ÜSTÜ KALSIN
Ölüyorum tanrým
Bu da oldu iþte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrým.
Ama, ayrýca, aldýðýn þu hayat
Fena deðildir...
Üstü kalsýn...
CEMAL SÜREYA
ÜSTÜ KALSIN
Ölüyorum tanrým
Bu da oldu iþte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrým.
Ama, ayrýca, aldýðýn þu hayat
Fena deðildir...
Üstü kalsýn...
CEMAL SÜREYA
AÞK
Rabbim, Rabbim, bu iþin bildim neymiþ Türkçesi;
Senin aþkýn ateþtir, ateþin gül bahçesi...
Necip Fazýl Kýsakürek
DAYAN KALBÝM
Seni daðladýlar, deðil mi kalbim,
Her yanýn, içi su dolu kabarcýk.
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;
Akýl yýrtýk çuval, sökük daðarcýk.
Sensin gökten gelen oklara hedef;
Oyasý ateþle iþlenen gergef.
Çekme üç beþ günlük dünyaya esef!
Dayan kalbim üç beþ nefes kadarcýk!
Necip Fazýl Kýsakürek
KALDIRIMLAR*
Sokaktayým, kimsesiz bir sokak ortasýnda;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlýða saplanan noktasýnda,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanýk;
Evlerin bacasýný kolluyor yýldýrýmlar.
Ýn cin uykuda, yalnýz iki yoldaþ uyanýk.
Biri benim, biri de serseri kaldýrýmlar.
Ýçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanýyorum, her sokak baþýný kesmiþ devler...
Üstüme camlarýný, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmiþ bir ama gibi evler.
Kaldýrýmlar, çilekeþ yalnýzlarýn annesi;
Kaldýrýmlar, içimde yaþamýþ bir insandýr.
Kaldýrýmlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldýrýmlar, içimde kývrýlan bir lisandýr.
Bana düþmez can vermek, yumuþak bir kucakta;
Ben bu kaldýrýmlarýn emzirdiði çocuðum!
Aman, sabah olmasýn, bu karanlýk sokakta;
Bu karanlýk sokakta bitmesin yolculuðum!
Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
Ýki yanýmdan aksýn, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler iþitsin;
Yolumun zafer taký, gölgeden taþ kemerler.
Ne sabahý göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsýn, verin karanlýklarý!
Islak bir yorgan gibi, sýmsýký bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlýklarý.
Uzanýverse gövdem, taþlara boydan boya;
Alsa buz gibi taþlar alnýmdan bu ateþi.
Dalýp, sokaklar kadar esrarlý bir kuyuya,
Ölse, kaldýrýmlarýn kara sevdalý eþi..
Necip Fazýl Kýsakürek
OTUZBEÞ YAÞ ÞÝÝRÝ*
Yaþ otuz beþ yolun yarýsý eder.
Dante gibi ortasýndayýz ömrün.
Delikanlý çaðýmýzdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaþýna bakmadan gider.
Þakaklarýma kar mý yaðdý ne var?
Benim mi Allahým bu çizgili yüz?
Ya gözler altýndaki mor halkalar?
Neden böyle düþman görünürsünüz,
Yýllar yýlý dost bildiðim aynalar?
Zamanla nasýl deðiþiyor insan!
Hangi resmime baksam ben deðilim.
Nerde o günler, o þevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben deðilim;
Yalandýr kaygýsýz olduðum yalan.
Hayal meyal þeylerden ilk aþkýmýz;
Hatýrasý bile yabancý gelir.
Hayata beraber baþladýðýmýz,
Dostlarla da yollar ayrýldý bir bir;
Gittikçe artýyor yalnýzlýðýmýz.
Gökyüzünün baþka rengi de varmýþ!
Geç farkettim taþýn sert olduðunu.
Su insaný boðar, ateþ yakarmýþ!
Her doðan günün bir dert olduðunu,*
Ýnsan bu yaþa gelince anlarmýþ.
Ayva sarý nar kýrmýzý sonbahar!
Her yýl biraz daha benimsediðim.
Ne dönüp duruyor havada kuþlar?
Nerden çýktý bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçýncý bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin baþýnda.
Uyudun uyanamadýn olacak.
Kimbilir nerde, nasýl, kaç yaþýnda?
Bir namazlýk saltanatýn olacak,
Taht misali o musalla taþýnda.*
CAHÝT SITKI TARANCI
Anlamak
Yaþým ilerledikçe daha çok anlýyorum
Ne büyük nimet olduðunu ah ey güzel gün
Boþ yere üzülmekte mana yok anlýyorum
Kadrini bilmek lazým artýk her açan gülün
Þükretmek türküsüne daldaki her bülbülün
Yanmak da olsa artýk aþk ile yaþýyorum.
CAHÝT SITKI TARANCI
DESEM KÝ
*
Desem ki vakitlerden bir Nisan akþamýdýr,
Rüzgârlarýn en ferahlatýcýsý senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanlarýn en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardým çiçeklerin en solmazýný,
Topraklarýn en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattým yemiþlerin cümlesini.
*
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazým,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir þeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem* ki...
Ýnan bana sevgilim inan,
Evimde þenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski þarap.
Ben sende yaþýyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Býrak ben söyleyeyim güzelliðini,
Rüzgârlarla, nehirlerle, kuþlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Þayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârlarýn, nehirlerin, kuþlarýn sesinden,
Bil ki ölmüþüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliðini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduðun gün sesimi gökkubbede,
Hatýrla ki mahþer günüdür
Ortalýða düþmüþüm seni arýyorum.
CAHÝT SITKI TARANCI
KARA SEVDA
Bir kere sevdaya tutulmaya gör;
Ateþlere yandýðýnýn resmidir.
Aþýk dediðin, Mecnun misali kör;
Ne bilsin alemde ne mevsimidir.
Dünya bir yana, o hayal bir yana;
Bir meþaledir pervaneyim ona.
Altýnda bir ömür dönedolana
Aðladýðým yer penceresi midir?
Bir köþeye mahzun çekilen için,
Yemekten içmekten kesilen için,
Sensiz uykuyu haram bilen için,
Ayrýlýk ölümün diðer ismidir
CAHÝT SITKI TARANCI
Yer Ýmleri