Çinli bir çiftçi varmýþ.
Çok fakirmiþ ama çok da erdem sahibiymiþ.
Tarlasýný sürmek için sadece bir oðlu ve bir atý varmýþ.
Bir gün atý kaçmýþ.
Çiftçinin komþusu gelmiþ, demiþ ki: Zavallý adam, zaten çok fakirdin. Þimdi atýný da kaybettin.
O hiç belli olmaz. Belki kazandým, belki kaybettim. Onu zaman gösterir demiþ çiftçi.
Ertesi hafta, çiftçiyle oðlu, atlarý olmadan zar zor biçmiþler tarlayý
Canlarý çýkmýþ.
Ertesi hafta, at geri gelmiþ, yanýnda da iki yabani at getirmiþ.
Belli ki yabani bir sürüye rastlamýþ, iki atý peþine takmýþ, gelmiþ.
Komþu gelmiþ, demiþ ki: Yahu ne þanslý adamsýn, hiç atýn yoktu, þimdi tarlaný sürmek için üç atýn birden oldu.
Çiftçi demiþ ki: O hiç belli olmaz. Belki kazandým, belki kaybettim. Onu zaman gösterir.
Çiftçinin oðlu, vahþi atlardan birine binip, tarlayý sürmeye çalýþýrken, at atmýþ üstünden.
Bacaðý çok kötü yerinden kýrýlmýþ.
Komþu kazayý görmüþ, demiþ ki: Zavallý adam, oðlun da kalmadý sana yardým edecek.
Çiftçi demiþ ki: O hiç belli olmaz. Belki kazandým, belki kaybettim. Onu zaman gösterir.
Derken, Moðollarla savaþ çýkmýþ. Her evden bir oðul askere çaðrýlmýþ.
Askerler çiftçinin oðlunu almaya gelmiþler.
Kýrýk bacakla yattýðýný görünce býrakýp gitmiþler.
Ona hayatýný hediye etmiþler.
Çin'den darb-ý mesel
Kýsa lafýn özü Alarkodaki malacýya teþekkürler. Nelere kadir oldu 
Yer Ýmleri