
Originally Posted by
þehzade17
Neyse ortak ideolojilerin aklýn önüne geçmediði bir ülke olmak dileðiyle aðayla maraba hikayesini bilen vardýr son zamanlarda yaþananlar aynen budur
aðayla marabasý, aðanýn en güzel atýnýn koþulduðu en süslü arabayla kasabaya inmektedirler. aða arabadadýr, maraba ise arabanýn yanýnda yürümektedir. yerde taze bir tezek kümesi görürler. üzerinde sineklerle etrafa koku salmaktadýr. aða, marabasýyla alay etmek ister.
‘‘maraba’’ der, ‘‘þu tezeði ye, atla araba senin. sen bineceksin, ben yürüyeceðim.’’
maraba ata bakar, arabaya bakar. aðaya da zaten gýcýktýr. oturur, midesi bulana bulana tezeði yer. aða iner, maraba sahip olduðu arabaya biner. aða çok bozuktur. durduk yerde en güzel atýný, en güzel arabasýný marabaya kaptýrmýþtýr. maraba da bozuktur. durduk yerde tezeði yemiþtir. aðanýn daha güzel atlar alacak parasý, daha güzel arabalar alacak imkáný vardýr. üstelik ne ata, ne de arabaya bakacak parasý vardýr. dönüþ yolunda gördükleri tezek, her ikisinin de beklediði andýr aslýnda.
maraba, aðadan intikam almak için ‘‘aða, aða’’ der, ‘‘sen þu tezeði ye, at ve arabayý geri al’’.
aðanýn beklediði de böyle bir fýrsattýr. o da oturur tezeði yer. arabaya kurulur, atý kamçýlar.
köye girerlerken maraba, aðaya seslenir, ‘‘köyden çýkarken araba senin, at senindi. yürüyen de bendim. köye giriyoruz. at senin araba senin. yüreyen yine ben. aðam iyi de biz bu boku niye yedik?’’
Yer Ýmleri