Sanat Mozaik

[Terraluna]

Ukrayna dogumlu Brezilyali yazar Clarice Lispector’un olum yil donumu (9 Aralik 1977)

“Muhtesem bir rezalet: Doguyorum. Gozlerim kapali. Tamamiyla bilincaltindan ibaretim. Gobek bagini coktan kestiler: evrende bagim kalmadi. Dusunmuyorum ama it'i hissediyorum. Gozlerimle koru korune memeyi ariyorum: koyu bir sut istiyorum. Kimse istemeyi ogretmedi bana. Ama istiyorum. Gozlerim acik, tavana bakar halde uzaniyorum. Icerisi karanlik. Titresen ben coktan sekillendi. Aycicekleri var. Uzun basaklar. Ben varim. Zamanin sig gurultusunu duyuyorum. Dunya aldirmadan sekilleniyor. Duyabiliyorsam bu, zamanin olusmasindan once var oldugum icin. Bilincim hafif ve simdi hava. Havanin ne zamani ne mekani var. Hava her seyin var olacagi bir lamekan. Yazdigim her sey havanin muzigi. Dunyanin olusmasi. Yavas yavas olacak olan yakinlasiyor. Hazir olan var. Gelecek ileride ve geride her iki tarafta da. Gelecek her zaman var olmus ve olacak olan. Zaman ortadan kalksa bile mi? Sana yazdigim sey okumak icin degil- var olmak için. Meleksi benliklerin trampetleri yankilaniyor zamansizlikta. Ilk cicek havada aciliyor. Yeryuzu olan yer sekilleniyor. Geriye kalan hava iste, geriye kalan daimi bir degisimdeki yavas bir yangin. ‘Daimi’ sozcugu yok mu yoksa, zamanda olmadigindan? Ama patlama var. Ve benim varligim da var olmaya basliyor. Zaman basliyor mu?” Hayat Suyu



“My eyes are closed. I'm pure unconsciousness. They've already cut the umbilical cord: I'm loose in the universe. I don't think but I feel the it. With eyes closed I search blindly for the breast: I want thick milk. Nobody taught me to want. But now I want. I remain lying down with eyes open, looking at the ceiling. Inside is the darkness. An I that pulses already forms. There are sunflowers. There is tall wheat. I is. I hear the hollow boom of time. It's the world deafly forming. If I can hear that is because I exist before the formation of time. "I am" is the world. World without time. My consciousness now is light and it is air. Air has neither place nor time. Air is the non-place where everything will exist. What I am writing is the music of the air. The formation of the world. Slowly what will be approaches. What will be already is. The future is ahead and behind and to either side. The future is what always existed and always will exist. Even if Time is abolished? What I'm writing to you is not for reading-it's for being. The trumpets of the angel-beings echo in the without time. The first flower is born in the air. The ground that is earth forms. The rest is air and the rest is slow fire in perpetual mutation. Does the word "perpetual" not exist because time does not exist? But the boom exists. And this existence of mine starts to exist. Is that time starting?”


“Yaziyorum cunku dunyada yapacak baska bir seyim yok: ben arta kalanim ve insanlarin dunyasinda bana yer yok. Umutsuz ve yorgun oldugum icin yaziyorum, kendim olmanin monotonluguna artik dayanamiyorum ve eger yazmanin o hep tazelenen yeniligi olmasa sembolik olarak her gun olebilirim. Ama gizlice arka kapidan cikmaya da hazirim. Hemen her sey geldi basima, tutku da umutsuzluk da. Simdi sadece olabilecegim ama hicbir zaman olmadigim sey olmak istiyorum.” Yildiz Saati



“I write because I have nothing else to do in the world: I was left over and there was no place for me in the world of men. I write because I’m desperate and I’m tired, I can no longer bear the routine of being me and if not for the always novelty that is writing, I would die symbolically every day. But I am prepared to slip out discreetly through the back exit. I’ve experienced almost everything, including passion and despair. And now I’d only like to have what I would have been and never was.”

[Terraluna]

Danny DeVito’nun yonettigi, Michael Douglas, Kathleen Turner ve Danny DeVito’nun rol aldigi Gullerin Savasi (The War of the Roses) 9 Aralik 1989’da Amerika’da vizyona girdi.

[Terraluna]

Pierce Brosnan ve Jonathan Pryce’in rol aldigi 18. James Bond filmi Yarin Asla Olmez (Tomorrow Never Dies) 9 Aralik 1997’de Londra’da gosterime girdi.

[Terraluna]

Patrick Stewart, Jonathan Frakes ve Brent Spiner’in rol aldigi Uzay Yolu: Nemesis (Star Trek: Nemesis) 9 Aralik 2002’de Hollywood, California’da gosterime girdi.

[Terraluna]

Pulitzer Odullu E. Annie Proulx'un kisa oykusunden uyarlanan, Ang Lee’nin yonettigi, Jake Gyllenhaal, Heath Ledger ve Michelle Williams’in rol aldigi Brokeback Dagi (Brokeback Mountain) 9 Aralik 2005’de Amerika’da gosterime girdi.

[Terraluna]

Clint Eastwood’un yonetip rol aldigi, kadrosunda Bee Vang, Christopher Carley, Geraldine Hughes gibi isimlerin bulundugu drama Gran Torino, 9 Aralik 2008’de Burbank, California’da gosterime girdi.

[Terraluna]

Sarah Jessica Parker, Jessica Biel, Ashton Kutcher, Michelle Pfeiffer ve Zac Efron’in rol aldigi romantik komedi Yilbasi Gecesi (New Year's Eve) 9 Aralik 2011’de tum Amerika’da vizyona girdi.



https://www.youtube.com/watch?v=azJyWHrShxs

[Terraluna]

“Sevgilim, seni bekliyorum. Karanlikta bir gun ne kadar surer? Ya da bir hafta? Ates coktan sondu. Ve ben cok ama cok usuyorum. Disariya surunmeye calistim, fakat orada gunes var. Korkarim bunlari cizerek ve bu kelimeleri yazarak isigi bosa harcadim. Olecegiz. Olecegiz, askimizla dolu olarak, guzellikleri tatmis ve bulundugumuz bedenlerde irmaklar gibi akmis olarak. Korkularimizi tipki bu berbat magarada saklar gibi sakladik. Butun bunlari vucudumda tasimak istiyorum. Biz gercek ulkeleriz. Haritalardaki sinirlar ya da guclu adamlarin isimleri degiliz. Bir gun buraya gelip beni ruzgar sarayina goturecegini biliyorum. Tek istedigim bu. Seninle ve dostlarimizla boyle bir yerden haritasiz bir dunyaya yurumek. Lamba sondu, ve ben karanlikta yazıyorum…” Michael Ondaatje, Ingiliz Hasta



“My darling, I'm waiting for you — how long is a day in the dark, or a week? The fire is gone now, and I'm horribly cold. I really ought to drag myself outside but then there would be the sun. . . I'm afraid I waste the light on the paintings and on writing these words. We die, we die rich with lovers and tribes, tastes we have swallowed, bodies we have entered and swum up like rivers, fears we have hidden in, like this wretched cave. I want all this marked in my body. We are the real countries, not the boundaries drawn on maps with the names of powerful men. I know you will come and carry me out into the palace of winds. That's all I've wanted — to walk in such a place with you, with friends, on earth without maps. The lamp is gone now, and I'm writing in the darkness…”