Blog Comments

Atatürk'ün Kurtuluş Savaşı'na başladığı günü simgeleyen, Samsun'a ayak basış tarihi 19 Mayıs 1919'un 100. yıldönümüne iki gün kaldı.

Yukarıdaki yazılarda adları geçen tüm kahramanlar ve Atatürk'ümüze bitmeyen şükran ve bağlılık duygularımla...

İşte, Bandırma Vapuru’nu İstanbul’dan Samsun’a götüren ama şimdiye kadar meçhulde kalmış 25 kahraman… Kaptan İsmail Hakkı Bey’in haricindekiler sonraki senelerde ne yaptılar, İstiklâl Harbi’ne katılıp şehid yahut gazi mi oldular, nerelerde yaşadılar, ne zaman vefat ettiler, kimbilir…

Süvari : Kayserili İsmail Bey

İkinci kaptan : Üsküdarlı Tahsin Bey

Kâtip : İsmail Bey

Güverte lostromosu : Hasan Reis

Serdümen : Temel Şükrü Efendi

Serdümen : Basri Ali Efendi

Ambarcı : Ahmet Hasan Efendi

Ambarcı : Maksut Süleyman Efendi

Tayfa : Cemil Süleyman Efendi

Tayfa : Rahmi Hüseyin Efendi

Tayfa : Temel Mesut Efendi

Başmakinist : Hacı Süleyman Bey

İkinci makinist : Süleyman Bey

Vinççi : Osman Emin Efendi

Vinççi : Galip Ali Efendi

Ateşçi : Halil Yusuf Efendi

Ateşçi : Mansur Arif Efendi

Ateşçi : Bahri Mehmed Efendi

Kömürcü : Mehmed Hasan Efendi

Kömürcü : Mehmed Ali Efendi

Birinci kamarot : Tevfik Muharrem Efendi

İkinci kamarot : Mehmed İbrahim Efendi

Muavin kamarot : Ahmet Muhtar Efendi

Kamarot yamağı : Halit Mustafa Efendi

Aşçı : Hacı Hamdi Osman Efendi

Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun’a çıkmasının 100. yıldönümüne tesadüf eden önümüzdeki Pazar günü yine Bandırma Vapuru’ndan bahsedecek ve tarihimize karşı gösterdiğimiz emsalsiz vefasızlığın daha başka örneklerini vereceğim…

https://www.haberturk.com/bandirma-v...enizci-2466652

Erdoğan'ın güdümündeki YSK'nın, İstanbul BB seçimlerinin iptaliyle son derece uygun hale gelen bu anekdot, yıllardır hüzünle bekleyen laik demokrat kitleler için de bir umut kaynağı olacaktır.

Daha başlığından ne menem bir konu ve de içerik olduğu belirli bir blog yazısını beş haftada 500 kişinin okuması beni çok mutlu etti.

Peride Celal'in eserleri üzerinde araştırma yapan tez yazan akademisyenlerin yazarın son romanındaki değindiğim kusurları görmemeleri de ayrı bir başlık oluşturabilir hani.

Ülkemizde klişe ifadeler ve araştırılmış (!) konuları hemen kabul eden teslimiyetçi altyapımız üzülerek söylüyorum gelişimimize engel teşkil etmekte. Hemen her konuda durumumuz bu.

"Halil Paşa iyi bir asker ve görüşleri ile kanaatlerinden uzun seneler taviz vermemiş koyu bir İttihadçı idi. Daha önce de yazmıştım: Kut kahramanı, Kurtuluş Savaşı sırasındaki siyasî faaliyetleri, daha doğrusu mensubu olduğu İttihad ve Terakki'yi tekrar canlandırabilmek çabaları sebebi ile Ankara'nın kara listesine alınmış; Türkiye'ye girmesi 12 Mart 1921'de çıkartılan bir kararname ile yasaklamış ve Anadolu'nun herhangi bir bölgesine geldiği takdirde derhal sınırdışı edilmeleri emredilmişti. Paşa, hakkındaki yasağa rağmen 1921 Nisan'ında Batum üzerinden Trabzon'a gelmiş, burada iki buçuk ay kaldıktan sonra sınırdışı edilmiş ve memlekete yasağın 1922 Ağustos'unda bir başka kararname ile iptal edilmesi üzerine dönebilmişti.

........

Sadece memlekete değil, Türk temsilciliklerinde ziyafete davet edilmesi bile yasaklanan Halil Paşa ise Batum'dan sonra Moskova'ya gidecek, Sovyetler'in 1922 Haziran'ında bütün İttihadçılar'ın Sovyet topraklarını derhal terketmelerini istemesi üzerine Moskova'daki Afganistan Büyükelçiliği'nden aldığı bir Afgan pasaportu ile Almanya'ya geçecek, Macaristan'a ve Avusturya'ya seyahatler yapacak ve hakkındaki yasağın 1 Ağustos 1922'de kaldırılmasının ardından Viyana üzerinden Türkiye'ye dönecekti.

http://www.haberturk.com/kut-kahrama...asakti-1940868

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Atatürk'ü itibarsızlaştırma gayretlerinin doruğa çıktığı, 19 Mayıs 1919 tarihinin bu devletin kuruluşundaki önemini unutturmaya çalışanların bayram törenlerini tüm yurtta yasakladıkları bu yılda, Atatürk ve arkadaşlarını saygı ve minnetle anıyorum.

Osmanlı Devleti’nin Birinci Dünya Savaşı’na girişinin birinci yıldönümü nedeniyle, Tasvir-i Efkâr Gazetesi 29 Ekim 1915 tarihli sayısının ilk sayfasında, 18 Mart Deniz Zaferi’nin “ muzaffer komutanı” Cevat Paşa’nın yanı sıra kara muharebelerinin kahtaman komutanı Albay Mustafa Kemal’in de fotoğrafını yayınlayarak onunla ilgili olarak şu bilgiyi vermistir : “ Çanakkale muharebat-ı beriyesinde( kara muharebelerinde) fevkalade yararlılıkları görülen ve emri müdafaadaki (savunmadaki) iktidar ve mahareti ile (kudret ve becerisiyle) bihakkın( hakkıyla) ihrazı şan-u şeref eyleyerek (şan ve şeref kazanarak) boğazları ve makamı hilafeti (hilâfet makamını) kurtaran kumandanlarımızdan celadeti fıtriyye (yaradılışındaki yiğitlik) ve havârıkı hamaset ile (olağanüstü cesaretiyle) mümtaz (seçkin) Miralay (Albay) Mustafa Kemal Bey Efendi.” Mustafa Kemal, daha muharebeler devam ederken Anafartalar Kahramanı Komutan olarak tanınmıştı. Canakkale Zaferinden sonra, Mustafa Kemal ismi, “ İstanbul’u Kurtaran Kahraman” unvanıyla özdeşleşmistir.

(Facebook'tan alıntılanmıştır)

Yukardaki fotograf Çanakkale Savaşları sırasında çıkarılan "Donanma" dergisinden alınmıştır. Altında eskitürkçe şunlar yazıyor: "Düşmanın Çanakkale'ye vuku bulan ilk kara taarruzunu durduran kumandanlarımızdan Miralay Mustafa Kemal Bey ve muavini erkanından Mehmet Arif Bey (Bu resim mamuleyhin harbi takip ettiği sırada alınmıştır.)" Kaynak : Cem İşmen .

Çanakkale Savaşı hakkında bugün sanlda gözüme çarpan bir bilgi. Şahsen bunu bilmiyordum...Paylaşayım istedim...

Çanakkale Savaşları için Kurtuluş Savaşının Provası nitelememe, bazı Osmanlı taraftarları karşı çıkıyorlar. "BU iki savaş böyle ayrılamaz, Çanakkaleye prova demekle onu hafife alıyorsunuz" diye.

Oysa her ikisi de yurdun emperyalizme karşı savunulmasıdır.

Çanakkale başarılı olmasa Kurtuluş Savaşımız belki de başarılı olamayacaktı.

Ancak benim vurguladığım asıl husus şu prova derken...

Çanakkale savaşlarında Osmanlı kuvvetlerinin başında Alman subaylar vardı.

Mustafa Kemal Çanakkale'ye yarbay rütbesiyle başlamış, albay rütbesiyle bitirmişti.

Çanakkale savaşlarının asıl önemi, Mustafa Kemal gibi Kurtuluş Savaşının Başkomutanını ortaya çıkarmasıdır...

Bugün okuduğum bir yazının başlığı "Mustafa Kemal Şehit olsaydı" idi?

Bakın yazının o kısmında yazar ne demekte:

"Conkbayırı'ndaki mücadele bütün hızıyla devam ederken Albay Mustafa Kemal ölümden döndü.Conkbayırı Tepesi'nde Mustafa Kemal savaşın gidişatına bakarken elini birden göğsüne götürmüş ve şarapnel parçası göğsünde bulunan saati parçaladı.Göğsünde hafif bir morluk oluşan Albay Mustafa Kemal saat sayesinde kurtuldu ve o saati Türk milletine hediye etti ki Anıtkabir'de sergilenmektedir.İşte budur Allah'ın mucizesi.İşte budur Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ile Mustafa Kemal'in hayatta kalması arasındaki mucize.Ya Çanakkale'de şehit düşseydi Mustafa Kemal?Kurulabilir miydi Türkiye Cumhuriyeti?Bana sorarsanız hayır.O zaman Çanakkale destanının 102. yılında Mustafa Kemal Atatürk'ü bir kez daha şükranla minnetle yâd edelim. Ruhu şad olsun."...

http://www.yenicaggazetesi.com.tr/mu...di-42071yy.htm

Çanakkale Savaşları işte Kurtuluş Savaşımızı için bu kadar önemli idi...

Yarbay Mustafa Kemal...

Bu fotoğrafta ona bakınca, Nazım'ın Kuvay'ı Milliye Destanında şiirleştirdiği dizeler geliyor aklıma...

Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun basına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
İnce, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon ovasına atlayacaktı.

Son namaz, son dua...

Mayısın altıncı gecesi yaralandım
Sekiz yerimden
Yaranın ikisi hala kapanmadı
Teper vakit vakit
İngiliz'le karşı karşıyayız
Gayetle yakın
Bizim el bombası onun siperlerine gider
Gelir onunki bizim sipere
Hücuma kalktık
Üç adım atmadan yıkıldım yere
Kasıklarımın üstünü biçmiş
İngiliz'in makinalısı
Geçti bir zaman
Başımı kaldırdıp baktım
Gökte yıldızlar
Bizimkiler çekilmiş geri
Boyna ateş eder İngiliz'in siperi
Kurşunlar vızır vızır geçer
Kafamın üzreinden
Başladım sürünüp gerilemeye
Toprağı ellerimle iterim
Alnım gavurdan taraf
Bir yandan sürünürüm bizim sipere doğru
''Hey Allah'ım'' derim bir yandan
''Arkamdan yara aldırma bana''
O Saat
Başka şey gelmez insanın aklına
Boyuna sürtünür bana şehitler
Doğrusu ben onlara dokunurum
Kimisi sırtüstü yatar
Kimi yüzükoyun
Kimi diz çökmüş
Elinde mavzer
Öylece donup kalmış
''Hey Allah'ım'' derim bir yandan
''Arkamdan yara aldırma bana''
Elimde silah
Diz çökmüş
Yüzüm gavura karşı
Neyse gayrı sabah oldu
İyice açıldı ortalık
Biz de siperin yanına vardık
Bir mavzer uzattılar
Yapıştım süngüsüne
Beni çekip aldılar içeri
Sonradan hespladım
Üç saatte geçmişim
25 metrelik yeri
Kaldım siperde bir zaman
İki büklüm
Yaralar başladı sızlamaya
Öğleye doğru beni bir arkadaşın sırtına
yüklediler
Geldik fırka nahiyesine
Çadırlar
Kazıklar çakılı içinde çadırların
Samanla doldurulmuş kazıkların arası
Samanların üzerinde bo boy yaralılar yatar
Ağlayan mı dersin
Küfreden mi dinine imanına
Makasla kestiler benim elbiseyi
Kaldım anadan doğma çırılçıplak
Bir kaput attılar üzerime
Srgı bezi yok
Yaralar açık
Ama Allah'tan kan akmaz
Karışıp toprakla kurumuş
Geçti bir zaman
Dalmışım
Koltuklarımdan tutulunca uyanıverdim
Çadırdan dışarı çıkarıldık
Vakit akşam
Gün kavuşmuş kavuşacak
Dışarım serin, içerim sıcak
Dizilmiş mekkare arabaları sıra sıra
Sıhhıyeler atar yaralıları arabalara
Üst üste
Boş buğday çuvalı atar gibi
Altta kalanın canı çıksın
Bir tek arabada on on beş yaralı
Bağıran mı dersin
Belki o dakka ölen mi
Neyse yola koyulduk
Arıburnu'nun yolları taşlık
Arabalar sarsılır
Bastı karanlık
Ben sırtüstü yatarım
Altımda bir insan gövdesi kımıldar
Gögsümde bir çift bacak
Ama tekinin yarısı yok
Bayır aşağı ineriz
Gökyüzü tekmil yıldız
Bir de inceden inceye rüzgar
Yürür birbiri peşinden arabalar
Kum iskelesine vardık sabaha karşı
Bir çadır orada
Dışarı çıkmadan
Nerelisin
Falan yerli
Babanın adı
Falan
Senin adın
Filan
At aşağı arabacı
Arabacı kaldırıp atar yere
Sıra bana geldi
Dayanılır gibi değil acıya
Sövdüm ana avrat arabacıya
Alışmış herif
Söv kardeşim der
Kalayla bildiğin gibi
Kumların üzreine uzatıldık
Deniz fışır fışır gidip gelir
Gayrı iyice ışıdı ortalık
Kumların üstünde belki bin yaralı var
Belki ziyade
Bekledik ikindi vaktine kadar
Bir vapur geldi
İki bacalı
Deniz renginde
Küfrede bağıra çağıra
Yüklediler bizi vapura
Yine öyle boş çuval yükler gibi
Vapurun içi mahşer
Vıcık vıcık kan
İslim
Yağ
Ter
Beni ambara indirdiler
Yola koyulmuşuz
Yedi gün yedi gece
Kurtlandı yaralarım
Kaputu açarım
Kara kara başları
Beyaz beyaz kurtlar
Bakarım eğilip
Hayvancıklar akıllı
Kaçarlar beni görünce
Tekrardan girerler yaranın içine
Yedi gün yedi gece
Öldürmeyince öldürmez Allah
Türk'ün sağlamdır naturası
Dayanır
Sirkeci'ye varmışız sekizinci sabah
Kaptan demiri atmış
Ve lakin
''Bu yerde boş yer yok'' diye istememişler
bizi
Akşam ezanı çekmiş demiri kaptan
Gelmişiz Haydarpaşa önlerine
Tıbbıye Mektebi Hastaneydi o zaman
Onlar ''olur'' demişler
Bir tayfanın sırtında güverteye çıktım
Biraz topladı ama tayfa
Demir gibi laz uşağı
Bismillah deyip baktım dört tarafa
İstanbul yanar pırıl pırıl
Ah canım İstanbul
Neyse hastaneye girdik
Duvarlar bembeyaz
Elektrikler donanma gibi
Malta taşları tertemiz
Gıcır gıcır
Tekerlekli araba hazır
Beni üstüne yatırdılar
Rahat
Allah Devlete Zeval Vermesin
Devlete Dua Ettim O Saat...

Nazım Hikmet'in bir bekçinin anlattıklarından kaleme aldığı şiiri...

Yok kendisi gerçek olabilir ama hikayesi yalan diyorsanız...

Onu da rahmetliye sormak gerekirdi. Ama artık çok geç.

Bu kalitede bir adam neden yalan söyleyecek, onu da siz kendi vicdanınıza sorun...

Hemen yanınızdadır umarım..

Originally Posted by cevdetpaşa

Biraz atmasyona benziyor. Ne gerek var böyle yalanlara

Bu da ölümünde Darüüşafaka Cemiyetinin duyurusu...

2 Mart 1920’de Van’ın Bahçesaray ilçesinde doğan, Darüşşafaka Lisesi 1940 mezunu, Cemiyet Üyemiz, vasiyet bağışçımız Psikiyatr Dr. Ömer Sami Musluoğlu, 23 Ekim 2010 Cumartesi günü vefat etti.

​Uzun yıllar Amerika’da yaşayan Musluoğlu, Amerika Türk HARS Birliği Kurucu Başkanlığı, Türk-Amerikan Dernekleri Federasyonu Başkanlığı, Türk-Amerikan Tabipler Birliği Başkanlığı, Amerika New Jersey Eyaleti Türk Ocağı Derneği Kurucu Başkanlığı görevlerinde bulunmuştur.

Ömer Sami Musluoğlu'nun cenazesi 25 Ekim 2010 Pazartesi günü Moda Camii’nde kılınan öğle namazının ardından Edirnekapı Şehitlik Mezarlığı’ndaki aile kabristanında toprağa verilmiştir.

Merhuma Allah’tan rahmet, ailesine, yakınlarına ve Darüşşafaka Camiası’na başsağlığı dileriz


https://www.darussafaka.org/bagislar...unu-vefat-etti

Neresi yalan sizce?

Bari onu da söyleseydiniz...

Darüşşafakalı ağabeyimiz dedik.

Bu hikaye yalan mı bilemem ama sizin yaptığınız ayıp...