"“Kitaplar karýþtýrdým. Hayat hakkýnda filozoflarýn ne dediklerini anlamak istedim. Bir kýsmý herþeyi kara görüyordu. Madem ki hiçiz ve sýfýra varacaðýz, dünyadaki muvakkat ömür esnasýnda neþe ve saadete yer bulunamaz" diyorlardý.
"Baþka kitaplar okudum. Bunlarý daha akýllý adamlar yazmýþlardý. Diyorlardý ki:Madem ki sonu nasýl olsa sýfýrdýr, bari yaþadýðýmýz müddetçe þen ve þatýr olalým..."
Ben kendi karakterim itibarýyla ikinci hayat telâkkisini tercih ediyordum, fakat þu kayýtlar içinde:
Bütün insanlýðýn varlýðýný kendi þahýslarýnda gören adamlar bedbahttýrlar. Besbelli ki o adam fert sýfatýyla mahvolacaktýr. Herhangi bir þahsýn, yaþadýkça memnun ve mes'ut olmasý için lazým gelen þey, kendisi için deðil, kendisinden sonra gelecekler için çalýþmaktýr. Makûl bir adam, ancak bu suretle hareket edebilir. Hayatta tam zevk ve saadet, ancak gelecek nesillerin þerefi, varlýðý, saadeti için çalýþmakta bulunabilir.
Bir insan böyle hareket ederken, "benden sonra gelecekler acaba böyle bir ruhla çalýþtýðýmý farkedecekler mi?" diye bile düþünmemelidir. Hattâ en mesut olanlar, hizmetlerinin bütün nesillerce meçhul kalmasýný tercih edecek karakterde bulunanlardýr.
"17 mart 1937 de, ölümünden bir yýl önce Romanya Dýþiþleri Bakaný Antonescu ile yaptýðý sohbette geçen beyanlarmýþ"
Linki de aþaðýda.
https://isteataturk.com/g/icerik/Ata...t-17031937/817
Yer Ýmleri