
Originally Posted by
demir ceyhan
Hiç kimsenin 38 yaþýnda emekliliði savunduðu yok. Ýnsanca yaþamak denince iþte ben onu savunurum. Birbirimize karþý 38 yaþ polemiði yapmak yerine dürüst olalým...
Dünyada haftalýk çalýþma saatleri en çok olan ülkelerden biriyiz. Avrupa'da söylemeye gerek yok 1.sýradayýz zaten. OECD ülkeleri içinde 2. sýradayýz. Türkiye'de insan çalýþýrken o kadar yýpranýyor ki emeklilik yaþý gelince beli bükülüyor. Ýþ hayatýnýn yoðunluðundan hobi nedir bilmez. Ailesine zaman ayýramaz. Tatil ne demek inanýn anlatsan anlamaz. Onun için tatil memlekete gitmektir çünkü. Kültür sanat spor gibi konularý televizyondan duymuþluðu vardýr.
Kendimden basit bir örnek vereyim Bisikletçi kardeþ. Uzun yýllar bisiklet kullandým. Sebebi eþþek gibi çalýþtýðým iþimden kazandýðým paranýn araba almaya yetmemesiydi. Zamanla bisiklet spor haline geldi. Yarýþlara falan lisans alarak katýlmaya baþladým. Sence yarýþlara gitmek için müsade veriliyor muydu? Hayýr, haftalýk veya yýllýk iznimi kullanýyordum. Þimdi paramý kullanmayý öðrendim ve durumum iyi çok þükür. Tek derdim zaman. Satýn alýnabilecek her þeyi parayla satýn alabilirsin ama zamaný asla!
Türkiye'de bir acý gerçek daha vardýr. Yurdum insaný emeklilik yaþýný doldurunca emekli olmaz. Olamaz. En iyimser rakamla %90'ý yaþ haddinden süresi dolana kadar çalýþmaya devam eder. Çünkü emekli maaþý okuyan çocuklarýný geçindirecek düzeyde deðildir.
Öyle veya böyle emekli oldun diyelim dooooðru hastaneye. O da ayrý mevzu. Daha pek çok þey söylenebilir. Kýsa keseyim.
Yer Ýmleri