ATATÜRK VE MÝLLÎ BÝRLÝK

“Bir elin nesi var iki elin sesi var.” atasözünün iþaret ettiði gerçek,
birlikten güç doðduðudur. Yaþam ve tarih aile içerisine atýlan nifakýn aileyi,
ulus içine atýlan nifakýn ise ulusu yok ettiðini çok kez göstermiþtir. Tarihte bu
acýlarý belki de en fazla yaþamýþ olan Türk ulusudur. Bunun içindir ki
ATATÜRK; millî birlik ve bütünlüðü milletin varoluþ nedenlerinden biri olarak
görüp üzerinde önemle durmuþtur. O, 23 Mart 1923’te Afyon’da halkla yaptýðý
konuþmada bu konuyu þöyle dile getirmiþtir:
“Yurttaþlarým,
Gördüðünüz bütün o felâketlerden sonra, sizleri o felâkete sürükleyen
sebepleri anlamýþsýnýzdýr ve o felâketlerden nasýl kurtulduðunuzu, elbette
takdir etmiþsinizdir. Sizler ve bütün millet o felâketlere kendine güvenmediði,
geleceðini þunun bunun eline verdiði, þunun bunun esiri olduðu için
uðramýþtýr. O, felâketlerden ancak millî benliðinize hâkim olduðunuz için
kurtuldunuz; amaca doðru bütün bir millet hâlinde yürüdünüz; üzerinize çöken
felâketlere tahammül gösterdiniz, sebat gösterdiniz ve ancak bu sayede
baþarýlý oldunuz.
Bundan sonra da egemenliðinizi canýnýz gibi koruyarak ulusal
egemenliðinize, namusunuza, kutsal deðerleriniz gibi dört elle sarýlarak hiç
durmadan bütünlük içinde geleceðe doðru yürüyecek, bugünden daha
saadetli, daha þerefli ve mutlu günlere kavuþacaksýnýz.
Yurttaþlarým,
Allah birlik ve beraberlik içinde çalýþan, þerefini, namusunu koruyan
uluslarý mutlu eder. Biz de bundan önce olduðu gibi bundan sonra da bu
anlayýþla çalýþýrsak, Allah’tan böyle bir mutluluðu istemeyi hak ederiz.”96

96 Erendil; s. 64.