Benim bildiðim tüm elektrik üretim santralleri ulusal iletim þebekesine(teiaþ) , yani havuza basar. Bir de öztüketime dayalý yenilebilir lisansýz santraller, yerinde üretim - tüketim ilkesi ile bölge daðýtým þirketine elektriði basar.
Daðýtým þirketleri özelleþtikten sonra ayný patrona baðlý olacak þekilde tedarik / daðýtým olarak 2 ayrý þirket kimliðine büründü.
Daðýtým þirketi hatlarýn bakým onarým yatýrýmýný yapar, ayrýca Eüaþ tan aldýðý indirimli elektriði genel aydýnlatma kapsamýnda sokak park aydýnlanmasý olarak belli bir kar marjý ile belediyelere fatura eder, parasýný hazineden alýr.
Tedarik þirketi(gtþ) , bölgesinde serbest tüketici olmayan tüm kullanýcýlara epdk nýn belirlemiþ olduðu 3 aylýk tarifeler ile elektrik satar, bölge dýþýnda da serbest tüketicilere tarifeden ucuz indirimli elektrik satabilir. (mevcut ortamda indirimli elektrik satacak gtþ bulmak mümkün deðil

)) Bu satacaðý elektriði epiaþ(doðalgaz, kömür, hidro, yeka, yekdem vs) eüaþ(devlet sübvansiyonu) ve ikili anlaþmalar ile alýr. Gtþ lerin bu 3 ayrý yerden aldýðý elektriðin paçal fiyatý üzerinden epdk, gtþ lerin kar marjlarýný da koyarak 3 aylýk tarifeleri belirler.
Özetle ifade etmek gerekirse durum bölgesel olmaktan öte genel.. Býçak sýrtý fiyatlamalarýn olduðu yerde kamu, gtþ patronlarýna bu þirketkeri ben size verdim, biraz ben sübvanse edecem biraz siz, bu çark dönecek, meskendeki tüketici maliyetin altýnda elektrik alacak diyor.
Yer Ýmleri