Çocuklarý Koruyalým...

[BORA YAÞAR]

Emniyet Genel Müdürlüðü, resmi sosyal medya hesabýndan "Anne ve Babalar Dikkat!" uyarýsýyla yaptýðý açýklamada çocuklarýn kendilerini koruyabilmeleri için yapýlmasý gerekenleri sýraladý.

Paylaþýmda, ailelere çocuðun tanýmadýðý kiþilerle fiziksel temas kurmasýna izin verilmemesi, çocuðun tanýmadýðý kiþilerden uzak durmasý, tanýmadýðý bir kiþi tarafýndan vücuduna dokunulduðunda nasýl tepki vermesinin öðretilmesi gerektiði bildirildi.

Ailelerin, çocuðun internet ortamýnda görüþtüðü kiþilere dikkat etmesi uyarýsýnda bulunulan paylaþýmda, þu ifadelere yer verildi:

"Çocuðunuzun adýný her yere yazmayýn. Çocuðunuzun fotoðraflarýný ismiyle birlikte sürekli sosyal medyada paylaþmayýn.

Telefon numaranýzý ve acil ihbar hatlarýný (155-156-112) ezberletin.

Çocuðunuzun tanýmadýðý kiþilerin arabalarýndan uzak durmasý gerektiðini ve gelebilecek tehlikelere karþý arabanýn gittiði yönün tersi istikametinde koþmasýný öðretin.

Çocuðunuz kaybolduðunda güvenlik güçlerinden yardým istemesi gerektiðini öðretin.

Çocuðunuz için acil durumlar karþýsýnda gizli bir kod icat ederek "anne ve babamýn adý ne?, aile þifremizi söyle ?" diye sormasýný isteyin.

GPS sayesinde ve çeþitli mobil konum uygulamalarý ile çocuðunuzun nerede olduðunu öðrenin ve þarjýnýn ne kadar kaldýðýný takip edin.

Kendini tehlikede hissettiði anda "Ben onu tanýmýyorum!" diye baðýrmayý öðretin.

Tanýmadýðý kiþilerle asansöre binmemesi gerektiðini söyleyin.

[BORA YAÞAR]

Üsküdar Üniversitesi Rektör Yardýmcýsý ve Türkiye’deki en büyük Adli Týp uzmanlarýndan biri olan Prof. Sevil Atasoy kaybolan çocuklarla ilgili bazý uyarýlarda bulundu.

Özetliyorum.

Çocuðun kayýpsa önce þuraya bak


KAÇ KÝÞÝDÝR BU CANÝLER: Toplumlarda “pedofili”ye yani çocuða karþý cinsel istismara yatkýn insan oraný yüzde 1 ile 5 arasýnda deðiþir.

SOKAÐA AÇIK TOPLUMLAR: Türkiye, Ýtalya, Ýspanya gibi sokaða açýk sýcak ülkelerde daha da dikkatli olmak gerekir.

AMAN YAKIN ÇEVREYE DÝKKAT: Cinsel istismar, kaçýrma ve öldürme olaylarýnýn büyük bir bölümü aileye yakýn veya tanýyan kiþiler tarafýndan gerçekleþtirilir.

ÇOCUÐA YAKIN ÇALIÞANA DÝKKAT: Türkiye’de çocukla temasý olan mesleklere insan alýmýnda sicil araþtýrmasý iyi yapýlmýyor, geçmiþlerinde bu tür sabýkalarýnýn olup olmadýðýna hiç bakýlmýyor veya iyi bakýlmýyor.

Çocuðunuzla iliþkisi bulunan meslekleri yapan insanlarý çalýþtýran þirket ve kurumlardan bu araþtýrmalarý iyi yapmalarýný talep edin.

MAHALLE SAHÝP ÇIKAR DEMEYÝN: Aileler açýsýndan en tehlikeli bölge, bu nedenle en yakýn çevredir. Kasabalar ve küçük yerleþim birimlerine, mahallelere dikkat edin. “Nasýlsa gören olur”, “Nasýlsa tanýdýðýmýz çevredir” diye güvenmeyin. Çocuðunuzu 10 metre ötedeki büfeye bile yalnýz göndermeyin.

HAYVAN DÜÞMANINA DÝKKAT: Hayvan öldüren insan kolaylýkla insan da öldürür. Çocuklarýnýzý hayvanlara karþý duyarlý yetiþtirin. Böyle bir eðitim verilmesini talep edin...

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/...a-bak-40885648

[BORA YAÞAR]

Çocuk istismarýnýn çözümü idam deðil ‘vicdan hapsi’dir

Dünyada çocuklara bayram hediye etmiþ olan ilk toplum biziz. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramý, yeryüzünün ilk ve tek çocuk bayramýdýr.

Dünyada çocuk haklarýyla ilgili bir bildiriyi dünyaya ilk haykýran toplumuz. 1930'lu yýllarda Nakiye Elgün öðretmen Taksim Cumhuriyet Meydanýnda çocuklarla birlikte dünyanýn ilk çocuk haklarý bildirisini okudu ve eylem yaptý. Bugün herkesin bildiði Birleþmiþ Milletler Çocuk Haklarý Sözleþmesi bile taa 1989'da imzalanabildi.

Çocuk istismarýnýn çözümü idam deðil ‘vicdan hapsi’dir

Atalarýmýz yürekli ve vicdanlý insanlardý. Kurtuluþ Savaþý sonrasýnda art arda çocuk yetimhaneleri kurdular, çocuklarý ýrgatlýktan kurtarýp okullara aldýlar. Eski insanlar için çocuklarý korumak vataný korumaktý çünkü... Þimdiki insanlar ise birer canavara dönüþtü. Neden mi böyle oldu? Çünkü özümüze sýrt çevirdik. Barbarlýk çaðlarýna özendik!

Bugün çocuklarý koruyamýyorsak baþ sorumlusu siyasilerdir. Benim 'promosyon toplum' olarak adlandýrdýðým bir süreci yaþýyoruz ve sonucunda 'dilenci-avcý-toplayýcý' topluma dönüþtürüldük. Yani zaman ileri giderken insanlar da geri gitti! Ýlk kurbanlarýmýz da en masum olanlarýmýz çocuklar ve hayvanlar oldu.

Yeniden uygar, vicdanlý ve sevgiyi yüreðinde taþýyan bir toplum olmamýz için 'kuruluþ ayarlarý'na, yani Cumhuriyet kurucu felsefesine dönmemiz þart. Yoksa daha çok acýlar göreceðiz ve geleceðin çocuklarý bizleri lanetle anacak!

ÝDAM ÇÖZÜM DEÐÝL!

Çocuk istismarý vakalarý ve çocuk ölümleri her geçen gün artýyor! Ýstismarýn önlenmesi için ise toplumun farklý kesimlerinden ‘idam’ sesleri yükseliyor. Peki, idam bu sorunu çözer mi?

Ýdam öylesine tehlikeli bir güç ki, bugün ‘suçlu’ diye öldürülen pek çok insanýn sonradan aslýnda ‘suçsuz’ olduðunun anlaþýldýðý olaylar hukuk dosyalarýnda bir hayli yer kaplýyor. Merhum Baþbakan Adnan Menderes’in idamý bugün bile yürek yakýyor. Ýþin garip yaný þu ki, Adnan Menderes’in idamýna karþý çýkanlar bile bugün idam istiyor. Oysaki Türk toplumu idamýn pek çok acý tecrübesini yaþadý. Dolayýsýyla idamý bir kez daha akla getirmemek gerekirdi, ancak bugün durum böyle deðil! Peki, çözüm nedir?

Mademki herkes “En aðýr ceza uygulansýn!” diyor, tamam itirazýmýz yok. Artýk bu utançla yaþayamayýz. Çocuklarýmýza zarar verenler de yaþayamamalý… Ancak çözüm öldürmek deðil! Çünkü öldürmek, suçluyu bir anlamda suçundan kurtarýyor. Oysaki kurtulamamalý! Yaþadýðý sürece en büyük acýyý çekmeli! Yazar dostumuz Orhan Bahtiyar'ýn önerisi en doðru çözümü sunuyor: “Ýdam cezasýna karþýyým. Neden mi? Çünkü daha aðýrý var; vicdan cezasý... Ölmek suçlu için en kolayýdýr. Devlet için de öldürmek öyle... Ama suçluyu tek baþýna bir hücrede vicdanýyla yalnýz býrakmak cezalarýn en aðýrýdýr. En canisi için bile...‬”

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/...sidir-40885268


Malum, "aðýrlatýlmýþ müebbed hapis" cezasý alanlar sonradan çýkacak aftan da yararlanamýyorlar...

[BORA YAÞAR]

Çocuklarýný Koruyamayan Devlet


SON zamanlarda, küçük çocuklarla ilgili istismar, kaçýrýlma, öldürülme haberleri, gündemi iþgal etmeye baþladý.

Yeni bir durum deðil zaman zaman bu içerikli haberler ortaya çýkýyor. Kýsa sürede gündemden çýkýyor ama artýk saklanamayacak bir gerçek olarak toplumsal vicdaný örseliyor.

Devlet yetkilileri, her çocuk istismarýnda ‘kimyasal hadým’dan, ‘idam cezasý’ný geri getirmeye kadar çareleri dillendiriyorlar da ortada sadra þifa bir çare yok!

Çocuklarýn sapýklardan korunmasý için hangi tedbirlerin alýndýðý/alýnacaðý konusunda kamuoyuna tatmin edici bir açýklamada bulunulmuyor.

Kripto bir cemaatin devlete sýzmýþ elemanlarý amansýz takipler sonucunda baþarýyla yakalanýyor, içeri atýlýyor, sokaklarda küçücük sabiler,
aðzýndan salyalar akarak gezen sapýklardan korunamýyor. Her güne bir kadýn cinayeti düþüyor. Kadýnlarýmýzý ve çocuklarýmýzý koruyamayacaksak, bu aileler ne yapacak?

Çünkü, küçücük çocuklar, kadýnlar kendilerini koruyamýyorlar.

Son yýllardaki çocuk istismarlarýnýn bir envanterini çýkarýp yayýnlamak ve gerekli tedbirleri açýklamak gerekiyor.

Lafla çocuk istismarlarýnýn önüne geçmek mümkün deðil...

Eylül’ü, Leyla’yý koruyamayacaksak, söyleyecek söz yok artýk..


http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/...evlet-40885650


Siyasal edebiyatýmýzda, "Fýrat'ýn kýyýsýnda otlayan kuzudan bile sorumlu" devlet adamlýðý lafý bazýlarýnca söylenip durur...

Kuzuyu býrakýn, küçücük çocuklarýmýzý koruyamayan devlet durumundayýz...

Devlet adamlarý artýk bu lafý etmekten utanýr olmalýlar.

[BORA YAÞAR]

ÝDAMLA AZALMAZ

ÇOCUKLARA yönelik istismar olaylarý yüreðimizi parçalýyor.

Lanetleyen lanetleyene.

Lanetlemekle iþ hallolsa kolay.

Ama olmuyor.

Ortada ciddi bir sorun var.

Bu tarz vakalarýn nedenini çözecek donanýma sahip deðilim. Ancak böyle olaylarýn görülme sýklýðý bakýmýndan ABD’nin “muhafazakâr kýrsal bölgeleri”nin çok önde olduðunu istatistiki olarak biliyorum.

Belli ki aþýrý muhafazakârlaþmanýn getirdiði baský ile bu tip olaylarýn artýþý arasýnda bir baðlantý olmalý.

Sosyal medya üzerinden “Ýdam, idam” sesleri yükselterek bu sorunu çözeceklerini zannedenleri ise anlamak mümkün deðil.

Böylesi “normal dýþý” bir durumun “ölüm cezasý” ile çözülemeyecek kadar karmaþýk bir mesele olduðunu anlamasý mümkün olmayacak bilinç düzeyinde kiþiler “Ölüm, ölüm” diye baðýrýyorlar.

Oysa ölüm cezasýnýn hiçbir suçu azaltmadýðýný tüm otoriteler söylüyor.

Hele hele böyle bir suçu...

(Fatih Altaylý)

[alyel]

TÜÝK tarafýndan hazýrlanan Adli Ýstatistik verilerine göre 2008-2016 yýllarýný kapsayan 9 yýlda hakkýnda resmi olarak kayýp müracaatý yapýlan ve güvenlik birimleri ya da vatandaþlar tarafýndan bulunarak güvenlik birimlerine getirilen kayýp çocuk sayýsý 104 bin 531 olarak kayýtlara geçti.

Ayda ortalama 968, günde 32 çocuðun kayboluyor.

Kýz çocuklarý daha fazla.

https://odatv.com/104-bin-531-cocuk-...-04071806.html

********

"Kýzýmýn aç olduðunu hissediyorum, yemek yiyemiyordum" diyordu dünya gözlü Leyla'nýn babasý.
Yavrusunun nerede, ne halde olduðunu bilememek; aç olduðunu, üþüdüðünü, korktuðunu, acý çektiðini düþünmek...
Kokusunun özlemiyle yanmak...
Bundan daha büyük bir acý olabilir mi?

[alyel]

[BORA YAÞAR]

TÜÝK tarafýndan hazýrlanan Adli Ýstatistik verilerine göre 2008-2016 yýllarýný kapsayan 9 yýlda hakkýnda resmi olarak kayýp müracaatý yapýlan ve güvenlik birimleri ya da vatandaþlar tarafýndan bulunarak güvenlik birimlerine getirilen kayýp çocuk sayýsý 104 bin 531 olarak kayýtlara geçti.

Ayda ortalama 968, günde 32 çocuðun kayboluyor.

Kýz çocuklarý daha fazla.

https://odatv.com/104-bin-531-cocuk-...-04071806.html

********

"Kýzýmýn aç olduðunu hissediyorum, yemek yiyemiyordum" diyordu dünya gözlü Leyla'nýn babasý.
Yavrusunun nerede, ne halde olduðunu bilememek; aç olduðunu, üþüdüðünü, korktuðunu, acý çektiðini düþünmek...
Kokusunun özlemiyle yanmak...
Bundan daha büyük bir acý olabilir mi?

Nereye gitti bu kadar çocuk sizce?

Kayboldu demek ve üzerilerini çizmek bu iddiadaki bir büyük devlete yakýþýyor mu?

Sanki bir kara delik yutmakta bu ülkenin sevgililerini...

Ve bizler seyretmekteyiz. Ya da seyretmiþiz suskunlukla yýllardýr.

Ne büyük acý. Ne büyük bir utanç.

Baþka bir coðrafyada, baþka bir diyarda bu sayýlardan bile fazla çocuk kayboluyor(!) demek rahatlatabilir mi vicdanlarý?

Peki tekrar baþtaki soruyu inciten, insanýn vicdanýný burkan soruyu yineleyelim: "Nereye gitti, nereye kayboldu binlerce çocuk?".

Kaçý, olmayan çocuklarýnýn yerine bu insafsýzca hýrsýzlýkla sevgiyle büyütmek üzere çalýndý?

Bence fazla deðildir.

Hadi biraz daha acýtmaya çalýþayým yüreðinizi...

Önemli bir kýsmý organ mafyasýnýn eline düþmüþtür korkarým.

Günah dolu yaþamlarýný uzatmak için yüzbinlerce para verip organ almak için bekleþen piyasaya sunulmak üzere kurban edilmiþtirler ilahlara...


Fazla uzatmayayým.

Dayanýlacak bir zillet deðil yukarýda bir rakam olarak verilen evlatlarýmýzýn dramý.