Ben şu anda istanbul da yaşıyorum ( yaşamak denirse ) . Ama İzmir okullarını çok iyi bilirim. İzmir de yerleşmeyi düşündüğüm için O dönem karşıyaka ve gaziemir de birer daire almıştım. İzmir , demokratik, huzurlu ve yaşam kolaylığı olan bir şehir olduğunu düşünerek karadeniz den gelmiştim. Yaşarken bana uymadığını fark ettim. İnsanlar eğer her şeyi görmek, fark etmek ve düşünmek isterlerse huzuru kaçıyor. Görme- duyma - karışma, işine bak parolasını uygularsa huzur içinde yaşıyor. Benim yapım gereği her şeyi görür ve düzeltmeye çalışırım. Bu nedenle de sürekli tartışma yaşarım. Empati yapan , yeniliğe açık, adil düşünen insanlarla ( çok az da olsa ) karşılaşarak kendime terapi uygularım. Geçen gün; marketten sebze aldım, kasiyer genç kız muhtemelen aşığı ile kaş- göz- mimikler vs. cilveleşirken , benim hesabı karıştırdı. Aslında parayı eksik alıyor ve benim lehime durum. Fişi tekrar inceledim, sıradaki müşterilerin gitmesini bekledim ( onuru kırılmasın diye ) ve '' bak kızım burası senin ekmek teknen, benden 7,23 tl. eksik aldın. Bu işyeri sahibine yazık değil mi, sana güvenmiş. Gençsin anladım ama burada bu işler yanlış, belli ki ihtiyacın olduğundan bu işi yapıyorsun. Yaptığın işe saygılı ol ve en iyisini yap'' şeklinde nasihat ettim.
Teşekkür beklerken , terbiyesizce '' Amca fazla almamışım, eksik almışım, neyin derdindesin çek git '' demez mi. Market sahibini buldum ve sonunu tahmin edersiniz... Üzülerek gereğini yaptım. Hangi birini düzelteceğiz demedim.