Bugnki yneticilere ders olsun diye paylașmak istiyorum.
anakkale savandan sonra, Avustralya ve Yeni Zelandada, ocuklarmz dman topraklarnda kald, ruhlar huzur bulamyor eklinde itirazlar dile gelmeye balad. ok sayda anne, ard ardna dilekeler vererek, llerinin bulunmasn ve topraklarna geri getirilmesini istediler.
Doal olarak, nce 1. Dnya Sava, sonra da Kurtulu Sava yllar boyunca bu istekleri deerlendirilemedi. Cumhuriyet ilan edildikten sonra, Bat ile ikili ilikiler kurulduka, ANZAC annelerinin basks artt.
stediklerini yerine getirmek, fiili olarak ok zor grnyordu. Kayplarn ok byk ksm, denizaltlarca batrlan gemilerde, denizde kaybolan askerlerdi. Ayrca bombardmanlar, cesetlerin srekli paralanmaya devam etmesine neden olmutu. Ancak bunlar annelere sylemek mmkn deildi. Bir amaza girilmiti.
Trk hkmeti, eski igal gleri yetkililerine, ceset aranmas ve mezarlk yaplmas konusunda imkan verdi. Baz cesetler bulundu, birka mezarlk yapld, ancak huzur salanamad.
1934 ylnda, 18 Martta, o zamann artlarnda, neredeyse uzay yolculuuna kmak kadar zorluklarla, baz ANZAC gazileri ve yaknlar, kayplarn anmak iin trene katldlar.
Zamann anakkale valisi, bu trende yapaca konumay, nce Ankaraya bildirip onay istedi.
Dileri tarafndan uygun bulunan metin, Atatrke de danld. zet olarak, Trkiyenin, iman gc ile dmanlar her zaman kovduu, igale gelenlerin denizin dibinde kald, bundan sonra igale kalkacaklara da bir ders olmas gerektii anlatlan, hamasi bir konumayd.
Atatrk, yaz hakknda hem dant, hem de dnd.
Sylenenler doruydu, gerekti. Kimse de itiraz edemezdi. Ancak, hem uluslararas nezakete uygun deildi, hem de geleneklerimizdeki misafire davranma eklinden uzakt.
Sava binbir zorlukla kazandmz zaten herkes biliyordu. Kafalarna kakmak, dmanl ve gerginlii devam ettirmek hi de k olmuyordu.
Gelenlere ise, misafirlikten daha st bir paye vermek, lkemizi kk drebilir, gsz, aciz gsterebilirdi. likilerde nezaket ve acizlii kartrmamak, bir sanatt.
Atatrk, bize Allahn ltfu olarak, hem sava kazanabilecek zekaya, hem de bar ilerletecek kltr ve olgunlua sahipti. Yazy bir kenara kaldrd, yenisini yazd, anakkaleye gnderdi.
Bu memleketin topraklarnda kanlarn dken kahramanlar!
Burada, dost bir vatann toprandasnz. Huzur ve skun iinde uyuyunuz Mehmetiklerle yanyana koyun koyunasnz.
Uzak diyarlardan evlatlarn harbe gnderen analar! Gzyalarnz dindiriniz. Evlatlarnz bizim barmzdadr. Huzur iindedirler ve rahat uyuyacaklardr.
Onlar bu topraklarda canlarn verdikten sonra, artk bizim evlatlarmz olmulardr.
Dinleyenleri allak bullak eden, gzyalarna boan bu metin, yine o yllarn artlarnda, zaman iinde duyulup yayld. ANZAC anneleri, kendi ocuklarna kahraman diyen ve evlat kabul edip dost olarak hitap eden bu byk alak gnlllk karsnda arp kaldlar.
Sydney ehrinde bir araya geldiklerinde, mesaj alamaktan bir kerede hibiri okuyamad. Yaz elden ele geerek 2 saatte, 50den fazla kez okundu, neredeyse gzyalarndan okunmaz hale geldi.
Daha sonra cevap metni yazp gnderdiler.
Gelibolu topraklarnda yitirdiimiz evlatlarmzn acsn alicenap szleriniz hafifletti, gzyalarmz dindi. Bir anne olarak bana bir gzelim teselli verdi. Yavrularmzn sonsuz uykularnda huzur iinde dinlendiklerinden hi phemiz kalmad.
Majesteleri kabul buyururlarsa, bizler de size Ata demek istiyoruz. nk yavrularmzn mezarlar banda sylediiniz szler, ancak bir z babann szleri gibi yce.
Evlatlarmz bir baba gibi kucaklayan Byk Ataya btn anneler adna sevgi, kran, saygyla....♥️♥️♥️♥️🙏
Originally Posted by uzay44
Yer mleri