BU MÝLLETVEKÝLÝ AYRICALIÐINI HÝÇ DE BEÐENMEDÝM!...

Çalýþkan ve yeteneðini geliþtiren insanlar, her çaðda ve her toplumda
emeklerinin karþýlýðý olarak daha refah içerisinde yaþamýþlardýr. Bunun böyle
olmasý eþitsizlik deðil hakkýn yerine gelmesidir. Asýl eþitsizlik tembel ile
çalýþkanýn, yetenekli ile yeteneksizin eþitliðidir. Çaðdaþ devlet, tüm topluma
ayný imkânlarý sunan devlettir. Çalýþkanlar bu imkânlardan diðerlerine göre
daha fazla yararlanýrlar. Bu durum insanlarý daha fazla çalýþmaya iterek
kalkýnmanýn yolunu açar. Aksi durum tembelliði yaygýnlaþtýrarak toplumu
yoksulluða ve geri kalmýþlýða mahkûm eder.
Bir þeye bedelini ödemeden sahip olmak haksýzlýktýr. Böyle bir
haksýzlýðý devlet idaresinde görev alanlarýn yapmasý daha büyük haksýzlýktýr.
Çünkü toplumda hakka dayalý eþitliði saðlamak yöneticilerin temel görevidir.
Bu görevi yerine getirenlerin buna uymamasý toplum açýsýndan son derece
kötü bir örnektir. Bu durum devlete ve adalete olan güveni azaltýr. Bu
nedenledir ki ATATÜRK, devletin toplum fertleri karþýsýnda yansýzlýðýný
öngören Halkçýlýk ilkesini devletin temel ilkelerinden biri olarak kabul etmiþtir.
O, toplumda bir hakka dayanmayan ayrýcalýklarý ortadan kaldýrmak için
mücadele etmiþtir. Amaç kanunlar önünde eþit, sýnýfsýz, ayrýcalýksýz saygýn bir
toplum yaratmaktýr. Aþaðýdaki anekdot ATATÜRK’ün düþünce ve
hareketindeki halkçýlýk anlayýþýný yansýtan güzel bir örnektir:
ATATÜRK, bir sabah Florya’dan Dolmabahçe Sarayý’na dönüyor.
Yeþilköy Ýstasyonu’nun önünden geçerken birdenbire otomobili durduruyor ve
baþyavere:
-Sorunuz, tren var mý? diye emir veriyor.
O sýrada tren hemen hareket etmek üzeredir. Hep birlikte otomobilden
inip emrindekilerle birlikte trene biniyor.
Karar ani verildiði ve uygulandýðý için, bu trene biniþ hemen hemen
kimsenin dikkatini çekmiyor.
Bir süre sonra, her þeyden habersiz olan kondüktör, ATA’nýn bulunduðu
kompartýmana geliyor. Kafileyi görünce çekilmek istiyor. ATA hemen
sesleniyor:
-Görevini yap!... (Emrindekileri göstererek) Bu efendilere niçin bilet
sormuyorsun?
Emrindekiler cevap veriyor:
-Paþam biz milletvekiliyiz. Tren bileti almayýz. Parasýz seyahat ederiz!...
ATA hayretle:
-Bu ayrýcalýðý hiç beðenmedim, diyor. Çok ayýp ve acayip bir usul. Çok
güzel halkçýlýk!...

Kaynak:Anekdotlarla ATATÜRK