ATATÜRK’ÜN COÞKUN TEZAHÜRLER HAKKINDA BÝR YARGISI

Tarihte yaþadýðý dönemde ünü göklere çýkarýlmýþ hem kendi hem de
baþka uluslarýn kederine hükmetmiþ nice liderler vardýr .Bunlarýn büyük bir
çoðunluðu ölümleriyle birlikte sabun köpüðü gibi kaybolup gitmiþlerdir.
Öncelikle de kendi uluslarýnca unutulmuþlardýr. Bunda en büyük etken bu
liderlerin düþüncelerinin sadece yaþanýlan anla sýnýrlý olup geleceðe yönelik
yeni ufuklar açmamýþ olmasýdýr. Oysa ATATÜRK her geçen an býraktýðý
düþünce mirasýyla insanlýðýn ve Türk milletinin gözünde büyüyerek geleceðe
akmaya devam etmektedir.
Türk milletinin gönlündeki ATATÜRK sevgisi nedensiz deðildir. O,
yüzyýllar boyunca hak ettiði deðerden yoksun býrakýlmýþ olan Türk insanýna
kendisini adamýþtýr. Sýkýntýlara, zorluklara, ihanetlere aldýrmadan,
umutsuzluða düþmeden çalýþarak milletini karanlýktan aydýnlýða çýkarmýþtýr.
Türk milletinin ATATÜRK’ü sevmesinin anahtarý “Millete efendilik yoktur,
hizmet vardýr. Bu millete hizmet eden onun efendisi olur.” sözünde gizlidir.
Aþaðýdaki anekdot ATATÜRK’ün bu anlayýþýný yansýtmasý açýsýndan güzel bir
örnektir:
Yaþadýklarý sürece yýðýnlara hâkim olmuþ, alkýþlar ve takdirler toplamýþ
nice tarihî kiþiler, hayatlarýnda veya ölümlerinden sonra zaman çarkýnýn
diþlileri arasýnda kaybolup gittiler. Bunlar “yalancý þöhretler”di ve yaptýklarý
köksüzdü, temelsizdi. Bunun içindir ki, eserlerinin ömrü, kendi ömürlerini
aþamadý.
Bunlarýn çoðu, lehlerinde yapýlmýþ birtakým gösterilerin gururuna da
kapýldýlar. Ve bunlarý “ebedî yaþama”nýn bir delili sandýlar. “Zafer
sarhoþluðu”nun uykusunda kaybolup gittiler.
ATATÜRK’e 12 yýl yaverlik yapmýþ olan Sayýn Naþit Mengü’nün çeþitli
anýlarýný dinlerken, bir yandan da bunlarý düþünüyordum. ATATÜRK, kendisi
hakkýndaki büyük sevgi gösterileri karþýsýnda nasýl duygulanýyor, neler
düþünüyordu?
Bu soruma Naþit Mengü þu yanýtý verdi:
-Yýl 1927... ATATÜRK, Anadolu’ya geçtikten sonra ilk defa Ýstanbul’a
dönüyor. Bütün kent halký sokaklarý ve denizleri kaplamýþ. Bayramlarýn en
büyüðünü yaþýyorlar. Kýyýlardan, denizlerdeki sandallardan ATATÜRK’ün
motoruna doðru eller uzanýyor, “Yaþa, var ol!” sesleri kubbelerde yankýlar
yapýyordu.
ATATÜRK de ayakta, mendil sallayarak bu sevgi gösterilerine karþýlýk
veriyor. Ben, rahmetli Salih Bozok’la ATA’nýn bir adým gerisindeyiz. Rahmetli
Salih, halkýn bu coþkun gösterilerinden çok heyecanlandý. Gözlerinden yaþlar
süzülüyordu. Gazi’ye eðilerek:
-Paþam, dedi, halkýn þu coþkun tezahürlerine bakýnýz. Bu millet
ebediyete kadar uðrunuza ateþe atýlmakta tereddüt etmez.
ATATÜRK þu yanýtý verdi:
-Kendilerine faydalý olduðunuz, onlara müspet yolda hizmet ettiðiniz
müddetçe milletin sevgisini kazanabilirsiniz. Vaatlerinizi yerine getirmez,
milletin refahýna hizmet etmezseniz bu gün bizi alkýþlayan bu topluluk yarýn
yuhalar.


94 Banoðlu; s. 73-74.
Sadi Borak; Bilinmeyen Yönleriyle Atatürk, Ýstanbul, 1966, s. 81-82.