Ya gerçekten bu konuşmaları burada yapmak istemiyorum.. Sırf bu yüzden özelden irtiabat kurdum ki.. Artık bu meseleler buraya yazılmasın.. Belki arkadaş oluruz ve normalleşiriz dedim.. Ama yok olmadı.. Halen devam ediliyor benimle ilgili yazılara.. Baskılara.. Dayatılan barışa..

Şimdi ben zorlamaya gelemiyorum.. Hem de hiç..

Küçükken annem babam ayrıymış.. Ben belli bir yaşa gelince öğrendim bir babam olduğunu.. Sonrasında barıştılar.. Ve annem dahil kardeşlerim babamın yanına gitti..

Bir tek ben gitmedim.. Ayak direttim.. İstemiyorum dedim.. Annemin yanımda olmayacağını bile bile.. Ananem ve dedemin yanında kaldım.. Günlerce..

İstemediğim bir şeyi bana kimse yaptıramaz..

Kimseden bir bedel ödemesini istemiyorum.. BANA.. Kendin ile yüzleşirsen yüzleşirsin.. Artık herşey senin meselen..

Ama yeter..

Hala sevgiliymişiz gibi ya da çok çabalarsan barışacakmışız gibi davranman canımı sıkıyor..

Kabul et ve yoluna git.. Ben etmiştim kimseyi rahatsız etmeden yoluma gittim. Hiç zor değil..

Bundan fazlası artık tacize giriyor..

Biraz adının hakkını ver..

Duygularım bitti.. Yoluna git. Beni rahat bırak.

YETER!