Nasreddin Hoca bir gün, çaðrýldýðý ziyafete eski kýyafetleriyle gitmiþ. Hiç kimse Hocaya ilgi göstermemiþ, buyur bile etmemiþ. Herkes, allý pullu kýyafet giyenlere hürmet gösterip karþýsýnda el pençe divan duruyormuþ. Bu duruma Hocanýn caný çok sýkýlmýþ. Hemen evine gidip yeni aldýðý kürkünü giymiþ.

Kürkünü giyen Nasreddin Hoca tekrar ziyafet verilen yere gelmiþ. Hocayý kürküyle görenler, onu kapýda karþýlayýp önünde yerlere kadar eðilmiþler. Az önce buyur bile etmeyenler, kürkü görünce Hocayý baþ köþeye oturtmuþlar. Yemeðin en iyisini, kuzunun en hasýný Hocanýn önüne koymuþlar.

Sýra yemekleri yemeye gelince, Hoca kürkünün ucunu sofraya uzatarak :

Ye kürküm ye.

Ye kürküm ye.

Demeye baþlamýþ.

Bunu görenler þaþýrarak Hocaya sormuþlar :

Ýlahi Hoca efendi !

Kürküne yemek yedirmeye mi çalýþýyorsun ?

Kürkün yemek yediði nerede görülmüþ ?

Nasreddin Hoca da cevap vermiþ :

Bu ziyafete az önce eski kýyafetlerimle geldim, hiçbiriniz bana itibar göstermediniz.

Kürkümle gelince gördüm itibarý.

Ýtibar bana deðil kürke !

O zaman, bu yemekler onun hakký !

Daha çok yazýn ki,itibarýnýz artsýn,sizi el üstünde tutsunlar.
Twitterde çok takipçi,burda deðerli maden üyeliði itibarlý yapýyor.