
Originally Posted by
Achiles
Bütün çalýþma dönemimiz emekli olunca köye geri dönmeyi hayal etmekle geçti. Hatta eski forumda bir topik açmýþtým müstakil ev villa projeleri diye, tonla proje hayal.
Neyse emekli olduk, hadi dedim götüreyim sizi köye, var köyde bir evimiz halihazýrda. 3 ncü gün dediler bizi gezmeye götür, 30-35 km. ötede þehir gittik AVM gezdik, bir gün geçti, bizi yemeye götür, hadi yakýnlarda bir yol boyu geliþmiþ dinlenme tesisi var oraya, bir gün daha geçti, ee biz sýkýldýk gezdir bizi. Haa dedim, toplanýn gidiyoruz.
Halbuki ne hayaller kurmuþtuk, 8 dönüm kadar sýrf bu maksatla ayýrdýðým bir arazi var. Derenin kenarýnda içinde kuyusu var, içinde eski bir ev vardý, yýktýrdým keþke yýktýrmasaymýþým, þimdi ayný eski evi yýkýp yerine ev yapýp elektrik suyunu baðlayýveriyorlar, yasak masak, þikayet olmayýnca bir þey olmuyor. Yani köye ev ama, müþtemilatlý bir þey yapacaktým, bir tane köpek, 20-30 tane tavuk, belki 5-10 tane koyun, belki bir at, küçükken hep atýmýz vardý bizim, severim, belki küçük de olsa bir havuz, yine seracýlýk geldi yýllar sonra herkes seracýlýk yapýyor ki yoktu yapýlmýyordu eskiden, þimdi hemen herkesin var bir tane, bir sistem kurulmuþ, periyodik olarak bir firma gelip topluyor, üç-beþ herkes sabit gelir gibi kazanýyor.
Tabi bunu yapmak demek komple köye baðlanmak demek, hayvanlar v.s. Düþündük taþýndýk, olmayacak, en fazla hafta sonlarý, veya yazýn bolluk zamaný gidilip gelinecek.
Bunun için masraf yapmaya gerek de yok, çünkü ölü yatýrým gibi, maliyeti yine arsa hariç inþaat maliyeti, ama kira getirisi yok. Geçen ayný benim gibi düþünen bir doktor, 3-4 sene önce yaptýrmýþtý bir müstakil ev bir hevesle, bayaðý dubleks villa, tonla masraf yapmýþtý, damý falan da var, sattý yok paraya, çünkü bir iki geldiler baktýlar olmayacak. Aslýna bakarsanýz ilk deðil, 3-4 kiþi ayný þekilde bir hevesle yaptýlar, olmadý sattýlar veya atýl duruyor, gelip gitmiyorlar.
Niye olmuyor, birincisi kendimizle ilgili saydýðým þeyler, büyükþehre alýþma durumu, diðeri de, köy o eski çocuklukta hayal edilen köy deðil. Ýnsan yok, nüfus 3 te 1 ine düþmüþ, sokaklar bomboþ.
Þimdilik mevcut evin üzerine bir kat veya yarým kat-teras acaba çýksak mý þeklinde projeler, geçen hesaplattým bir ustaya deli bir rakam çýkardý. Bu arada köyde durumu olanlarýn çoðu katý yakýtlý kombi kullanýyor, ama kýþýn hiç çekilmiyor o yüzden boþa masraf bence, bizim açýmýzdan.
Bir diðer alternatif de, þehirde veya büyük bir ilçede, biraz merkezin dýþýnda bir arazi kapatýp, orada bu iþi yapmak olabilir. Ne yardan ne serden hesabý, ama benim bakýþ açýmla en az 1-2 dönüm arazisi olmalý, site tarzý bir dubleks evde oturmanýn apartmanda oturmaktan ne farký var, hele ki bahçesi küçücükse..
Ben aslýnda daimi yaþarým köyde, benim açýmdan sorun yok, ama ev halký benim gibi köylü deðilmiþ, bu çýktý meydana emekli olunca. Küçüklüðümüz hep bizim kafamýzda, o yanýltýyor. Çocukken Ramazan yaz aylarýndaysa, sahura kadar oyunlar oynardýk 20-30 kiþi her akþam. Bütün günümüz yazýn dere boyunda balýk tutmakla geçerdi, tutamayan en az bir dizi yapamayan da olmazdý. (Dizi derdik, bir söðüt dalý parçasýna dizip, nasýl anlatmalý 30 cm. boyunda bir çubuða büyükten küçüðe 10-15 balýðý dizmek) Bostan tarlalarýný yaðmalardýk, dað taþ yer gök bostandý, meyve aðaçlarý, çoðunluðu toplanmazdý, satýlmazdý.
Velhasýl, kafamýzdaki köy, sadece coðrafi bir yer deðildi, bir sosyal ortamdý. Eskiden 4-5 kahvehane vardý, þimdi son kalan da kapanmýþ corona morona derken..insan yok.
Ama hayali güzeldi tabi...hala bile ara ara güzel geliyor.
Saygýlar selamlar
Yer Ýmleri