
Originally Posted by
spektrum
44 yaþýndayým, ne evlendim ne çocuk sahibi oldum. Ýnanýlmaz mutlu ve huzurluyum bu konuda. Etrafýmda ne kadar evlenip çocuk sahibi olmuþ arkadaþým eþim dostum varsa hatta kendi aðabeyim bile bu konuda bana imreniyor. En iyisini sen yaptýn diyorlar. Hepsine bakýyorum köleleþtirmiþler hayatlarýný. Kafalarýnýn içi devamlý bir yýðýn maddeyle dolu. Anýn içerisinde kaybolma diye bir durumlarý kalmamýþ devamlý mental taciz ve kuþatma halindeler. Bir yerden sonra kendileri de bu durumu farkediyor ve bu sefer eþlerine, çocuklarýna karþý agresifleþiyorlar. Bu köleliðin, sefilliðin sorumlusu onlarý ilan ediyorlar.
Aman ülkede sosyolojik iklim deðiþmesin, aman azýnlýk durumuna düþmeyelim diye kimse kusura bakmasýn kendimi ateþe atamam.
Adam gibi politikalar uygulasýnlar önce. Doðru dürüst bir eðitim insani ölçülerde yaþam standartlarý hazýrlasýnlar. Sonra milletten çocuk yapmayý beklesinler. Ben böyle akrebin, çakalýn, itin uðursuzun, eðitimsizin, saygýsýz sevgisiz nobran cahil ahlaksýz insanlarýn arasýna çocuk yapýp atýcam öyle mi?
Geçiniz
Yer Ýmleri