
Originally Posted by
selka
ABD nin þirketleri inanýlmaz. Apple ýn deðerini geçtim, nakit parasý 250 milyar USD. Türkiye nin brüt rezervi 90 milyar USD civarýnda. Net rezevrleri 36 milyar USD. Bunun 19 milyar USD ý Net ABD USD ý iken kalaný 16 milyar USD ý ise külçe altýn...
ABD nin Boeing i, Ýntel i, Microsoft u, AMD si, NIKE ý, Amazon'u ile baþ etmemiz olanaksýzdýr..
Ne yapalým... Oluruna mý býrakalým? Zaten aradaki farký kapatamayýz deyip, býrakalým mý?
Ne olur unutmayýnýz...
Bu batýlýlarýn, bizlerde çözemediði tek bir unsur var, onu burada paylaþacaðým...
Bu unsuru anlayamadýklarý için her ne kadar sermayeleri olursa olsun, her ne kadar þirketleri olursa olsun bu kadim milleti yenemediler ve yenemeyecekler de...
USD la da , þirketleri ile de..
O unsur þu'dur...
Ýstanbul'u feth ederken de, Çanakkale'de yenilmez denilen dönemin en büyük donanmasý olan Ýngiliz Donanmasýný durduranda, kurtuluþ savaþýnda BÜYÜK TAARRUZ da, Anadoludan Fransýzlarý, Ruslarý, Ýtalyanlarý ve Ýngilizleri de tek baþýmýza atarken de bu bilemedikleri özelliðimiz sayesinde YENÝLDÝLER....
Yoksa YENÝLMELERÝ ÝMKANSIZ idi...
Bir SOSYAL deney yapýlýr.. Aç bir genç yýrtýk pýrtýk elbisesi ile ABD New York'ta gezer.. "Hot Dog" sokak satýcýsýnýn yanýna gider.. Aç olduðunu bir tek sosis istediðini söyler...
Satýcýnýn suratý sertleþir ve çok þiddetli bir þekilde red edilir...
Daha sonra satýcýnýn yanýna gidip bunun bir sosyal deney olduðunu yayýmlamak istediðini söylediði anda; satýcý bir anda yumuþar, tüm sevimliliðini takýnýr ve gülümsemeye baþlar...
Ayný olay, Almanya, Ýsviçre ve Ýngiltere'de yapýlýr.. Hepsinde ayný tepki verilir...
Ayný olay Ýstanbul'da yapýlýr...
Aç olduðunu bir simitçiye gider.. Simitçi dayanamaz... "Tamam, tamam al bir tane de ben vereyim der, iki adet simit koyar.."
Hatta bir tanesi "Tamam gel al önemli deðil bir tane de poðaça ben koyayým" der...
Onlar RASYONEL toplumlardýr...
Bizler DUYGUSAL toplumumuzdur...
Duygusallýk, birçok olaylarda bizlere avantaj kazandýrýrken, karþý taraf bu baþarýlara bir türlü rasyonel anlam katamaz...
Biz yemek yerken birisinin bize bakmasýndan rahatýsýz olup, iþtahýmýzý kaçýran bir milletiz..
Geçenlerde Köfte ekmek yerken bir adam geldi, belki tiyatro bilmiyorum.. Salya sümük aðladý.. Karným aç bana da al dedi...
Ýþtahým sýfýra indi.. Dayanamadým.. Ona aldým.. Yanýmda yedi.. Allah razý olsun dedi.. ELimdekinide vermek istedim.
ALMADI...
Elimdekini de atamadým.. Paket ettirip eve getirdim...
Ýþte asýl BATILARIN bizleri yenecekleri an, yanýmýzdan geçen birisinin aç olduðunu hissettikten sonra hala iþtahla yemeðimizi yiyebildiðimiz AN'dýr...
Yoksa USD larý yada þirketleri ile deðil...
Saðlýcakla...
Yer Ýmleri