan Yahudi kokenli Alman - Hollandali gunluk yazari Annelies Marie "Anne" Frank'in olum yildonumu ( 12 Mart 1945 )



" Dunyanin nasil yavas yavas bir cole donustugunu goruyorum, bizi oldurecek olan, yaklasan gok gurultusunu duyuyorum, milyonlarca insanin acisini hissediyorum ve yine de gokyuzune baktigimda butun bunlarin iyi bir sekilde sonuclanacagini, bu zulmun sonlanacagini, huzur ve barisin dunya duzenine geri gelecegini dusunuyorum. / Vedo il mondo mutarsi lentamente in un deserto, odo sempre più forte il rombo l’avvicinarsi del rombo che ucciderà noi pure, partecipo al dolore di milioni di uomini, eppure, quando guardo il cielo, penso che tutto volgerà nuovamente al bene, che anche questa spietata durezza cesserà, che ritorneranno l’ordine, la pace e la serenità. / I see the world gradually being turned into a wilderness, I hear the ever approaching thunder, which will destroy us too, I can feel the sufferings of millions and yet, if I look up into the heavens, I think that it will all come right, that this cruelty too will end, and that peace and tranquillity will return again. "



" Neden her gun savas icin milyonlar harcaniyor da, sagliga, ve yoksullara bir sent bile yok ? Neden dunyanin baska yerlerinde bolluktan yiyecekler cururken insanlar aclik cekiyor ? Neden insanlar bu kadar deli ? Savasin sadece buyuk adamlar, hukumetler, ve kapitalistler tarafindan yapıldigini sanmiyorum. Hayir, kucuk adamlar da savas yanlisi, yoksa butun halklar coktan ayaklanirdi! Insanlarin icinde yikma durtusu var, sayet tek bir istisna kalmayana dek tum insanlar bir metamorfoz gecirmezlerse savas devam eder. Insa edilmis, bakilmis ve buyutulmus her sey kesilecek, yok edilip sonra yine basa donulecek. "



" Why are millions spent on the war each day, while not a penny is available for medical science, artists or the poor ? Why do people have to starve when mountains of food are rotting away in other parts of the World ? Oh, why are people so crazy ? I don't believe the war is simply the work of politicians and capitalists. Oh no, the common man is every bit as guilty; otherwise, people and nations would have rebelled long ago! There's a destructive urge in people, the urge to rage, murder and kill. And until all of humanity, without exception, undergoes a metamorphosis, wars will continue to be waged, and everything that has been carefully built up, cultivated and grown will be cut down and destroyed, only to start allover again! "

[Terraluna]

1 Akademi, 2 Golden Globe, 3 Tony, 1 Grammy ve 1 BAFTA Odulu sahibi Amerikali aktris ve sarkici Liza May Minnelli'nin dogum gunu ( 12 Mart 1946 )

[Terraluna]

Filistinli babadan olma Amerikali sair, roman yazari ve soz yazari Naomi Shihab Nye’nin dogum gunu ( 12 Mart 1952 )

Diz cokmenin de bir sekli vardi,
ince bir sekli, yasadiysaniz bir ulkede eger
taslarin dumduz oldugu.
dizlerini kayalara sokacaklari
gizli koseler dusleyen kadinlarin.
dualari, yipranmis kaburga kemikleri,
ardi sira dillendirilmis mini kalsiyum sozcukleri,
sanki hecelerin dokulmesi
yapistirirmiscasina o kadinlari gokyuzune.

Adamlar vardi yillar boyu cobanlik yapan
koyun gibi yuruyorlardi simdi.
altinda zeytin agaclarinin, kollarini kaldırip-
dinleyin bizi! acilarimiz var yeryuzunde!
oyle aciliyiz ki kalmadi saklayacak yerimiz!
ama zeytinler baris icinde sarkmis
sirke ve kekik kokulu canaklarda.
geceleyin istahla yerdi erkekler, pide ekmek
ve beyaz peynir,
ve mutluydular acilara ragmen,
cunku mutluluk vardi…



There was the method of kneeling,
a fine method, if you lived in a country
where stones were smooth.
The women dreamed wistfully of bleached courtyards,
hidden corners where knee fit rock.
Their prayers were weathered rib bones,
small calcium words uttered in sequence,
as if this shedding of syllables could somehow
fuse them to the sky.

There were the men who had been shepherds so long
they walked like sheep.
Under the olive trees, they raised their arms—
Hear us! We have pain on earth!
We have so much pain there is no place to store it!
But the olives bobbed peacefully
in fragrant buckets of vinegar and thyme.
At night the men ate heartily, flat bread and white cheese,
and were happy in spite of the pain,
because there was also happiness…