2013 yýlý sonuna kadar vakýf hastanesinde çalýþtým. Adý üstünde vakýf. Kanser hastasý çocuk geliyordu sürekli baktým parayla yaptýrýyor tahlili. Benli nemsiz bu çocuk gelirse bu çocuðun tahlili giriþi olmadan ücretsizdir yapýlacak dedim. Bu vakýf hastanesi bu çocuðun tahlilini ücretsiz yapamayacaksa kapatýn gidin demiþtim hastaneyi. Hastanenin haberi olmadan fakir fukara bir çok kiþinin tahlilini ücretsiz yaptým. Çünkü idare para kazanma arzusuyla yapýyordu onlarca sene boykot belki bir iki hasta ücretsiz tedavi olmuþtur o da vakfýn yönetimindeki birinin tanýdýðý. Bu çalýþtýðým vakýf ABD deki zatýn hastanesiydi. Hastanede onlarca kurban kesmeyen personel varken bunlar yurtdýþýnda kurban kesiyordu. Bu konuyu yönetime bildirdim kesemeyiz bunlara dedi. Bende o tarihten itibaren ferdi olarak kendim organize ederek hayýr yardým iþlerine bulaþtým. O kadar büyüdü ki altýndan kalkamaz vakit yetmez oldu çok yorucu oldu psikolojik olarak çok büyük yüktü. Hala yatalak halimle kimi zaman bulaþýyorum ama vekalet bana göre bu dünyada ki en büyük yük. En son birine hasta lift bezi aldýk viob formunda. Bedeli topladýk bir hafta boyunca araþtýrdým yarý fiyatýna yakýn buldum. Ve katýlan hepsine teker teker bilgi verdim kalan rakamý da öðrencilere vermemi söylediler onlarýn rýzasýyla verdim. Yoksa kafama göre lift bezi için toplanan parayý burs olarak daðýtma hakkýný bulamadým.




Yer Ýmleri