Usta Þairlerden Ýnciler...

[MADEN_AVCISI]

AÞK

Bunca gün, ah, bunca gün
görmeyi seni böyle kýrýlgan, böyle yakýn,
nasýl öderim, neyle öderim?

Uyandý kana susamýþ
ilkbaharý korularýn,
çýkýyor tilkiler inlerinden
çiylerini içiyor yýlanlar,
ve ben gidiyorum seninle yapraklarda
çamlar ve sessizlik arasýnda,
sorarak kendime nasýl, ne zaman
ödeyeceðim diye þu bahtýmý

Bütün gördüklerim içinde
yalnýz sensin hep görmek istediðim
dokunduðum her þey içinde
senin tenindir hep dokunmak istediðim:
seviyorum senin portakal kahkahaný
hoþlanýyorum uykudaki görüntünden

Ne yapmalýyým, sevgilim, sevdiceðim
bilmiyorum nasýl sever baþkalarý
eskiden nasýl severlerdi,
yaþýyorum, bakarak, severek seni,
aþk tabiatýmdýr benim

Her ikindi daha da hoþuma gidiyorsun.

Nerde o? Hep bunu soruyorum
kaybolduðunda gözlerin
Ne kadar geç kaldý! Düþünüp inciniyorum,
yoksul, aptal, kasvetli duyuyorum kendimi
geliyorsun sen, bir esintisin
þeftali aðaçlarýndan uçan.

Bu yüzden seviyorum seni, bu yüzden deðil
o kadar neden var ki, o kadar az,
böyle olmalý aþk
kuþatan, genel
üzgün, müthiþ,
bayraklarda donanmýþ, yaslý,
yýldýzlar gibi çiçek açan,
bir öpüþ kadar ölçüsüz.
*
Pablo Neruda

[MADEN_AVCISI]

UNUTMAK YOK

Bu gece en hüzünlü þiiri yazabilirim
Þöyle diyebilirim: gece yýldýzla dolu
Ve yýldýzlar, masmavi titreþiyor uzakta
Þakýyarak dönüyor gökte gece rüzgarý.
Bu gece en hüzünlü þiiri yazabilirim
Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.
Kollarýma aldým bu gece gibi kaç gece
Kaç defa öptüm onu sonsuz göðün altýnda
Sevdi beni o ben de bir ara onu sevdim
O durgun, iri gözler sevilmez miydi ama

Bu gece en hüzünlü þiiri yazabilirim.
Yokluðunu düþünüp, yitmesine yanmakla
Duyup geceyi, onsuz daha engin geceyi.
Ota düþen çiy gibi, düþmekle þiir cana
Ne gelir elden, sevgim onu tutamadýysa.
Gece yýldýz içinde, o yoldaþ deðil bana
Hepsi bu. uzaklarda þarký söylüyor biri.
Yüreðim dayanmýyor yitmesine kolayca
Gözlerim arar onu, yaklaþtýrmak ister gibi
Yüreðim arar onu, o yoldaþ deðil bana

Artýk sevmiyorum ya nasýl, nasýl sevmiþtim
Sesim arar rüzgarý ulaþmak için ona
Ellere yar olur. öpmemden önceki gibi.
O ses, ýþýl ýþýl ten ve sonsuz bakýþlarla
Artýk sevmiyorum ya severim belki yine
Ne uzundur unutuþ ah ne kýsadýr sevda
Böyle gecelerde kollarýma aldým çünkü
Yüreðim dayanmýyor yitmesine kolayca

Belki bana verdiði son acýdýr bu acý
Belki son þiirdir bu yazdýðým þiir ona

Pablo Neruda

[MADEN_AVCISI]

GÝZLÝ BAKIÞLAR
Bir bakýþ ki açýyor gönül muammasýný,
Ýki sevdalý kalbin en gizli yarasýný,
Bir bakýþ ki kudreti hiç bir lisan da yoktur,
Bir bakýþ ki bazen þifa, bazen zehirli oktur.

Bir bakýþ, bir aþýða neler anlatýr,
Bir bakýþ, bir aþýðý saatlerce aðlatýr
Bir bakýþ, bir aþýðý aþkýndan emin eder,
Seven insanlar daima gözleriyle yemin eder.

Faruk Nafiz Çamlýbel*

[MADEN_AVCISI]

ÇOBAN ÇEÞMESÝ
*
Derinden derine ýrmaklar aðlar,***
Uzaktan uzaða çoban çeþmesi,***
Ey suyun sesinden anlýyan baðlar,***
Ne söyler þu daða çoban çeþmesi.***
********
"Göynünü Þirin'in aþký sarýnca***
Yol almýþ hayatýn ufuklarýnca,***
O hýzla daðlarý Ferhat yarýnca***
Baþlamýþ akmaða çoban çeþmesi..."***
********
O zaman baþýndan aþkýndý derdi,***
Mermeri oyardý, taþý delerdi.***
Kaç yanýk yolcuya soðuk su verdi.***
Deðdi kaç dudaða çoban çeþmesi.***
********
Vefasýz Aslý'ya yol gösteren bu,***
Kerem'in sazýna cevap veren bu,***
Kuruyan gözlere yaþ gönderen bu...***
Sýzmadý topraða çoban çeþmesi.***
********
Leyla gelin oldu, Mecnun mezarda,***
Bir susuz yolcu yok þimdi daðlarda,*******
Ateþten kýzaran bir gül arar da,
Gezer baðdan baða çoban çeþmesi,***
********
Ne þair yaþ döker, ne aþýk aðlar,***
Tarihe karýþtý eski sevdalar.***
Beyhude seslenir, beyhude çaðlar,***
Bir sola, bir saða çoban çeþmesi...***
*

Faruk Nafiz Çamlýbel

[MADEN_AVCISI]

[MADEN_AVCISI]

AYRILIÞ*


Baka kalýrým giden geminin ardýndan;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, aðlayamam.

Orhan Veli Kanýk

[MADEN_AVCISI]

ANLATAMIYORUM*

Aðlasam sesimi duyar mýsýnýz,
Mýsralarýmda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaþlarýma, ellerinizle?

Bilmezdim þarkýlarýn bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduðunu
Bu derde düþmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her þeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaþmýþým, duyuyorum;
Anlatamýyorum

Orhan Veli Kanýk

[MADEN_AVCISI]

BÝR ADIN KALMALI GERÝYE

Bütün kýrýlmýþ þeylerin nihayetinde
Aynalarýn ardýnda sýr
Yalnýzlýðýn peþinde kuvvet
Evet nihayet bir adýn kalmalý geriye
Birde o kahreden gurbet

Sen say ki ben hiç aðlamadým
Hiç ateþe tutmadým yüreðimi
Geceleri koynuma almadým ihaneti
Ve say ki
Bütün þiirler gözlerini
Bütün þarkýlar saçlarýný söylemedi
Hele nihavend hele buselik hiç geçmedi fikrimden
Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adýn
Ýçimin nehirlerinden
Evet yangýn
Evet salaþ yalvarmanýn korkusunda talan
Evet kaybetmenin o zehirli buðusu
Evet nisyan
Evet kahrolmuþ sayfalarýn arasýnda adýn
Sokaklar dolusu bir adamýn yalnýzlýðý
Bu sevda biraz nadan
Biraz da hýçkýrýk tadý
Pencere önü menekþelerinde her akþam
Daðlar sonra oynadý yerinden
Ve hallaçlar attý pamuðu fütursuzca
Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam
Ve ben seni sevdiðim zaman bu þehre yaðmurlar yaðdý
Yani ben seni sevdiðim zaman
Ayrýlýk kurþun kadar aðýr gülüþün kadar felaketiydi yaþamanýn
Yine de
Bir adýn kalmalý geriye
Bütün kýrýlmýþ þeylerin nihayetinde
Aynalarýn ardýnda sýr
Yalnýzlýðýn peþinde kuvvet
Evet nihayet, bir adýn kalmalý geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
Kaybetmek için erken
Sevmek için çok geç

Ahmet Hamdi Tanpýnar