@yörük@’ün Heybesinden

[@yörük@]

Rahîm ise, O'na yöneldiðinde seni özel olarak sarmalamasý, hatalarýný örtmesi ve sana çýkýþ yollarý göstermesidir.  (Bkz, Bakara, 207). Ýnsan, bu dünyada kendini her zaman biraz "yabancý" ve "eksik" hisseder. Sürekli bir þeyleri tamamlamaya çalýþýrýz ama hep bir yanýmýz boþ kalýr. Ýnsan, sevilmek ister ve noksansýz bir ilah tarafýndan sevilmek, insanýn dünyadaki tüm yaralarýný iyileþtirir.
Ýnsan noksandýr, hata yapar. Eðer Allah, "Rahîm" olmasaydý, bir hata yapanýn geri dönüþ þansý olmazdý. "Rahîm", hatayý sadece silmekle kalmaz, kulun bozulan "halini" de düzeltmesine imkan tanýr. Bir bilgisayar programýnda yanlýþ bir iþlem yaptýðýnda "Geri Al" tuþuna basmak gibidir. Ýþte hayattaki hatalarýmýzda "Rahîm" ismi, bizi o hatanýn içinde boðulmaktan kurtaran ilahi bir "geri al" ve "onar" butonudur. (Bkz, Bakara Suresi, 160)
Rahmân ismiyle herkese yaþama hakký veren Allah, "Rahîm" ismiyle O'na yönelen kuluna özel bir manevi huzur ve koruma saðlar. Bu, noksansýz bir ilahýn kuluna olan "þahsi" ilgisidir. Bir öðretmenin sýnýftaki tüm öðrencilere ders anlatmasý (Rahmânlýk) geneldir. Ancak bir öðrencinin yanýna gidip onun anlamadýðý yeri özel olarak, þefkatle tekrar anlatmasý ve onun geliþimini takip etmesi "Rahîmlik" gibidir. (Bkz, Ahzâb Suresi, 43)
Ýnsan için noksanlýk, huzursuzluk ve korkudur. Rahîm olan Rabbin sunduðu "Selâm", tüm noksanlýklarýn bittiði, mutlak bir güven halidir. Çok fýrtýnalý ve korkutucu bir yoldan geçip sonunda sýcak, güvenli ve sevildiðin evine girdiðinde hissettiðin o, "Oh be, güvendeyim" duygusu vardýr ya; iþte Rahîm ismi, insanýn o ebedi güvenli evine ulaþmasýný saðlayan þefkattir. (Bkz, Yâsîn Suresi, 58)
Diyelim ki bir arkadaþýnla tartýþtýktan sonra piþman oldun. Arkadaþýn "Seni affettim" demekle kalmýyor, "Bu tartýþma sayesinde birbirimizi daha iyi anladýk, artýk daha yakýnýz" diyor. Ýþte bu, kötülüðün iyiliðe dönüþmesidir. Allah, senin hatalarýna bakýp "Sen artýk iþe yaramazsýn" demez. Aksine, o hatayý bir "uyanýþa" çevirmeni bekler. (Bkz, Nisâ 48, Furkân 70)
Düþünelim, “rahman” sýfatý niçin “rahim” sýfatýndan önce gelir? Rahmân önce gelir; çünkü yaratýlýþ (var olmak) merhametin ilk ve en geniþ adýmýdýr. Sonra Rahîm gelir; çünkü var olanýn içindeki özel geliþim ve sonuç ancak süreklilikle mümkündür. 
"Her Þey Dahil" Konaklama: Anne karnýndaki bir bebeði düþün. Bebek acýktýðýný söylemez, üþüdüðünü belirtmez, nefes almak için çabalamaz. Bebek daha istemeden, ihtiyacý olan her þey (oksijen, gýda, sýcaklýk) noksansýz bir þekilde ona sunulur. Rahimdeki su, bebeði dýþarýdan gelecek darbelere karþý korur. Anne bir yere çarpsa bile bebek o suyun içinde sarsýlmaz. Bu, bebeðe özel bir "muamele"dir. Ceninin rahim içerisindeki konumu; þefkatle korunmasý, merhametle beslenmesi, muhtaç olduðu bütün mekanizmalarýn kendisi için titizlikle hazýrlanmasý, Allah’ýn rahim sýfatýnýn göstergesidir. Bkz, Fâtýr Suresi, 11 Ra'd Suresi, 8. 

[@yörük@]

4-Mâliki yevmiddîn.Hesap ve ceza gününün (ahiret gününün) mâlikidir.
Peki, bu kadar merhametli bir Ýlah, dünyadaki haksýzlýklara, kötülüklere ve haksýz yere caný yananlara karþý ne yapar? Ýþte burada O’nun "noksansýz adaleti" devreye girer. Dünyaya bir bak; bazen kötülerin kazandýðýný, iyilerin ise ezildiðini görürsün. Eðer her þey burada bitseydi, bu evren çok mantýksýz ve "eksik" olurdu. "Eðer bu düzeni kuran Ýlah noksansýz ise, mutlaka her þeyin hesabýnýn sorulacaðý, her taþýn yerine oturacaðý bir 'final' olmalý.(Bkz, Zilzâl Suresi, 7-8). 
Kalbin ferahlar, çünkü bilirsin ki hiçbir emeðin boþa gitmeyecek ve kimse hakkýný yiyip kaçamayacak. "Gerçek bir Sahibi var" dersin. Ama kalbin ayný zamanda ürperir de; çünkü o gün torpilin, paranýn ya da yalanýn geçmediði bir gündür. Sevdiði o merhametli Ýlah’ýn, ayný zamanda haksýzlýða asla göz yummayan bir "Malik" (Sahip) olduðunu bilir. 
Bazen "Dünya çok adaletsiz" deriz ya, O gün geldiðinde kimse "Benim hakkým yendi" diyemeyecek. Çünkü O, sadece büyük olaylarýn deðil, senin içinden geçirdiðin gizli bir niyetin, kimse görmezken yaptýðýn küçük bir iyiliðin bile "Sahibi" ve "Þahidi"dir. Noksansýz bir Ýlah'ýn olduðu yerde, hiçbir þey kaybolmaz.
Dünyada güç sahipleri (siyasiler, hakimler, alimler) bazen yanlýþ karar verebilir, delilleri gözden kaçýrabilir veya taraflý davranabilir. Ama noksansýz olan Mâlik, o büyük hesap gününde hiçbir haksýzlýða yer vermeyen tek yetkilidir. Bir futbol maçý düþün. Maç biter, herkes daðýlýr ama sonuçlarý sisteme girecek, kupayý verecek ve kurallarý son kez hatýrlatacak olan tek bir "yönetici/mâlik" vardýr. Ýþte tüm hayatýn "final" düdüðü çaldýðýnda, sonuçlarý açýklayacak tek Mâlik O'dur.
"Melik", sadece sahip olan deðil, ayný zamanda yöneten demektir. Noksan bir yönetici, halkýnýn her ihtiyacýný ayný anda göremez. Noksansýz Melik ise milyarlarca insanýn her birinin kalbinden geçenleri ve ihtiyaçlarýný ayný saniye içinde bilir ve yönetir. Bir okul yöneticisini düþün. Binanýn tapusuna sahip deðildir ama yönetir. Çatý aksa, asansör bozulsa yetiþmeye çalýþýr ama mutlaka bir yerde eksik kalýr. Allah ise hem mülkün sahibi (Mâlik) hem de yöneticisidir (Melik). 
Dünyadaki günler karýþýktýr; haksýzlýklar olabilir, suçlu kaçabilir. Ama noksansýz adaletin tecelli edeceði o "hesap günü", tüm noksanlýklarýn giderildiði, her þeyin aslýna döndüðü gündür. Bir futbol maçýndaki VAR (Video Yardýmcý Hakem) incelemesini düþün. Maçýn normal süresindeki karmaþa biter, hakem ekrana gider ve "karar aný" (yevm) gelir. O an, tüm yanlýþ kararlarýn düzeltildiði, pozisyonun en ince detayýna kadar (noksansýz) incelendiði andýr. Ahiret günü de hayat maçýnýn noksansýz VAR incelemesidir.
"Din" ayný zamanda "hesap" demektir. Noksansýz adalet, her eylemin bir karþýlýðý olmasýný gerektirir. "Yevmi’d-din", borçlarýn ödendiði, haklarýn iade edildiði gündür. Bir restoranda yemek yediðini düþün. Masadan kalkarken gelen o hesap fiþi, senin o anki "din"indir; yani yaptýklarýnýn bedelidir. Hiçbir kalem eksik veya fazla yazýlmamýþsa, o hesap fiþi mutlak gerçektir. Bkz, Kaf 17 Nûr 24/25
Ýnsanýn hayal gücü sýnýrlýdýr. Biz en büyük olaylarý bile kendi tecrübelerimizle kýyaslarýz. Oysa noksansýz olan ilahýn kurduðu o büyük mahkeme, bizim tüm tahminlerimizin ötesinde bir ihtiþam ve kesinliktedir. Çok önemli bir sýnavýn sonucunu beklediðini veya hayatýný deðiþtirecek bir haberin kesin geleceðini düþün. O an gelene kadar ne hissedeceðini tam bilemezsin. (Bkz, Ýnfitâr 18)
Dünyada insanlar gruplara ayrýlýr, birbirini kaybeder veya haksýzlýklar gizli kalabilir. Noksansýz bir sistem, hiçbir dosyayý kaybetmeyen ve her þeyi (melekleri, cinleri, insanlarý, peygamberleri) ayný anda, ayný meydanda toplayabilen sistemdir. (Bkz, Duhân 40, Hûd 103, Mürselât 11)
Ýnsanlar dünyada birbirlerine destekler verirler (torpil, yardým, kayýrma). Noksansýz adalette ise; her insan kendi, kendiyle yüzleþir. Diriliþten þüphe etmek ise, Allah’ýn "yoktan var etme" yeteneðini küçümsemektir. Kendi varlýðýný kabul etmemektir. Bir grup projesi yaptýðýný düþün. Hoca notu gruba deðil, herkese yaptýðý iþe göre tek tek verirse; kimse baþkasýnýn emeðinin arkasýna saklanamaz. Ýþte o gün, Allah herkese kendi emeðinin karþýlýðýný "tek baþýna" verecektir. (Bkz, Lokmân 33, Saffât 16) 

[@yörük@]

5-Ýyyâke na'budü ve iyyâke neste'în.(Rabbimiz!) Ancak sana kulluk eder ve yalnýz senden yardým dileriz.
Ýnsanýn hayatý boyunca imzalayacaðý en önemli antlaþma da; Þöyle deriz: "Allah'ým, artýk anladým; sadece Sana kul olurum ve sadece Senden yardým dilerim."
Bir dilenci, baþka bir dilenciden sadaka ister mi? Ya da susamýþ bir adam, kurumuþ bir kuyudan su bekler mi? Elbette hayýr. Ýstese de alamaz. Bizler de aslýnda birer "dilenci" gibiyiz; nefese, sevgiye, rýzka muhtacýz. Eðer gidip bizim gibi muhtaç ve "noksan" olanlardan (para, güç, insanlar) medet umarsak, kurumuþ kuyudan su bekliyoruz demektir. 
Neden "Yalnýz Senden yardým dileriz" diyoruz? Çünkü noksan olan, baþka bir noksaný tamir edemez. Bataryasý bitmiþ bir telefon, baþka bir bitik telefonu þarj edebilir mi? Hayýr. Bir iftiraya uðradýðýný veya bilgisayarýnýn baþkasý tarafýndan bozulduðunu ve sana yalan söylendiðini hayal et. Kimse seni anlamýyorken, "Noksansýz olan her þeyi görüyor, O bana yardým eder" diyerek derin bir nefes alman; iþte bu, kalbinin Hz. Yakub gibi yardým istemesidir. (Yusuf Suresi, 18)
Akýl, sahte güçleri, parayý, makamý veya insanlarýn ne diyeceðini "ilah" yerine koymayý býrakýr. Çünkü noksansýz olan dururken, kusurlu olana yönelmek akýl karý deðildir. Baþkalarý ne der, rýzkým kesilir mi, beni sevmezler mi gibi endiþeler kalbi yorar. Ama kalp, "Yalnýz Sana kulluk ederim" dediði an, üzerindeki tüm bu aðýr yükleri atar. Sadece O'nun sevgisine ve rýzasýna odaklanýr. Bu, kalbin imzaladýðý bir "sadakat antlaþmasý"dýr. Dünyaya karþý bir "dik duruþ" sergilemektir. Bu, insana verilen en büyük onurdur.


Allah, bir insaný boþ yere yaratmaz. Ýnsanýn içindeki "sonsuzluk arayýþý" ve "mükemmellik arzusu", aslýnda noksansýz olaný tanýmak ve O'na kulluk içindir. (Zâriyât Suresi, 56) Bir çýraðýn usta yanýndaki hali gibidir. Çýrak, ustanýn noksansýz tecrübesine güvenir ve sadece onun komutlarýný dinlerse iþi öðrenir. Eðer her yoldan geçenden talimat alýrsa kafasý karýþýr ve asla usta olamaz. Kulluk, hayatýn tek ustasýna (Allah'a) odaklanmaktýr.
Trafik kurallarýna uymayý düþün. Iþýklara ve levhalara uymak (kulluk), senin özgürlüðünü kýsýtlamaz; aksine seni kazadan korur ve gitmek istediðin yere ulaþtýrýr. Kurallara uymayýp "ben özgürüm" dersen, …... (Nahl Suresi, 36) 
Birinin yanýnda çalýþýrken (mesela bir stajda), o kiþinin senden beklentilerini yerine getirdiðinde kendini iþe yarar hissedersin. Ama o kiþi (patron/hoca) noksan biridir; hata yapabilir, hakkýný yiyebilir. Allah’ýn kulu olduðunda ise; hakkýnýn yenmeyeceðinden, emeðinin boþa gitmeyeceðinden ve kapasitenin üstünde bir yük yüklenmeyeceðinden emin olursun. Kulluk, aslýnda insanýn sýrtýndaki o aðýr "her þeyi ben kontrol etmeliyim" yükünden kurtulup, Allah’a güvenmenin verdiði hafifliktir.
Karanlýk bir yolda yürürken telefonunun fenerini açtýðýný düþün. Telefonun þarjý eksilir, her an bitebilir. Ama eðer yolun her yerini aydýnlatan devasa ve sönmeyen bir sokak lambasý sisteminden yardým alýrsan (istiane), telefonunun bitmesinden korkmazsýn. Evinde musluktan su akmadýðýnda, sadece boþ boþ musluða bakmazsýn. Gidip vanayý kontrol edersin veya tesisatçýya ulaþýrsýn. (Bakara Suresi, 45 ve 153) Çok hayran olduðun bir yönetmenin veya çizerin çalýþma tarzýný takip etmen gibi. Onu sevdiðin için onun tekniklerini uygularsýn. (Ali Ýmran, 31, Nisa,172, Yusuf, 40) 
Borsa iþlemlerini düþün. Portföyün kazanýrken "Allah ne güzel rýzýk veriyor" deyip, piyasa çakýldýðýnda ve para kaybettiðinde "Neden bunlar benim baþýma geliyor?" diyerek isyan etmek, "ucundan" þartlý kulluktur. Allah, piyasa düþerken de çýkarken de ayný noksansýz iradedir. Kulluk, grafikler aþaðýyý gösterdiðinde de noksansýz bir sabýr sergilemektir. (Hac11, Yunus, 22) 
Acil bir konu üzerinde çalýþtýðýný düþün. Eðer dikkatin daðýlýrsa, ayný anda hem video izleyip hem çizim yapmaya çalýþýrsan o iþ "noksan" olur. Kulluk da böyledir; kalbinin bir yarýsýyla paraya, diðer yarýsýyla baþkalarýnýn övgüsüne, kalan küçük bir kýsmýyla da Allah'a yönelmek "has" (saf) bir duruþ deðildir. (Zümer,3-11, Araf, 29, Ali Ýmran, 64)
Bir bilgisayar çökmesi veya veri kaybý yaþadýðýný düþün. Saatlerce uðraþtýðýn projenin silinme ihtimali karþýsýnda "Allah'ým lütfen kurtulsun, bir daha hep yedekleyeceðim, çok dürüst çalýþacaðým" diye sözler verirsin. Ancak dosya kurtulup bilgisayar açýldýðýnda, o anki hassasiyetini unutup eski dikkatsiz ve noksan alýþkanlýklarýna geri dönersin. (Ankebut, 65 Lokman, 32) 
Bir uzmanýn veya seçilmiþ siyasetçinin her söylediðini "hatasýz ve noksansýz" kabul edip, kendi vicdanýný ve noksansýz olanýn ilkelerini devre dýþý býrakmak; aslýnda o kiþiyi (farkýnda olmadan) "rab" edinmektir. Onu eleþtirilemez görmek, noksansýzlýk sýfatýný bir insana yakýþtýrmaktýr. (Tevbe, 31 Araf,70) 

[@yörük@]

Bir akýllý ev sistemini  sesle kontrol ettiðini hayal et. Sen komut vermeden (seslenmeden) sistem senin ne istediðini biliyor olsa bile, senin o komutu vermen "sistemin yöneticisi benim" demendir. Dua da budur; Allah senin ihtiyacýný bilir ama senin O'na seslenmen, kendi acziyetini ve O'nun noksansýz cömertliðini onaylamandýr. Yardým istememek bir güç deðil, kibrin getirdiði bir noksanlýktýr. (Mümin,60 -14)
Sosyal medyadaki "beðeni ve onay" baðýmlýlýðý. Eðer her hareketini "insanlar ne der, kaç beðeni alýrým" diye planlýyorsan, aslýnda o platformun algoritmalarýna (taðutuna) kulluk ediyorsun demektir. Bu seni noksanlaþtýrýr ve huzursuz eder. Allah'a yönelmek ise, baþkalarýnýn noksan takdirlerine olan ihtiyacý kesip, noksansýz olanýn rýzasýna odaklanarak özgürleþmektir. (Zümer, 17) 
Her gün "Kulluk ederim" diyoruz ama bu kelime tam olarak ne demek? Sadece namaz kýlmak mý? Hayýr. Kulluk (Ýbadet), aslýnda "Kimin sözü benim hayatýmda en üstte?" sorusunun cevabýdýr. Eðer bir iþi yaparken "Allah ne der? veya “Allah razý mý?" yerine "Ýnsanlar ne der?" diye korkuyorsan, kalbin o an insanlara kulluk ediyor demektir. Kulluk, sevginin ve saygýnýn zirvesidir. Allah noksansýz olduðu için, sadece O’nun sözü "en doðru"dur. O’na kul olmak, aslýnda diðer tüm sahte þeylerden kurtulup özgürleþmektir.
Diyelim ki bir arkadaþýnla çok önemli bir projeye baþladýn. Arkadaþýn hata yaptý ve iþler bozuldu. Ya Ona öfkeyle baðýrýp, "Zaten kimseye güvenilmez!" diyerek her þeyden elini eteðini çekersin (Ýnsanlarýn noksanlýðýna takýlýp kalmak). Ya da "Arkadaþým noksan bir varlýk, ben de öyleyim. Ama projenin asýl sahibi ve bize bu imkaný veren noksansýz olan Allah'týr" deyip, sabýrla ve yardým dileyerek (Mümin, 60) iþi onarmaya çalýþýrsýn. Kulluk, insanlarýn ve olaylarýn noksanlýðýna takýlýp kalmadan, her þeyin arkasýndaki noksansýz gücü (Allah'ý) görerek dik durabilmektir.
Bir akýllý telefonun "Ayarlarý Sýfýrla" seçeneðini düþün. Telefon zamanla gereksiz dosyalarla (günahlar, hýrslar, noksan fikirler) dolar ve yavaþlar. "Fabrika ayarlarýna dönmek" (fýtrat), telefonu ilk günkü noksansýz ve hýzlý haline getirir. Kulluk, insanýn kendi içindeki o noksansýz "yazýlým koduna" (Allah'ýn emrettiði imaný kabule) geri dönmesidir. (Rûm 30, A’râf 172)
Bir apartman yönetiminde olduðunu düþün. Sadece kendi daireni temiz tutman (bireysellik) binanýn huzuru için yetmez. Komþunun kapýsýndaki çöpe yardým etmen, merdivenleri kirletmemen ve herkese nezaketle davranman aslýnda "iyi bir sakin" olmanýn (kulluðun) gereðidir. Noksansýz bir düzen, bireysel temizliðin toplumsal bir iyiliðe dönüþmesini bekler. (Nisâ 36, Bakara 133) 

[@yörük@]

6-Ýhdinessýrâtel müstakîm.Bizi dosdoðru yola ilet.
Hayat bazen kafa karýþtýrýcý bir orman gibidir. Önümüzde binlerce seçenek, binlerce farklý fikir ve yol vardýr. Hangisinin bizi gerçekten huzura kavuþturacaðýný, hangisinin bizi çýkmaza sokacaðýný her zaman bilemeyiz. Ýþte tam bu noktada, o her þeyi bilen ve kendisinde hiçbir noksanlýk bulunmayan Allah'tan bir pusula isteriz: "Bizi dosdoðru yola ilet." Yardým et.

Karýþýk yollar, gizli niyetler ve yalanlar aklý yorar. Akýl der ki: "Eðer Rabbim noksansýz ise, O'nun yolu da pürüzsüz ve en mantýklý olandýr. (En'âm, 153). Akýl, bu tek ve net yolu bulunca rahatlar. Kalp, aþýrýlýklarý sevmez. Çok fazla hýrs kalbi katýlaþtýrýr, çok fazla boþvermiþlik ise karartýr. "Dosdoðru yol" kalbin en rahat ettiði orta yoldur. Ne dünyadan tamamen kopmak ne de dünyaya tamamen saplanýp kalmaktýr. (Bakara, 143). 
"Dosdoðru yol" demek, aslýnda "emredilen imaný kabul etmiþ bir hayat" demektir. Ýþinde hile yapmamak, verdiðin sözde durmak, kimsenin hakkýný yememek ve en önemlisi kendi özüne sadýk kalmaktýr. Bu yol bazen yokuþlu gelebilir, bazen "herkes ters yöne gidiyor, ben niye buradayým?" diye düþündürebilir. Ama unutma; gerçek hayatý istiyorsan, Allah'ýn, çizdiði o tek doðru yoldan ayrýlmamalýsýn.
Bazýlarý diyor ki; "Herkesin doðrusu kendine, her yol bir þekilde Allah’a çýkar, kurala ne gerek var?" Bu mantýklý mý? Her doktor farklý bir ilaç verse, her mühendis farklý bir fizik kuralý kullansa þehirler ayakta kalabilir miydi? Noksansýz bir düzen varsa, o düzenin noksansýz bir "kullaným kýlavuzu" da olmalýdýr. Her yolun doðru olmasý imkansýzdýr; çünkü doðrular birleþir, yanlýþlar daðýtýr. Allah bize der ki: "Kendi kafana göre bir yol icat etme, emrettiðimi yapmaya gayret et."
Bilmediðin bir þehirde araba sürdüðünü düþün. Önünde onlarca ara sokak ve yol ayrýmý var. Kendi baþýna deneme-yanýlma yaparsan kaybolursun, yakýtýn biter. Ama güvenilir ve güncel bir Navigasyon açarsan, o seni en kýsa yoldan hedefine ulaþtýrýr. Ýþte "Ýhdina", navigasyonunu açma talebidir. Bir þeyin kullaným kýlavuzunu düþün. Eðer kýlavuz yanlýþ yazýlmýþsa bozarsýn. Ama kýlavuz hatasýzsa, cihazý en yüksek performansta kullanýrsýn. Kur'an, insan hayatýnýn noksansýz performans kýlavuzudur. Bakara, 2. Ayet Dikkat: "Ýhdina" kelimesi çoðuldur (Bizi ilet). Bu da noksansýzlýðýn sadece bireysel deðil, toplumsal bir huzur için istendiðini gösterir.
Bir akýllý telefon aldýðýný düþün. Üretici sana sadece parçalarý vermez; içine bir de iþletim sistemi yükler ki o cihaz ne iþe yarayacaðýný bilsin. Allah da insaný yaratýrken sadece bedenini vermedi, içine iman, vicdan ve akýl gibi bir "yol bulma yazýlýmý" yükledi. Tâhâ 50 
Karmaþýk bir metro istasyonunda olduðunu hayal et. Her yerde tabelalar vardýr (Kitap), ama bazen kafan karýþýr. Oradaki görevlinin (Önder/Peygamber) gelip sana "Þu perona gitmelisin" demesi ve seninle yürümesi gibi bir rehberliktir bu. Hayýrlý iþler yapmak, bu rotanýn yakýtýdýr. Enbiyâ 73
 Çok zorlu bir yamaç paraþütünü veya yýllar süren bir eðitimi tamamladýðýný düþün. Zirveye çýktýðýnda "Sadece benim gücümle oldu" dersen kibirlenir ve noksanlaþýrsýn. Ama "Hava durumundan saðlýðýma kadar her þey yolunda gitti, bu bir lütuftur" dediðinde, noksansýz olanýn desteðini anlamýþ olursun. A‘râf 43 
Bir orkestra þefini düþün. Eðer her müzisyen kendi kafasýna göre takýlýrsa veya birden fazla þef farklý ritimler verirse ortaya çýkan þey "gürültü" olur. Ama tüm müzisyenler noksansýz bir notaya ve tek bir þefe odaklanýrsa ortaya "armoni" (doðru yol) çýkar. Kulluk, o büyük senfonide þefe uyum saðlamaktýr. Allah, tek ilah olunca, doðruyol tek olur. Tek Allah, tek yolun olmasýný gerektirir. (Ali Ýmran, 51 Meryem, 36, Zuhruf, 64)

Çok karmaþýk bir mimari projenin  "Dokümantasyon" dosyasýný düþün. Eðer dokümantasyon eksikse, hata yaptýðýnda ne yapacaðýný bilemezsin. Ama eksiksiz ve insan yazmasý olmayan bir kitap, karþýlaþacaðýn her sorun için bir çözüm sunar.  (Nahl 64, 89)

Hakikatin noksansýz olmasý, onun zamana ve mekana göre temel prensiplerinin deðiþmemesini gerektirir. Binlerce yýl önceki mesaj ile bugünkü mesajýn "dosdoðru bir hat" üzerinde olmasý, Allah’ýn noksansýzlýðýný kanýtlar. Matematiksel  2+2=4 gibi, bin yýl önce neyse, bugün de odur. Toplumlar, çaðlar deðiþse de, sistemin çalýþmasýný saðlayan "ana protokol" (Emredilen iman emri) deðiþmez ve parçalanmaz. Deðiþen, þeri hüküm olarak bilinenlerdir. (Þûrâ, 13)

Hidayet, yani doðru yolu bulma, rastgele deðildir. Emredilen iman kabul edilmeden ve kabul edildikten sonra muhafaza edilmeden , Allah’ýn, yol gösteren yardýmý beklenmez. (Yunus, 9) 
Allah noksansýz ise, neden "Bizi doðru yola ilet" diye sürekli dua ediyoruz? O zaten biliyor deðil mi? Ýnsan unutkandýr ve kalbi her an deðiþebilir. Emredilen imaný koruyabilmek için Allah’ýn rehberliðine her kalp atýþýnda muhtacýz. Çünkü son kalp atýþýndaki hakikatý, sadece Allah bilir. (Bakara, 286). 

[@yörük@]

7-Sýrâtellezîne en'amte aleyhim, ðayrilmaðdûbi aleyhim veleddâllîn.Kendilerine nimet verdiklerinin yoluna; gazaba uðrayanlarýn ve sapanlarýn yoluna deðil.
Bir sporcunun beslenme ve antrenman disiplinini düþün. Saðlýklý yaþamýn tek bir ana hattý varken; yanlýþ alýþkanlýklar, eksik uyku veya saðlýksýz gýdalar (baþka yollar), bedenin noksansýz iþleyiþini bozar ve sistemi "parçalar" (hastalýklar ortaya çýkar). En‘âm, 153.  Hicr 41  Þûrâ 13
Sýrat, kelimesinin peþ peþe iki defa bildirilmesi, birinin kuldan Rabb’e, diðerinin Rab’den kula olmak üzere iki yol bulunduðuna iþaret eder. Kuldan Rabb’a giden yol korku ile doludur. Bu yolda büyük tehlikeler vardýr. Þeytan iþte bu yol üzerine oturmuþtur. Bir öðrencinin veya bir çalýþanýn, "Ya ileride iþsiz kalýrsam ya emekliliðimde rezil olursam" diye bugünkü huzurunu ve dürüstlüðünü feda etmesi. Allah’ýn rýzýk garantisine duyulan güvenin noksanlaþmasýdýr.
 "Keþke o gün o kararý vermeseydim" diyerek yýllarca kendini hýrpalayan birinin, önündeki yeni fýrsatlarý görememesi. Çok yardýmsever birinin, "Ben ne kadar iyi biriyim, herkes bana muhtaç" diye düþünerek kibre kapýlmasý. Bu, yapýlan iyiliðin deðerini boþa çýkaran bir durumdur. Kýsa yoldan haksýz kazanç elde etmek veya baþkasýnýn hakkýný gasp etmek. A‘râf, 16-17 Dikkat,  iblis'in "Senin dosdoðru yolunun üzerine oturacaðým" demesi de bu yolun, kesinliðine, tek oluþuna ve eksiksiz anlaþýlacaðýna delildir. O yüzden melun, noksan olan tali yollara deðil, noksansýz olan dosdoðru yola pusu kurar. 
Bir iþe baþladýðýnda veya bir karar verdiðin an gelenler; ya nefsinden ya da melundan.
"Ya baþaramazsan rezil olursun!" ,"Zaten daha önce de batýrmýþtýn..." 
"Sen bu iþin en iyisisin, kimseye ihtiyacýn yok." ,"Kuralýna göre yapma, herkes hile yapýyor, sen de yap." 


Allah, yolu sadece "pozitif" örnekle deðil, "negatif" örneklerden ayýrarak da tanýmlar. Kelimenin ikinci geçiþiyle birlikte yolun sýnýrlarý anlaþýlmasý için net çizilir:
•    Yolun merkezi: Nimet verilenler (Noksansýz denge).
•    Yolun sapmasý 1: Gazaba uðrayanlar (Öfke/Hýrs noksanlýðý).
•    Yolun sapmasý 2: Sapanlar (Bilgisizlik/Yön kaybý noksanlýðý).
Diyelim ki bir þef, çýraðýna bir tarif veriyor:
 "Bana kusursuz bir hamur yap." (Burada hedef "Sýrat-ý Müstakîm"dir, ama taným henüz çýraðýn zihninde noksandýr). "Öyle bir hamur ki, geçen gün usta fýrýncýnýn hazýrladýðý kývamda olsun." (Ýkinciyle birlikte belirsizlik giderilir, somut bir model sunulur).
Neden Tek Sefer Yetmezdi? Eðer sadece "Dosdoðru yol" denseydi, her insan kendi "noksan" aklýyla bir "doðru" uydurabilirdi. Ancak kelime tekrar olmasýna raðmen manasý, yolun "insanlýk tecrübesiyle sabit, test edilmiþ ve onaylanmýþ" olduðu vurgulanarak, kiþisel yorumlarýn getireceði noksanlýklarýn önüne geçilmesi içindir.
Akýl, her zaman kanýt arar. "Bu yolu daha önce yürüyüp hedefe ulaþan var mý?" diye sorar. Peygamberlerin ve emredilen imaný kabul eden insanlarýn hayatýna baktýðýnda; Allah’a tutunmanýn insaný ne kadar yücelttiðini, nasýl bir karakter inþa ettiðini görür.
Hz. Ebubekir ve Ebu Cehil, ayný toplumda, ayný dili konuþan ve benzer imkanlara(makam, para, v.b) sahip olan iki insanýn; emredilen imana  karþý takýndýklarý tavýrla nasýl taban tabana zýt kutuplara dönüþtüðünün en keskin örneðidir.
Onlar gibi anadilimizin arapça olmasýna gerek yok. Mesele dil bilmek olsaydý; Hz. Ebubekir: Hakikati duyduðunda "O söylüyorsa doðrudur" diyerek dilini teslimiyetin ve doðruluðun emrine vermiþtir.(Ýsrâ, 53) Ebu Cehil: Diliyle sürekli alay etmiþ, hakikati karalamaya çalýþmýþtýr. (Hümeze, 1)
Her ikisi de Kureyþ içinde söz sahibi, saygýn makamlarda bulunuyordu. Ancak makamý kullanýþ biçimleri, noksansýzlýk anlayýþlarýyla ilgiliydi. Hz. Ebubekir: Makamýný bir hizmet ve tevazu alaný olarak gördü. Ebu Cehil: Makamýný bir "müstaðnilik" (kendini kendine yeterli görme) aracý yaptý. Kendi noksan otoritesini mutlaklaþtýrmaya çalýþtý.  (Alak, 6-7)
Servet, noksan olan insanýn en büyük imtihanýdýr. Malý, noksansýzlýða giden yolda bir engel mi yoksa bir köprü mü olarak göreceðin niyetinde gizlidir. Hz. Ebubekir: Çok zengin bir tüccardý ancak malýný köleleri azat etmek ve hakikati yaymak için harcayarak "Allah’ýn rýzasýný" seçti. (Leyl, 17-18) Ebu Cehil: Malýný bir güç gösterisi ve insanlarýn hakikate ulaþmasýný engellemek için kullandý. Malýn noksanlýðýný anlamadý, onu ebedi sanarak aldandý. (Hümeze, 3)

 "Eðer bazý insanlar baþardýysa, bu yol gerçektir." Gerçeði eyleme dönüþtürmüþ son peygamberi örnek almak gerekir. Çünkü, insan, sevdiðiyle beraberdir. Derler ya, var mý bizden iyisi, O (Hz.Muhammed SAV) da, bizden birisi. 

[@yörük@]

Nimetlerin içinde en önemlisi “emredilen iman” olunca;
Nimet verilenler, Allah’ýn desteðini arkasýna alýp  hedefe varanlardýr. Allah’ýn "Nimet verdikleri" tam olarak kimlerdir? (Nisâ, 69). En'âm, 84)
 Çok büyük ve noksansýz bir taþ köprü hayal et. Eðer köprünün ayaklarý zayýfsa, yolcularýn karþýya geçmesi zordur. Peygamberler, sýddýklar, þehitler ve salihler; bu köprünün en dayanýklý taþlarýdýr. Onlarla beraber olmak, noksan olan bir insanýn kendi aðýrlýðýný o saðlam taþlara emanet ederek noksansýz bir hedefe varmasýný saðlar. 
Gazaba uðrayanlar. Doðruyu bildiði halde  inatla kabul etmeyenler. Vatanýný düþün. Dýþarýdan saldýrýlara karþý direnmesi doðaldýr. Ancak içeriden çökertmeye (ihanet) baþlarsa, devamý için ihanet edenlerin temizlenmesi gerekir. "Gazap", noksansýz adaletin bu "karantina" sürecidir. Nahl 106, Enfâl 16)  
Bir laboratuvar deneyinde, tüm veriler noksansýz bir þekilde sonucu gösterdiði halde (davet kabul edildikten sonra), bir araþtýrmacýnýn kasten sahte veri üretmesi veya sonucu inkar etmesi gibi. Bu durum, bilimsel dürüstlüðü (sistemi) yok eder ve araþtýrmacýnýn sistem dýþý kalmasýna (gazap) neden olur. (Fetih 6, Þûrâ 16)  
Çok saðlam ve noksansýz bir binanýn ana kolonlarýný (emredilen imaný parçalamak), ufak bir çýkar için kasten kesmek gibi. Binanýn çökmesi (gazap), yerçekimi kanununun (adalet) noksansýz bir sonucudur. Yerçekimi binaya "öfkelendiði" için deðil, fizik kurallarý noksansýz olduðu için bina yýkýlýr. (Bakara 90, Âl-i Ýmrân 112) 
Sapanlar. Hiç araþtýrmadan, bilmedikleri halde bilmiþ gibi taklit hareket edip yolu kaybedenler.
Bir pusulanýn merkezindeki iðneyi çýkarýp attýðýný hayal et. Ýðne (emredilen iman) yoksa, pusula noksan kalýr ve seni gideceðin yere deðil, rastgele bir yöne götürür. Ýþte "derin sapýklýk", referans noktasýný tamamen kaybetmektir. Nisâ 136-116) 
Noksansýz olanýn rehberliði güneþ ýþýðý gibidir. Kiþi kendi arzusuna (hevasýna) uyduðunda, güneþe arkasýný döner ve kendi gölgesini takip etmeye baþlar. Çölde susuz kalmýþ bir yolcunun, noksansýz bir su kaynaðýný aramak yerine seraplarýn (geçici arzularýn) peþinden koþmasý gibidir.Sadece daha fazla yorar ve yoldan çýkarýr. Kasas 50, Þûrâ 13) 
Aðýr bir yükü kaldýrmak için, kendisi de boþlukta duran ve hiçbir yere sabitlenmemiþ bir makaraya tutunmak gibidir. Makara noksandýr, seni taþýyamaz ve beraber yere çakýlýrsýnýz. Noksansýz olan ise sarsýlmaz bir dað gibidir; ona tutunan düþmez. (Hacc 12, Ahkâf 5) 
Bir demirin paslanmaya baþlamasý noksanlýktýr. Eðer o pas temizlenmez ve demirin her yanýný kaplarsa (inkârda ileri gitmek), artýk o demirden saðlam bir yapý inþa edilemez. Bir meyvenin içten içe çürümesi gibi. Çürüme (sapkýnlýk) bir noktayý aþtýðýnda, artýk o meyve eski taze haline döndürülemez. (Âl-i Ýmrân 90)
Bir uçurumun kenarýnda olduðunu düþün. Elinde iki ip var: Biri çürük ve noksan (tâðût), diðeri ise noksansýz bir çelik halat (emredilen iman). Hangisine tutunacaðýn senin iradene býrakýlmýþtýr. Çelik halata tutunmak, hayat kurtarýr. Bakara 256) 

[@yörük@]

KENDÝME ÖZ ELEÞTÝRÝM
Ýnsan, kendi noksan bilgisiyle noksansýz bir Allah’ýn kelamýný ölçmeye çalýþtýðýnda, onu sadece "normal bir metin" veya sýradan bir "kitap" gibi görmeye baþlar. Çünkü, “Öðrenim, Taklit, Tecrübe” ve mucizeyi sýradanlaþtýrýr. 
________________________________________
Öðrenim Gördüðümüz Bilgiler (Akademik/Teorik Filtre): Okulda veya kitaplarda öðrendiðimiz tanýmlar, Kur'an'ý sadece bir "tarih" veya "edebiyat" nesnesi haline getirir. Onu "edebî sanatlar" veya "geçmiþ kavimlerin hikayeleri" gibi algýladýðýmýzda herhangi bir ayetin o anki kalbimize vuruþunu hissetmeyiz.
Taklit Sonucu Elde Edilen Bilgiler (Geleneksel Filtre): "Babam böyle dedi", "Hoca böyle anlattý" diyerek kabul ettiðimiz bilgiler, Kur'an'ý bir rutin haline getirir. Rutinleþen her þey sýradanlaþýr. Taklit, insanýn olan heyecanýný öldürür; noksan olan insan yorumlarýný ön plana çýkarýr.
Yaþam Tecrübeleri (Önyargý Filtresi): Hayatta yaþadýðýmýz acýlar, baþarýlar veya hayal kýrýklýklarý bizde bir "ben biliyorum" duygusu oluþturur. Bu "benlik", Kur'an'ýn önüne geçer. Ýnsan kendi noksan tecrübesini noksansýz olanýn üstüne koyduðunda, ayetler artýk bir mucize deðil, sadece birer tavsiye gibi görünür.
________________________________________
Kur'an'ý sýradan bir kitap gibi okumak, bir sarayýn mimarisini sadece dýþarýdaki bir fotoðraftan incelemeye benzer. Oysa mucize, o sarayýn içine girip noksansýz düzeni her odada hissetmektir.
Sýradan Okuma: Metni görür, bilgiyi alýr, zihne atar. (Bilgi toplama)
Mucizevi Okuma: Metnin senin noksanlýðýný nasýl tamamladýðýný, hayatýndaki boþluðu nasýl doldurduðunu fark etmektir. 
 Bir ormaný düþün.
Öðrenim gören: "Burada fotosentez yapýlýyor, þu aðaç limon çamýdýr" der. (Kitap gibi okur)
Taklit eden: "Herkes buraya pikniðe geliyor, güzel yer" der. (Alýþkanlýkla bakar)
Tecrübe eden: "Ben burada daha önce ýslanmýþtým, fýrtýnasý zordur" der. (Kendi anýsýna takýlýr)
Mucizeyi gören: Hayret eder. 





Kur'an, insanlarýn onu sadece "okuyup geçmemesi", aksine  derinlemesine düþünmesi gerektiðini söyler:
Nisâ Suresi, 82: "Hâlâ Kur’an üzerinde gereði gibi düþünmüyorlar. Eðer o, Allah’tan baþkasý tarafýndan gelmiþ olsaydý, onda birçok tutarsýzlýk bulurlardý."
Noksansýzlýk (çeliþki olmamasý), kitabýn Allah'tan geldiðinin en büyük mucizesidir. Bizim öðrendiðimiz, taklit ettiðimiz veya tecrübe ettiðimiz her þeyde "noksanlýk" (çeliþki) vardýr. Sadece noksansýz olan (Allah), noksansýz bir kelam (Kur'an) gönderebilir.
________________________________________
Kur'an'ýn mucizesini anlamak için; tüm o diplomalarý, geleneksel kalýplarý ve "ben yaþadým bilirim" havalarýný kapýnýn önünde býrakmak gerekir. Ancak o zaman ayetler, gerçek ilaç gibi olur. Eðer onu sadece "bilgi almak" için okursan, o sana sadece bir "bilgi kitabý" olur. Ama onu "önce kendin" için okursan, o kendin için "Varlýk Mucizesi" olur.
"Cevabýna katlanamayacaðýn soruyu sormamak iradedir" demiþtin ya; iþte bazen "çok bilmiþliði" bir kenara býrakýp, Kur'an'ýn karþýsýnda "hiçbir þey bilmiyormuþ gibi" durmak da en büyük iradedir. Çünkü noksan olan tüm bilgilerin sustuðu yerde, noksansýz olanýn mucizesi baþlar. 

evet buraya kadar üzerinde çalýþtýðým projenin...
ilk bölümünü paylaþmýþ oldum....

bu kuytuya gelip... okuyanlardan.... alacaðým dönütlerin bana faydasý çok olacaktýr...