Platonun ünlü maðara alegorisi;

Bir maðaranýn içinde, dýþarýdan gelen ýþýða arkalarýna dönük olarak ömürlerini geçirmiþ olan insanlarýn tek gördükleri önlerine vuran hayvan, insan ve nesne gölgeleridir.

Gerçek formunu hiç görmemiþ bu insanlar için tek gerçeklik bu gölgelerdir. Hapis olan kiþilerden biri bir gün aniden serbest kalýr.

Maðaranýn dýþýndaki dünya ile karþýlaþýr. Tamamen ýþýk ile yani gerçek ile tanýþan bu kiþinin gözleri neredeyse körlük yaþar.

Zamanla þimdiye kadar gerçek sandýðý gölgelerin aslýnda gerçek olmadýðýný ve gerçeklerin birer karanlýk yansýmasý olduðunu anlamaya baþlar.. Hayatýn gerçeðini anlayan bu kiþi maðaraya dönüp diðer insanlara gölgelerin sahte olduðunu ve asýl gerçeðin dýþarýda olduðunu anlatmaya çalýþýr. Ancak dýþarýyý hiç görmeyen bu insanlar anlatýlaný idrak edemezler ve kýzgýnlýkla karþý çýkarlar... Platon, maðara alegorisi yani benzetmesinde bir þeyleri anlamaya baþlamýþ olan filozoflarýn bunu halka anlatamayýþýný örneklemek istemiþtir.

Bu metafor günümüz dünyasý ve düzeni içinde hala geçerlidir. Çünkü insanlar anlayabildikleri kadarýný kabul edip kendi anlayýþlarýnýn ötesinde anlatýlanlarý kabul etmezler. Bu yüzden gerçekleri anlatanlar bir þekilde toplum içinde baský altýna alýnýr.

Iþýðý-gerçeði görmek doðruyu duymak rahatsýz edicidir. Bu yüzden zihin karanlýðý ve esareti seçer. Cahillik mutluluktur..Gerçek ile yüzleþmek ve özgür olmak cesaret ister.


Herkesin bir gün maðaradan çýkabilecek kadar cesur olmasý dileðiyle.

Aydýnlýklar üzerinizde olsun.

(Facebook- Bilinç sizsiniz)