Deprem ve piyasalar

[Para Baronu]

Günaydın herkese ve fedoramcaya. Bütün milletimizin başı sağolsun. Tarifi ve anlatılması imkansız, çok büyük bir felaket. Çocukluğumdan beri bildiğim şehrim yerle bir. Eskiden 'yerle bir' deyimi bir abartı gibi kullanılırdı ama inanın bu sefer öyle değil. Hatay'ın Antakya, Samandağ ve İskenderun ilçe merkezleri tamamen yerle bir. Ayakta görünen birkaç bina da artık oturulmaz. Nükleer bomba atsan bu kadar hasar verir miydin bilmiyorum.

6 şubat sabahı bebeğimizin süt ve bez ihtiyaçlarını karşılamak için uyanmıştık eşimle. Önce bir sarsıntı oldu. Yerimizden kıpırdamadık güçlü değil diye. Sonrasında öyle bir deprem başladı ki evi karton gibi sallıyordu ve durmuyordu. Deprem devam ederken bebeği kucaklayıp 2. Kattaki evden dışarı kaçmaya çalışmak gafletinde bulundum. Yürümek bile mümkün değildi. Sarsıntıların savurmasıyla bebeğimin kafasını duvara çarptım ve çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Çok şükür şu an çocuk iyi.

İnsan kendisi için ne kadar çok travma yaşasa da çocuğu için yaşadığı travma daha büyük oluyor. Aynı gün şehir merkezinde yaşayan kuzenimin ailesiyle birlikte yaşadığı apartmanın yerle bir olduğunu öğrendim. Bu da aynı gün ikinci travmam oldu. Sonra kuzenimin kurtulduğunu ama eşi ve oğlunun vefat ettiğini bana söyleyip bunu kuzenime haber verme görevini bana verdiler. "Bana oğlumu getirin" diye bağıran kuzenimin önünde oturup hıçkıra hıçkıra ağladım, hiçbir şey söyleyemedim.

Biz buna ağlarken kuzenimin yanında kalan kardeşinin (diğer kuzenim) aynı enkazdan ölü çıkarıldığını öğrendik.

Hepsini enkazdan köyden şehre arabalarıyla giden akrabalarımız çıkardı. Bütün şehir yerle bir olmuş ve en az 24 saat hiçbir profesyonel müdahale olmamıştı. Bu 24 saat boyunca sürekli şiddetli artçı depremler ve şiddetli gökgürültülü yağmur vardı.

Satırları yazarken gözyaşlarımı tutamadığım için burada kesmek istiyorum. Ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Ülkemizde ve dünyada iyi yürekli ve merhametli insanlar çoklar. Sonradan köyümüze kadar gelen yardımlarla şu anda bir sebze serasında yaşamımızı sürdürüyoruz.

Herkese ve özellikle fedoramcaya çok teşekkür ederim. Şimdilik iyiyiz. Sağolun var olun.

[müzikal]

Günaydın herkese ve fedoramcaya. Bütün milletimizin başı sağolsun. Tarifi ve anlatılması imkansız, çok büyük bir felaket. Çocukluğumdan beri bildiğim şehrim yerle bir. Eskiden 'yerle bir' deyimi bir abartı gibi kullanılırdı ama inanın bu sefer öyle değil. Hatay'ın Antakya, Samandağ ve İskenderun ilçe merkezleri tamamen yerle bir. Ayakta görünen birkaç bina da artık oturulmaz. Nükleer bomba atsan bu kadar hasar verir miydin bilmiyorum.

6 şubat sabahı bebeğimizin süt ve bez ihtiyaçlarını karşılamak için uyanmıştık eşimle. Önce bir sarsıntı oldu. Yerimizden kıpırdamadık güçlü değil diye. Sonrasında öyle bir deprem başladı ki evi karton gibi sallıyordu ve durmuyordu. Deprem devam ederken bebeği kucaklayıp 2. Kattaki evden dışarı kaçmaya çalışmak gafletinde bulundum. Yürümek bile mümkün değildi. Sarsıntıların savurmasıyla bebeğimin kafasını duvara çarptım ve çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Çok şükür şu an çocuk iyi.

İnsan kendisi için ne kadar çok travma yaşasa da çocuğu için yaşadığı travma daha büyük oluyor. Aynı gün şehir merkezinde yaşayan kuzenimin ailesiyle birlikte yaşadığı apartmanın yerle bir olduğunu öğrendim. Bu da aynı gün ikinci travmam oldu. Sonra kuzenimin kurtulduğunu ama eşi ve oğlunun vefat ettiğini bana söyleyip bunu kuzenime haber verme görevini bana verdiler. "Bana oğlumu getirin" diye bağıran kuzenimin önünde oturup hıçkıra hıçkıra ağladım, hiçbir şey söyleyemedim.

Biz buna ağlarken kuzenimin yanında kalan kardeşinin (diğer kuzenim) aynı enkazdan ölü çıkarıldığını öğrendik.

Hepsini enkazdan köyden şehre arabalarıyla giden akrabalarımız çıkardı. Bütün şehir yerle bir olmuş ve en az 24 saat hiçbir profesyonel müdahale olmamıştı. Bu 24 saat boyunca sürekli şiddetli artçı depremler ve şiddetli gökgürültülü yağmur vardı.

Satırları yazarken gözyaşlarımı tutamadığım için burada kesmek istiyorum. Ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Ülkemizde ve dünyada iyi yürekli ve merhametli insanlar çoklar. Sonradan köyümüze kadar gelen yardımlarla şu anda bir sebze serasında yaşamımızı sürdürüyoruz.

Herkese ve özellikle fedoramcaya çok teşekkür ederim. Şimdilik iyiyiz. Sağolun var olun.

Sevgili kardeşim okurken gözyaşlarımı tutamadım. Kayıpların için çok üzgünüm. Allah sana ve geride kalan herkese çok büyük sabır versin. Bu travmaları atlatmak hiç kolay değil biliyorum ama ayakta durup ailene sahip çıkmak zorundasın. Allah sana güç kuvvet versin inşallah.

Sevgiyle kal kardeşim.

[mzffr]

Günaydın herkese ve fedoramcaya. Bütün milletimizin başı sağolsun. Tarifi ve anlatılması imkansız, çok büyük bir felaket. Çocukluğumdan beri bildiğim şehrim yerle bir. Eskiden 'yerle bir' deyimi bir abartı gibi kullanılırdı ama inanın bu sefer öyle değil. Hatay'ın Antakya, Samandağ ve İskenderun ilçe merkezleri tamamen yerle bir. Ayakta görünen birkaç bina da artık oturulmaz. Nükleer bomba atsan bu kadar hasar verir miydin bilmiyorum.

6 şubat sabahı bebeğimizin süt ve bez ihtiyaçlarını karşılamak için uyanmıştık eşimle. Önce bir sarsıntı oldu. Yerimizden kıpırdamadık güçlü değil diye. Sonrasında öyle bir deprem başladı ki evi karton gibi sallıyordu ve durmuyordu. Deprem devam ederken bebeği kucaklayıp 2. Kattaki evden dışarı kaçmaya çalışmak gafletinde bulundum. Yürümek bile mümkün değildi. Sarsıntıların savurmasıyla bebeğimin kafasını duvara çarptım ve çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Çok şükür şu an çocuk iyi.

İnsan kendisi için ne kadar çok travma yaşasa da çocuğu için yaşadığı travma daha büyük oluyor. Aynı gün şehir merkezinde yaşayan kuzenimin ailesiyle birlikte yaşadığı apartmanın yerle bir olduğunu öğrendim. Bu da aynı gün ikinci travmam oldu. Sonra kuzenimin kurtulduğunu ama eşi ve oğlunun vefat ettiğini bana söyleyip bunu kuzenime haber verme görevini bana verdiler. "Bana oğlumu getirin" diye bağıran kuzenimin önünde oturup hıçkıra hıçkıra ağladım, hiçbir şey söyleyemedim.

Biz buna ağlarken kuzenimin yanında kalan kardeşinin (diğer kuzenim) aynı enkazdan ölü çıkarıldığını öğrendik.

Hepsini enkazdan köyden şehre arabalarıyla giden akrabalarımız çıkardı. Bütün şehir yerle bir olmuş ve en az 24 saat hiçbir profesyonel müdahale olmamıştı. Bu 24 saat boyunca sürekli şiddetli artçı depremler ve şiddetli gökgürültülü yağmur vardı.

Satırları yazarken gözyaşlarımı tutamadığım için burada kesmek istiyorum. Ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Ülkemizde ve dünyada iyi yürekli ve merhametli insanlar çoklar. Sonradan köyümüze kadar gelen yardımlarla şu anda bir sebze serasında yaşamımızı sürdürüyoruz.

Herkese ve özellikle fedoramcaya çok teşekkür ederim. Şimdilik iyiyiz. Sağolun var olun.

Sn. Para Baronu,

Kayıplarınız için çok üzgünüz. Allah rahmet eylesin, başınız sağolsun. Allah'tan yaralılarınıza da acil şifalar dilerim. Bu mesajı özellikle topiğe atıyorum. Bize düşen ne varsa sizleri hiç tanımasak bilmesek te yapmakla yükümlüyüz. Bu yaraları yine milletin kendisi saracak. Lütfen, yapabileceğimiz ne varsa bize yazın.

[Crushing]

Günaydın herkese ve fedoramcaya. Bütün milletimizin başı sağolsun. Tarifi ve anlatılması imkansız, çok büyük bir felaket. Çocukluğumdan beri bildiğim şehrim yerle bir. Eskiden 'yerle bir' deyimi bir abartı gibi kullanılırdı ama inanın bu sefer öyle değil. Hatay'ın Antakya, Samandağ ve İskenderun ilçe merkezleri tamamen yerle bir. Ayakta görünen birkaç bina da artık oturulmaz. Nükleer bomba atsan bu kadar hasar verir miydin bilmiyorum.

6 şubat sabahı bebeğimizin süt ve bez ihtiyaçlarını karşılamak için uyanmıştık eşimle. Önce bir sarsıntı oldu. Yerimizden kıpırdamadık güçlü değil diye. Sonrasında öyle bir deprem başladı ki evi karton gibi sallıyordu ve durmuyordu. Deprem devam ederken bebeği kucaklayıp 2. Kattaki evden dışarı kaçmaya çalışmak gafletinde bulundum. Yürümek bile mümkün değildi. Sarsıntıların savurmasıyla bebeğimin kafasını duvara çarptım ve çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Çok şükür şu an çocuk iyi.

İnsan kendisi için ne kadar çok travma yaşasa da çocuğu için yaşadığı travma daha büyük oluyor. Aynı gün şehir merkezinde yaşayan kuzenimin ailesiyle birlikte yaşadığı apartmanın yerle bir olduğunu öğrendim. Bu da aynı gün ikinci travmam oldu. Sonra kuzenimin kurtulduğunu ama eşi ve oğlunun vefat ettiğini bana söyleyip bunu kuzenime haber verme görevini bana verdiler. "Bana oğlumu getirin" diye bağıran kuzenimin önünde oturup hıçkıra hıçkıra ağladım, hiçbir şey söyleyemedim.

Biz buna ağlarken kuzenimin yanında kalan kardeşinin (diğer kuzenim) aynı enkazdan ölü çıkarıldığını öğrendik.

Hepsini enkazdan köyden şehre arabalarıyla giden akrabalarımız çıkardı. Bütün şehir yerle bir olmuş ve en az 24 saat hiçbir profesyonel müdahale olmamıştı. Bu 24 saat boyunca sürekli şiddetli artçı depremler ve şiddetli gökgürültülü yağmur vardı.

Satırları yazarken gözyaşlarımı tutamadığım için burada kesmek istiyorum. Ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Ülkemizde ve dünyada iyi yürekli ve merhametli insanlar çoklar. Sonradan köyümüze kadar gelen yardımlarla şu anda bir sebze serasında yaşamımızı sürdürüyoruz.

Herkese ve özellikle fedoramcaya çok teşekkür ederim. Şimdilik iyiyiz. Sağolun var olun.

Zaten o çocukların çığlıkları bitiriyor insanı hocam

Korkun onların hayatı oluyor kollarında gitmesini istemiyorsun...